Auteur: <span>Bas</span>

Dat we fan zijn van Dan Michaelson, dat wisten jullie al een tijdje. 3,5 jaar geleden verdronken we al in zijn stem. De zanger van The National aan de haal met de donkerste liedjes van Nick Cave, zeiden we toen. Sinds die tijd bracht hij met Memory en Distance nog twee prachtige platen / EP’s uit. En altijd die prachtige, diepe stem en droevige liedjes. Zo ook Old Kisses, zijn nieuwste meesterwerk. Met strijkers dit keer!

Over First Kisses zegt Dan: “..imagine a place where every intimate moment is made material and we are surrounded by the debris of our emotion”. En daarom kunnen wij niet wachten op 8 december. Dan verschijnt er een nieuwe plaat, First Light. En dat album wordt het eerste zonder zijn band The Coastguards. En man, dat belooft een plaat te worden zeg: 

Album opener ‘Careless’ evokes the sparse, haunted landscape of Townes Van Zandt’s ‘Kathleen’, the languid ‘Someone Else’s Dream’ recalls Lee Hazelwood’s lazy drawl, ‘Old Kisses’ is indebted to the intimate reflection of Leonard Cohen and ‘Don’t Let It Pass’ summons the melodic build of ‘Bryter Layter’ period Nick Drake. Recorded over three weeks at The Premises Studios in London, ‘First Light’ features eight violins, four violas, two cellos, two double basses and the odd flash of trombone, all constantly shifting above, below and either side of Michaelson’s staple vocal style. 


Nieuwe muziek

Scandinavische soul, daar houden we over het algemeen wel van. Dat moet Arvid Nero geweten hebben, want met liedje Jesus Knocking stuurde hij ons een pareltje. Arvid Nero begon als straatmuzikant, versleet wat bands in woonplaats Gothenburg om uiteindelijk in The Magnolia terecht te komen (luister liedje Stormy Weather eens). Met die band won hij in 2015 zelfs een Scandinavian Soul Award.

Goed, Jesus Knocking is een van zijn eerste singles als solo-artiest. Verwacht iets tussen Sam Cooke, Leon Bridges en Scandinavische donkerte. We lezen dat hij aan een album werkt, tot die tijd kunnen we prima uit de voeten met Jesus Knocking en EP Introduction Arvid Nero.


Nieuwe muziek

Ja, “Morgan Cameron Ross heeft een broer” is een titel waar je niet veel mee kunt, ogenschijnlijk. Maar we hinten hier naar het opnieuw uitgebrachte liedje van Canadees Morgan Cameron RossMy Brother Went To Prison. En daar houdt het nog niet op, we vinden dat Morgan best wel klinkt als de broer van The Tallest Man On Earth. In ieder geval voer voor liefhebbers van ietwat nasale stemmen. Wij dus. Zelf pitcht hij het liedje overigens als: “Think Nick Drake after a hard days work.”

Een tijdje terug deelden we ook al eens liedje van hem: I Won’t Live Until I Die. Daarbij schreven we toen:

Het verhaal van Morgan Cameron Ross is prachtig: “Morgan Cameron Ross had become lost. Toronto, Canada native, Morgan Cameron Ross has spent the last 2 years singing numerous top 10 Billboard charting tunes he regrets having written with his former band. The demoralizing fact hit too close to home for him in late 2015 after exiting stage left at a small arena on Canada’s East coast. The band he had been opening for were all about to head on stage closing in on 40 years old and all wearing strategically chosen and bedazzled sneakers. That was the moment Morgan realized he needed out.”

Het wachten was toen op een EP’tje. En dat is het nog steeds. Maar het kan vast niet lang meer duren en vanzelfsprekend hoor je dan van ons.

Nieuwe muziek

Maak je op voor een primeur. Het gebeurt niet vaak dat we artiesten uit Polen een plekje geven op ons scorebord. Maar Envy Is My Sin van Agata Karcewska konden we gewoon niet laten liggen. Afkomstig uit Warschau en klinkend als de zus van Jake Bugg. Het liedje staat op EP You’re Not So Specials en als tip van ons: is compleet te beluisteren op Spotify en Soundcloud.

Overigens hebben wij het vermoeden dat ze ooit heeft meegedaan aan de Poolse editie van Idols. Op dat niveau mogen we hier in Nederland best een beetje jaloers zijn. We -komt’ie- envy them, zo u wilt.


Nieuwe muziek

Nick Shattuck introduceerden we een paar maanden geleden aan je. Liedje The Stars maakte zijn opwachting in een Gobsmag Extra. Een aanrader voor liefhebbers van Ray LaMontagne en Marc O’Reilly, schreven we toen. And he did it again, ditmaal met liedje Darlin’. Spaarzaam, klein, maar o zo fantastisch mooi.

En om te illustreren hoe mooi, leest u vooral even mee:

The sun is breaking the clouds, it’s drying us out
Can you feel it, it’s warm on our skin, let’s go for a swim and never get out
Darlin’, I know you’ve been feeling down, you’re fine now.
The ocean is calming down, reflecting white clouds
So lay back, stare out at the ships, up here on the cliffs and never forget
That darlin’ you can let it out, it’s fine now
So let down your hair in the sun, scream out “we won”, at the top of your lungs
Darlin’, I know you’ve been feeling down
Listen you can let it out, from the top of your lungs
Darlin’, it is finally done.

*zwijmel*


Nieuwe muziek

Of Halcion echt grote plannen heeft, dat weten we niet. Maar we hopen het van harte. Afgaande op liedje Plans zien we namelijk een fijne toekomst voor dit viertal uit Brighton, UK. Dreampop noemen ze het zelf. Daar voegen wij graag nog een naam als Local Natives aan toe.

De mannen kennen elkaar trouwens vanuit hun jeugd en kwamen elkaar later weer tegen op de University of Exeter en bij een Wolf Alice show. Classic. Inmiddels is iedereen afgestuurd en zijn ze naar Brighton verhuisd. De focus ligt volledig op de muziek, dus kom maar door met die grootse plannen. Wij zijn er klaar voor.

Nieuwe muziek

… en wij ook! Riley McShane schreef met Nation of Disgrace namelijk een liedje over het aanhoudende geweld in Charlottesville, Virginia. Nation of Disgrace is een minimalistisch liedje geworden. Hypnotiserende beat en de ietwat vervormde stem van Riley McShane (Dan Auerbach, anyone?). Maar het komt wel binnen, zeg. De lyrics vind je overigens op Riley’s Bandcamp pagina.

Over het liedje zegt hij verder: “I, like many people, was furious and discouraged by the violence, but I also had an intense curiosity about the people who chose to perpetrate this violence- unmasked and in broad daylight. I grew up around similar people, with nothing going their way in life and hatred fostering in their hearts. I wrote this song exploring what would drive a person to identify with a hate group and cause violence.”

Nieuwe muziek

The Shakers, niet alleen een lekkere bandnaam, ook nog eens een band die heerlijke muziek maakt. Ze zeggen beïnvloed te zijn door 70’s grooves en classic rock and roll. En eerlijk is eerlijk, liedje White Leather swingt aardig. Stiekem horen we wat dingen terug van Mick Jagger tot aan Bee Gees en Broken Bells.

En ook in thuisland Engeland kunnen ze op steun rekenen. Zo werden ze namelijk uitgeroepen tot Best of British Unsigned. Wij hebben het vermoeden dat dit niet lang meer zal duren. En alsof het nog niet genoeg was speelden ze Glastonbury plat. Het wachten is nu op een debuutalbum. Zodra deze er is hoor je het natuurlijk van ons.


Nieuwe muziek