Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#1]
 


Als de Jan van Halst van Gobsmag analyseert Bergstra, cijferfetisjist en drievoudig wereldkampioen 100 meter Excel scrollen, iedere zondag de afgelopen week toevoegde liedjes op ons Scorebord Der Nieuwe Muziek. Niet dat we daar om gevraagd hebben, hij stond ineens op de redactievloer met onder de arm een pak karnemelk (8.1) en de nieuwe editie van OOR (7.3), maar wij zijn niet de minste. Van een beetje werkgelegenheid geven naar de mensen toe is nog nooit iemand minder geworden. En wie weet krijgen we subsidie voor hem.


Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#1] – 6 t/m 11 januari 2014

– “Kijk dan! Al 42 likes binnen ‘t uur!”
– “And counting, dude!”
– “Hoe gaat het op de twitters? Zijn we al trending?”
– “Wij zijn altijd trending. Sterker nog: wij zétten die trend. Maar de retweets vliegen me hier wel om de oren ja.”
– “Nog steeds iedereen een persoonlijke bedank tweet aan het sturen?”
– “Nou. Ik ben overgegaan op GobSmaks. Kort, krachtig en lekker ctrl-v-en.”
– “GobSmaks? Wie wil er nou kusjes van jou.”
– “Nee, die nieuwe hoed op je knar. Daar trek je volle zalen mee.”

Zomaar een korte impressie van de conversaties op de redactie van Gobsmag afgelopen week. Logisch ook, die euforie bij iedere like of retweet. Als je maanden hard werkt aan een nieuwe site, een nieuw concept, een geheel nieuwe manier van nieuwe muziek ontdekken, dan mag je best een glaasje drinken op elk succes. (Champagne: 7.8).
Zaak is wel om beider beentjes op de grond te houden. En daar kijkt ondergetekende om de hoek. Als de Jan van Halst van Gobsmag aan mij de taak iedere week het scorebord te analyseren. Kijk, cijfers zijn leuk, maar ze moeten wel kloppen. Right? Right.

Neem nou Nothing To Lose But Your Head van (voorheen We Are) Augustines. Een bere-plaat als je het mij vraagt. Hoewel ik wel blijf vinden dat de zanger klinkt alsof hij een centenbak in zijn centenbak heeft. Neemt niet weg dat een 8.3 een terecht cijfer is. Dit in tegenstelling tot de nieuwe hoed van Bas. Die haalt krap aan een voldoende, mits zonder die witte veer.

Stagiair Frits heeft deze week bakkerij Blomsma weer mogen verblijden met een bezoekje. Bij Gobsmag is het namelijk traditie in wording dat er taart gehaald wordt als een artiest van Hollandsche makelij het scorebord haalt. Uiteraard inclusief eetbare foto van de artiest dan wel de naam in chocolade. Ditmaal prijkte er ‘Verrek – Waving Fades’ op de slagroomtaart. Fritsie moet nog veel leren, het gaat hier namelijk over Fading Waves van Herrek. Kreeg afgelopen week een 7.8 van de mannen die er verstand van hebben. En van mij? Ik weet het nog niet. Nu kunnen we dit nummer gelukkig plaatsen in het genre Slowcore, dus misschien valt er bij mij later nog een kwartje. Dat ik plots denk: verrek, wat mooi! Voor nu: de taart hapte lekker weg.

Nee, dan onze Italiaanse vriend Luca Scapino Sapio! Heerlijk rauwe soul. Klinkt als een blanke neger met sideburns. Giustamente ricevuto un otto. Gaan we meer van horen. Als u nu even meeschrijft, geef ik u dat op een briefje.

Tot zo ver. Hoogste tijd voor toasten en proosten op een mooi, succesvol en muzikaal jaar. Bier en pizza: 9.8.

Bergstra – de Jan van Halst van Gobsmag

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op