Bergstra analyseert de week van Gobsmag [10]
 


“Zo drink ik m’n koffie het liefst: zwart met een wolkje soul.”

Als de “Jan van Halst van Gobsmag” analyseert Bergstra, cijferfetisjist en drievoudig wereldkampioen 100 meter Excel scrollen, iedere zondag de afgelopen week toevoegde liedjes op ons Scorebord Der Nieuwe Muziek. Niet dat we daar om gevraagd hebben, hij stond ineens op de redactievloer met onder de arm een pak karnemelk (6.3) en de nieuwe editie van OOR (6.2). Maar wij zijn niet de minste. Van een beetje werkgelegenheid geven naar de mensen toe is nog nooit iemand minder geworden.


Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#10] – 10 t/m 14 maart 2014

Gobsmag redactie‘Heren, heren! Moet je horen!’
Vol enthousiasme kwam ik de redactie opstormen. Harm en Bas keken me verbaasd aan. Dit hadden ze nog niet eerder meegemaakt, zoveel energie op de vroege ochtend. Ook Frits kwam de keuken uitlopen met een nieuw koffiefilter in zijn hand. Ja, beste lezer, een koffiefilter. Op de Gobsmag redactie wordt nog ouderwetse filterkoffie gezet. Niet dat wij niet met onze tijd mee gaan, maar goede koffie komt niet uit een cupje, pad of zakje. Echte koffie zet je met de hand. Frits maalt zelfs eigenhandig de boontjes tot een kruidige filter maling. Goede koffie is nu eenmaal essentieel voor een goede en productieve werkdag, zo niet een eerste levensbehoefte. Goede koffie = echte koffie. Net als goede muziek, echte muziek (niks uit een ‘doosje’) is. U leest voor serieus nieuws toch ook niet de Telegraaf? Excuses, ik draaf door.
‘Nou, Van Halst, je maakt me razend benieuwd. Watskebeurt. Een leuk vrouwtje gespot?’
‘Nee, Bas. Ik ben al getrouwd, daar let ik niet op.’
‘That’s what ANNASAID.’
‘Hè? Wie is Anna?’ Frits snapte er weer eens niks van.
‘Nee, luister jongens. Ik ben bij een concert geweest.’
‘Nou, Van Halst. Wat Een Nieuws! Je werkt nota bene op een redactie die zich voor 100% bezig houdt met muziekjournalistiek.’
‘Laat me dan even uitpraten, Harm. Ik ben gisteravond in de HMH geweest bij Bastille.’
‘Nou, aan mij geen getil. Als je dat maar weet. Hahaha!’
‘Geloof mij: ik ken echt níemand die dat zou willen, Bas.’
‘Tuurlijk van Halst. That’s what Annasaid.’
‘Ik ken helemaal geen Anna.’
‘Kijk maar op de site, Fritsie. En nou boontjes malen, hup hup. Ik heb dorst.’
‘Sorry, Harm. Ik heb trouwens nieuwe boontjes. Komen uit Nicaragua. Pakken lekker beet.’
Harm stond abrupt op uit z’n stoel, allergisch als hij is voor Ekdommetjes. Frits rende direct terug richting keuken.
‘Goed. Bastille dus.’ Harm was weer gaan zitten, een schuin oog houdend op de keuken. ‘Was ‘t wat?’
‘Jazeker, fantastisch. Voetjes van de vloer hoor. En als ik dát zeg, dan weet je dat het goed was.’
‘Beetje DANCING YEARS?’ Weer een flauwe grap van Bas. Hij had duidelijk geen idee wat voor muziek Bastille maakt.
‘Nee Bas, Bastille is veel energieker en dansbaarder. Veel meer rock. Waarmee ik niet wil zeggen dat Dancing Years me niet weet te bekoren. Sterker nog, ik zou zeggen een 7.9 voor die mooie teksten.’
‘Ik dacht meer aan een 8.3, Van Halst, maar ga door. Rockt het als de spreekwoordelijk tiet?’
‘Als je refereert aan J. RODDY WALSTON & THE BUSINESS, dan moet ik je teleurstellen, Harm. Dat is wel erg hard. Bastille is wat meer met bliepjes tussendoor enzo, wat melodieuzer en meer poppie, begrijp je wat ik bedoel? Roddy en zijn kornuiten doet teveel pijn aan de oren. Bij mij dan, maar wie ben ik.’
‘Onze huisanalyticus, Van Halst. Je mag best eens een afwijkende mening hebben. Geeft niks.’
‘Nou, coulant van je, Harm. Dankjewel,’ zei ik enigszins cynisch.
‘Geen dank, jongen. Ik ben niet altijd die keiharde lul op de redactie. Heb ook mijn zachte kanten.’
‘That’s what Annasaid.’
‘Ga je ook nog wat constructiefs leveren aan dit gesprek, Bas? Anders heb ik liever dat je Frits gaat helpen met boontjes malen.’
‘Sorry hoor, Harm, maar ik vind Bastille gewoon niks. Geef mij maar toeters, zoals bij Connected van CAUGHT A GHOST. Bovendien hebben die ook nog een song getiteld No Sugar In My Coffee. Ik moet het nog luisteren maar alleen al vanwege die titel geef ik het minimaal een 9.2. Zo drink ik het zwarte goud ook het liefst.’
‘Hmm. Interessant. Klinkt als scorebordmateriaal. Wat jij van, Halst?’ Harm keek me met een steelse blik aan.
‘Jazeker. Goede titel. Qua song vind ik Connected beter. Zit meer soul in. Zo drink ik m’n koffie het liefst: zwart met een wolkje soul.’
‘That’s my analyticus! Frits? Waar blijft die koffie?’ Harm liep richting keuken om te kijken hoe ver Frits was met een verse pot zwart goud. In de tussentijd voelde ik Bas aan de tand.
‘Wat is dat met dat Annasaid, Bassie? Een nieuw meisje aan de haak geslagen? Je was toch op Eefje?’
‘Annasaid is een bandje, Van Halst. Uit Denemarken. Erg leuk interviewtje mee gedaan al zeg ik het zelf. Vandaar die opmerkingen. Grappig toch?’
‘Nja. Tip: kleine zalen beginnen. Maar Eefje?’
‘Schei toch uit, man.’ Bas keek me chagrijnig aan.
‘Nog geen kaartjes voor Hidden Treasures zeker?’
‘Nee. Ik mag niet meedoen met die prijsvraag weet je nog? Ben werknemer.’
‘Dan koop je ze toch gewoon?’
‘Jajajaja! Dat gaat niet hè, als je platzak bent!’
‘That’s what Annasaid.’ Bas kon de grap niet zo waarderen en beende weg naar z’n bureau. Ik startte mijn notebook op. Vanuit de keuken hoorde ik Harm foeteren op Frits: ‘Er moet liefde in Frits! Een goede kop koffie bevat soul! Laat die melk voortaan maar zitten bij mij.’
Met een brede grijns begon ik aan mijn 10e analyse. De koffie was gelukkig onderweg.

Bergstra – de Jan van Halst van Gobsmag

Dancing Years – Here’s To My Old Friends | Lees het Gobsmag rapport

J. Roddy Walston & The Business – Heavy Bells | Lees het Gobsmag rapport

Caught A Ghost – Connected | Lees het Gobsmag rapport

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op