Bergstra analyseert de week van Gobsmag [13]
 


“Zolang je maar niet leest met je oren”

Als de “Jan van Halst van Gobsmag” analyseert Bergstra, cijferfetisjist en drievoudig wereldkampioen 100 meter Excel scrollen, iedere zondag de afgelopen week toevoegde liedjes op ons Scorebord Der Nieuwe Muziek. Niet dat we daar om gevraagd hebben, hij stond ineens op de redactievloer met onder de arm een pak karnemelk (7.2) en de nieuwe editie van OOR (6.9). Maar wij zijn niet de minste. Van een beetje werkgelegenheid geven naar de mensen toe is nog nooit iemand minder geworden.


Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#12] – 25 t/m 4 april 2014

Om maar direct met de spreekwoordelijke deur in huis te vallen: wat een héérlijke week hebben we achter de rug. Schuldige: het weer. Iedere dag hebben we op Gobsmags dakterras doorgebracht. Laptopjes en netbookjes mee naar buiten, teil koud water met flesjes bier binnen handbereik, een oververhitte barbecue en iedere dag een oubliehoorntje met sorbetijs en discospikkels. Bas at er meestal twee. Zelfs Frits mocht er af en toe bij komen zitten van Harm, wat hij dan ook braaf deed, ondanks de verwensingen en opdrachten als ‘ga eens koffie zetten’ en ‘hey dumbo, m’n speklap wordt zwart’ die onze stagiaire naar z’n hoofd geslingerd kreeg. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Onze Van-Der-Valk-kers-op-de-appelmoes was Oliver Alexander. Of is, eigenlijk. De beste man is sinds deze week opgenomen in Gobsmag wall of fame. Functie: columnist. Zijn eerste bespiegeling ging over Alain Clark. Voor de vaste Gobsmag lezer geen naam om direct over naar huis te appen, maar ik raad je aan de column toch even te lezen. Het gaat niet zozeer alleen over Alain, maar meer over hoe je als muzikant dienend naar je publiek kan optreden. Want, zoals Oliver mooi opmerkt: “publiek luistert met z’n ogen.”
Het heeft 3 uur en 20 minuten geduurd voordat we de betekenis daarvan aan Fritsie hadden uitgelegd. Maar we schatten ons leespubliek qua intelligentie uiteraard veel hoger in. Zolang je maar niet leest met je oren.

Het grappige is dat Oliver Alexander zelf ook muzikant is. En niet onverdienstelijk overigens. Minder grappig, is dat er geen enkel nummer tot nu het Scorebord der Muziekjournalistiek heeft weten te halen. Maar wat niet is kan nog komen natuurlijk. Het materiaal heeft ‘ie er zeker voor. Een aangename pop-groove sound met een wolkje jazz en een geluid dat in de verte doet denken aan Michael Bublé. Een ideale combinatie voor een dakterras bbq met koude pilsjes on the side, zo bleek afgelopen week. Liedje I Will Love You Anyway zou van mij een 7.8 krijgen. Minstens.

Ander hoogtepuntje van de week was Lyla Foy. Zeer aangenaam, lieflijk en hartverwarmend en op hol slaand tegelijk. Ook haar muziek is trouwens een aanrader. Past wat minder op een dakterras vol (aan)gebrand vlees, bier en een joelende Gobsmag redacteur met een baard vol discospikkels (we noemen geen namen), maar onder de schemerlamp met een blokje oude komijnenkaas en een glaasje oude port is het de 7.5 die Feather Tongue krijgt in het Gobsmag rapport meer dan waard.

Lyla Foy – Feather Tongue | Lees het Gobsmag rapport

Over baarden (zonder discospikkels) gesproken: de redactie had deze week een vrij hilarisch interview met Revere, die nu net klaar zijn met touren door Nederland. Komen vast wel weer terug hoor, geen paniek. In de tussentijd kan je even langs bij Annasaid, want die komen volgende naar Zwolle en Zaandam en wat denk je wat: je kan kaarten winnen! Nouja!

Ik zie dat ik moet gaan afronden. Frits is bezig de kooltjes op de bbq te verversen, op aanwijzingen van Harm. Normaliter gaat dat vrij goed, alleen heeft Harm net dat ene laatste biertje niet moeten nemen en kraamt hij nu allemaal onzin uit. Zo heeft hij Frits al opdracht gegeven zwarte thee te trekken van vergruisde kooltjes, een vleesjurk te breien van de worstjes en overgebleven hamburgers en probeert Frits op zijn beurt nu de bbq opnieuw aan te steken met een heel pak aanmaakblokjes en een halve fles spiritus.

Tot slot nog één dikke tip: het boek Reizen Zonder John van Geert Mak. Beetje vreemd om het over boeken te hebben in een analyse van een scorebord der muziekjournalistiek, maar wel lekker. Het is namelijk een heel goed boek, concludeerden zowel Harm als ik afgelopen week. De John in de boektitel is John Steinbeck. Een Amerikaans auteur die mooie bespiegelingen en reisverslagen schreef in de jaren ‘60. Een type ‘zoekende, onrustige Amerikaan’. En hier komt de muzikale brug: dit is eveneens van toepassing op Jason Quever, frontman van Papercuts die met Life Among The Savages een 8 verdienden op het scorebord.

Papercuts – Life Among The Savages | Lees het Gobsmag rapport

Tot zover. Ik moet een bbq-bom gaan voorkomen.

Bergstra – de Jan van Halst van Gobsmag

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op