Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#2]
 


Als de Jan van Halst van Gobsmag analyseert Bergstra, cijferfetisjist en drievoudig wereldkampioen 100 meter Excel scrollen, iedere zondag de afgelopen week toevoegde liedjes op ons Scorebord Der Nieuwe Muziek. Niet dat we daar om gevraagd hebben, hij stond ineens op de redactievloer met onder de arm een pak karnemelk (8.1) en de nieuwe editie van OOR (7.3), maar wij zijn niet de minste. Van een beetje werkgelegenheid geven naar de mensen toe is nog nooit iemand minder geworden. En wie weet krijgen we subsidie voor hem.


Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#2] – 13 t/m 18 januari 2014

eosredactie1Na een euforische eerste week stapte ik afgelopen week met een opgewekt “Goooeeedemorgen dames!” de redactievloer van Gobsmag op. Daar waar ik twee uitgelaten koppies met een glimlach van oor tot oor wegens een succesvolle lancering van muzikaal platform Gobsmag had verwacht, trof ik twee onderuitgezakte droeftoeters. Zelfs woordgrappen over het door mij meegebrachte pak biologische karnemelk bleven achterwege. Na mijn notebook te hebben opgestart en stagiair Frits opdracht te hebben gegeven een nieuwe pot koffie te zetten, besloot ik voorzichtig de heren eens te peilen.

“Harm. Bas. Qua sfeer zou ik zeggen: een 4.8. En dan rond ik nog naar boven af.”

Een oceaan van stilte viel mij ten deel. De mannetjes leken verdoofd, compleet in een andere wereld. Ook Frits, die kwam vertellen dat hij vergeten was een filter in het koffiezetapparaat te stoppen en de koffie dus iets langer op zich liet wachten aangezien de hele pot alsmede het zetsysteem vol koffieprut en drap zat en hij dit dus eerst moest schoonmaken alvorens bla bla bla, meldde dat “de sfeer er al de hele week niet zo leuk bij hing.” Daar trok ik de volgende twee conclusies uit:

  • Bas en Harm waren danig van iets of iemand onder de indruk. En als de Jan van Halst van Gobsmag aan mij de schone taak de ware reden van hun neerslachtige stemming te analyseren.
  • Fritsie luisterde inderdaad te veel naar Gerard Ekdom, getuige zijn uitdrukking, iets waar ik door Harm al voor gewaarschuwd was in onze eerste kennismaking.

hozier1Maar zoals Bas altijd plechtig weet te zeggen: ‘muziek gaat voor het vrouwtje’ dus allereerst Het Scorebord er maar eens bijgepakt. Mijn oog viel als eerste op HOZIER. Ik had in de wandelgangen al iets opgevangen over deze knaap en had een mental note gemaakt hem te tippen op de Gobsmag redactie. Niet meer nodig dus. Take Me To Church wordt ingeschaald op een 8.2, iets waar ik als analyticus goed mee kan leven. In diezelfde wandelgangen had ik ook iets opgevangen over een indrukwekkende videoclip. Dat ‘iets’ kan ik nu bevestigen. Actueel (protest tegen aanhoudende discriminatie in Rusland) en erg indrukwekkend. Overigens heb ik ‘m niet helemaal af kunnen zien. Fritsie stond ineens achter me met een verse pot koffie en stond over m’n schouder mee te loeren. Daarop heb ik snel mijn notebook dichtgeklapt; een huilende stagiaire kon ik er nu niet bij hebben.

Hozier – Take Me To Church – Lees het Gobsmag rapport

“Harm, zijn jullie soms uit het lood geslagen door die video van Hozier? Take Me To Church?”
“Ik ga alleen mee als die kerk op IJsland staat, Bergstra.”
“Oké.”

Harm is een rare snuiter en zegt soms dingen die in eerste instantie weinig tot geen hout snijden. In dit geval waren ook de tweede en derde instantie niet verhelderend.

george-ezraDoor met GEORGE EZRA. “Klinkt als Woodie Guthrie en Bob Dylan, gemastered door Tom Odell” staat in het Gobsmag rapport. Zulke namen leggen de lat gelijk flink hoog met als gevaar dat het uiteindelijk tegenvalt. Daar is hier echter geen sprake van, de behaalde 8.0 voor liedje Did You Hear The Rain van de gelijknamige EP is een goede afspiegeling, hoewel ik persoonlijk track Budapest beter vind. Maar dat geheel terzijde.

George Ezra – Did You Hear The Rain – Lees het Gobsmag rapport

Net toen ik Frits wilde vragen hoe het met zijn Suske en Wiske verzameling is, viel mijn oog op een 9.0 op het scorebord. Een ne-gen! Een negen is geen tien, zou Johan Cruijff gezegd kunnen hebben, maar man. Een negen! Dan moeten er muzikaal gezien toch wel engeltjes met dons onder hun voeten in je gehoorgang op hoogpolig tapijt aan het curlingen zijn.

Hjaltalín“Jongens? Die 9 voor HJALTALÍN? Is dat niet ietwat overdreven?”
“Bergstra! Ga je schamen man!”
Ineens de volle aandacht van de mannetjes. Frits viel van zijn krukje bij deze uitbarsting van Bas.
“Dit is een meesterwerk, Van Halst. Dat hoor je toch wel?”
Nu was het Harm’s beurt om mij van repliek te dienen: “Dit gaat dwars door je hele donder heen man. Die sferische, hemelse klanken. Dat voel je toch wel? Of heb jij geen gevoel.”
“Zijn jullie hiérvan zo van de kaart?,” vroeg ik. “Zo down? Zo neergeslagen?”
“Nee, Van Binsbergen,” riep Harm. “We zijn Gobsmacked natuurlijk. Totaal overdonderd.”
“Nou, lekker gezellig,” deed de stagiaire ook een duit in het zakje.
“Houd je er buiten, Frits,” schreeuwde Harm. “Ga koffie zetten. De grote mensen zijn nu aan het woord.” En dan richt hij zich tot mij: “Jij vind het dus niks, Bergstra? I Feel You van Hjaltalín?”
“Nou, laat ik het zo zeggen, Harm: ik voel het niet.”
“Barbaar! Hey, Bassie. Hoor je dat? Ik zei toch al dat het geen goed idee was zo’n analyticus van de straat te plukken? En is die subsidie al binnen eigenlijk? Dan verdienen we tenminste nog wát aan die malloot!”
“Rustig nou maar, Harm, die subsidie loopt, dat is over 3 weken geregeld,” suste Bas, de Gandhi van Gobsmag. “Geef ‘m een kans. Vorige week schreef-ie best rake stukjes. Voor onze lezertjes ook goed, zo’n objectief oordeel. Is goed voor onze eigen geloofwaardigheid. Maar zeg nou eens eerlijk Van Halst, jij ‘voelt het niet zo’?”
“Nope, sorry Bas. Gevoel is een lastig begrip hè. Nouja, één klein dingetje moest ik wel om gniffelen. Ik zag dat het videootje geregisseerd is door Snorri Eldján Snorrason. Dus qua clippie zit het wel snor. Naamtechnisch zou ik zeggen: een 7.3”.

Hjaltalín – I Feel You – Lees het Gobsmag rapport

Ondanks (of dankzij?) een schaterlach van achter een stapel Suske en Wiske albums pakte Harm me stevig bij m’n arm, sleurde me 3 trappen af en gooide me letterlijk de deur uit. Daar stond ik dan, op de stoep, zonder notebook, met pijn in mijn arm van Harm’s stevige greep en even geen idee wat ik nu moest doen. Drie verdiepingen hoger zag ik achter een raam nog een vluchtige hand van Fritsie, maar toen was ook hij uit beeld. Het waren twee fantastische weken (8.8).

Bergstra – de Jan van Halst van Gobsmag

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op