Bergstra analyseert de week van Gobsmag [3]
 


Als de Jan van Halst van Gobsmag analyseert Bergstra, cijferfetisjist en drievoudig wereldkampioen 100 meter Excel scrollen, iedere zondag de afgelopen week toevoegde liedjes op ons Scorebord Der Nieuwe Muziek. Niet dat we daar om gevraagd hebben, hij stond ineens op de redactievloer met onder de arm een pak karnemelk (8.1) en de nieuwe editie van OOR (7.3), maar wij zijn niet de minste. Van een beetje werkgelegenheid geven naar de mensen toe is nog nooit iemand minder geworden. En wie weet krijgen we subsidie voor hem.


Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#3] – 20 t/m 25 januari 2014

eosredactie1De afgelopen week heb ik voornamelijk in de kroeg doorgebracht. Het plotselinge vertrek bij de Gobsmag redactie vorige week deed me toch meer dan ik dacht. En bovendien hadden ze daar mijn notebook nog in bezit, dus veel werk kon ik niet verrichten. Natuurlijk kon ik via m’n iPhone nog wel een beetje surfen op het web en de laatste ontdekkingen van Harm en Bas checken, maar ideaal is het allerminst.
“4G? Zeg maar 4Geen. Dat 3G was al 3x niks, nu hebben we 4x niks.”
Humor heeft ze wel, barvrouw Angela.

gamblesNa twee grote glazen karnemelk on the rocks was het eindelijk gelukt om het Scorebord Der Nieuwe Muziek te bufferen. Mijn oog viel al snel op So I Cry Out van GAMBLES. Volgens Bas een ‘doorleefde Leonard Cohen in een achtbaan van emoties’. Hij had het niet treffender kunnen omschrijven; het sloot exact aan bij mijn eigen gevoel. To be honest: ik voelde me vrij eenzaam. Iedere keer als een willekeurige bar klant een Fristie bestelde dacht ik direct weemoedig aan Frits en hoe hij nog even zijn hand naar me had opgestoken. Angela probeerde me op die momenten wat op te beuren met wijsheden als “wist je trouwens Bergstra, dat de enige tent die je niet op kan zetten, de impotent is?”. Lief geprobeerd natuurlijk, maar meer dan een klein glimlachje kon er niet vanaf.

Gambles – So I Cry Out – Lees het Gobsmag rapport | Lees ook ons lichtelijk verwarrend interview met Gambles

radiodaysHet zal denk ik woensdagmiddag zijn geweest toen ik stomtoevallig Frits langs zag lopen. Ik gaf een ram op het raam en wenkte dat hij binnen moest komen. Frits schrok toen hij me zag, keek een paar keer om zich heen maar stapte toch naar binnen. “Een Fristie en een biertje, Angela. Schrijf maar op.”
“Alweer? Je rekening bestaat al uit 3 kantjes hè.”
“Komt goed. Eind van de week. Ha Frits! Kom eventjes zitten, pik!”
Frits stond nog bij de deur. Ik ging verder: “Hoe gaat het nou? Wat was je aan ‘t doen?”
“Even naar Blomsma, Jan. Taart halen.”
“Nog altijd Van Halst voor jou hè. Maar nieuw Nederlandsch werk op het scorebord dus?”
“Yup. Even kijken, ik heb het opgeschreven. O hier: I’ve Got My Ways On Saturdays van RADIO DAYS.”
“En? Is het wat?”
“Nou ja, volgens Harm een 7.5, maar ik vind dat vrij laag. Als je het plaatje hoort hangt de sfeer er gelijk leuk bij. Hij pakt lekker beet.”
“Weer Ekdom geluisterd?”
“Ja. Sorry.”
“Niet meer doen. Hey, weet je wat? Ik heb een idee. Ik heb toevallig een super mooi plaatje ontdekt afgelopen week. Ik heb wat aantekeningen zitten maken op wat bierviltjes. Als jij dat nou eens meeneemt naar Gobsmag en net doet of het jouw ontdekking is? Misschien krijg je dan ook eens wat andere taken dan alleen maar koffie en taart halen.”
Fritsie kreeg grote oogjes en was er even stil van. Toen: “Wauw! Van Halst! Dat zou super zijn! Weet je ‘t zeker?”
“Tuurlijk knul. Naar mij luisteren ze toch niet meer en dit plaatje verdiend een groot publiek. Hier, de viltjes.”

Radio Days – I’ve Got My Ways On Saturdays – Lees het Gobsmag rapport

nightbedsFrits dook er meteen boven op en begon al slurpend te lezen. Op de viltjes stond iets over Head For The Hills, een nieuw wonderschoon liedje van NIGHT BEDS. Als het aan mij lag, was dit de eerste 10 op het Scorebord Der Nieuwe Muziek. Reden: de stem van singer/songwriter Winston Yellen, teksten als ‘How Do I memorize you well’, het muzikaal aanschurken tegen mijn geliefde Fleet Foxes en last but not least het kapsel van de man. Je probeert er af en toe een gebbetje in te gooien. Bas z’n adagium “een vrolijke kwinkslag maakt van elke dag een topdag” lijkt besmettelijk.
Daarnaast denk ik ook zeker te weten dat met name Harm voor dit punt gevoelig moet zijn. Ik ken Harm uit een donkerbruin verleden en in die tijd liep hij met een ongeveer gelijke haardos rond. Vaak stond hij minutenlang te shinen voor de spiegel en bezig te zijn met z’n krulletjes om er maar zo nonchalant mogelijk uit te zien. Maar dat geheel terzijde.

Fritsie heeft aandachtig zitten lezen en daarbij het rietje vrijwel stuk gekauwd. “Klinkt goed, Van Halst! Ik ga dit zo gelijk bij de heren onder de aandacht brengen. Ik hoef je naam dus niet te noemen?”
“Nee, knul. Beter van niet.”
“Ok dan. Nou dan ga ik maar. Bedankt voor de fristie. Bye bye, man! Bye bye!”
Hoofdschuddend kijk ik ‘m na, mezelf afvragend of ik Night Beds nog terug ga zien op het scorebord en zo ja, of de Gobsmag mannetjes mijn aanbeveling letterlijk overnemen. En of het Ekdommeriaans van Frits nog af te leren is.

Night Beds – Head For The Hills – Lees het Gobsmag rapport

Net als ik mijn tweede biertje bij Angela wil bestellen, voel ik mijn iPhone trillen in m’n zak. Een smsje: “Ze smullen ervan! Ik mag op hun kosten de nieuwste Suske en Wiske kopen! Kom je nog naar de vrijmibo!? F.”
Ik stuur een smsje terug: “Ik ben er niet op gekleed. JvH”.

Bergstra – De Jan van Halt van Gobsmag

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op