Bergstra analyseert de week van Gobsmag [7]
 


Als de “Jan van Halst van Gobsmag” analyseert Bergstra, cijferfetisjist en drievoudig wereldkampioen 100 meter Excel scrollen, iedere zondag de afgelopen week toevoegde liedjes op ons Scorebord Der Nieuwe Muziek. Niet dat we daar om gevraagd hebben, hij stond ineens op de redactievloer met onder de arm een pak karnemelk (6.8) en de nieuwe editie van OOR (6.8). Maar wij zijn niet de minste. Van een beetje werkgelegenheid geven naar de mensen toe is nog nooit iemand minder geworden.


Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#7] – 17 t/m 21 februari 2014

Deze week had Bas de taak op zich genomen om de vrijmibo te organiseren. Meestal was het Frits die er op uit werd gestuurd om wat te knabbelen te scoren bij de supermarkt om de hoek. Drank hoeft onze stagiair nooit mee te nemen. Gobsmag heeft namelijk een klein contractje met een drankhandel een paar straten verderop. Wekelijks wordt er een verse voorraad bier aangeleverd. Een ideetje van Harm wat helemaal in lijn is met één van zijn vele motto’s: “Bier en pils, voor ieder wat wils.” En natuurlijk twee liter pakken Fristi voor onze stagiair, maar dat geheel terzijde.

Werkplekbas

De lege stoel van Bas. Let ook op het manisch schone bureau en de bidon met AA drink.

Maar Bas had dus een ideetje voor deze vrijmibo. Het leek hem leuk om er een thema-vrijmibo van te maken. Als ik iets niet leuk vind, dan zijn het wel van die opgelegde thema feestjes, maar goed, ik ben de beroerdste niet. Meedoen is belangrijker dan winnen. Of zoiets.
Het thema was “burgerlijke truttigheid”.
‘Waarom, Bas. Wáar-om.’
‘Nou Van Halst, waarom niet? Is toch lache man. Het is zo stupide dat het weer leuk wordt. Gezellig in een kringetje zitten. Beginnen met koffie en gebak. En daarna toastjes met wat smeerseltjes. Ik ga ook nog even kaasblokjes snijden en cocktailprikkertjes met een schijfje komkommer en een cherry tomaatje on top.’
‘Vergeet je de vlaggetjes niet, Bas? Voor in de kaas?’
‘Goeie Van Halst! Zie je nou wel. Wordt lache joh.’
‘We zijn maar met z’n vieren, hè. We zitten dus in een vierkantje. Niet in een kringetje.’
‘Whatever. Het gaat om het idee, Van Halst!’ riep Bas over zijn schouder toen hij richting de keuken liep. Bas en Harm zijn bijzondere mannetjes en ik ben al veel van ze gewend, maar toch val ik nog regelmatig van de ene verbazing in de andere.

DSCN2630

Handwerk van Frits in de Gobsmag keuken.

1272564_10152233124968098_1709368591_oAl hoofdschuddend ging ik achter mijn notebook zitten en surfte naar Het Grote Scorebord Der Nieuwe Muziek in de hoop daar enige lichtpuntjes te kunnen ontdekken. En eerlijkheidshalve moet ik meedelen dat het me allerminst meeviel. Er staan mooie cijfers op deze week, maar na echte uitschieters kom ik niet tegen. Je zou haast denken dat het vrijmibo thema ook op het scorebord is doorgevoerd. Maar nee, dat is een tikkie overdreven. Working Overtime van THE SORE LOSERS heeft niets met burgerlijke truttigheid te maken, maar meer met rock-ende-roll. De band komt ook nog eens uit het land van dEUS en dat is altijd een pré.

The Sore Losers – Working Overtime | Lees het Gobsmag rapport

Bas kwam aanrennen. ‘Fritsie!’ riep hij. ‘Ga eens even snel een nieuwe komkommer halen! Die hier in de groentenla ligt ziet zo wit als schimmel. Dat is het waarschijnlijk ook.’
‘Och och, het is allemaal weer komkommer en kwel zeker.’ Harm kwam zich er ook mee bemoeien. ‘Ik zei toch al dat je het beter gewoon aan Frits kan overlaten? Daar is-ie immers stagiair voor. Gebruik jij je neus liever voor nieuwe muziek in plaats van hem in een beschimmelde komkommer te steken.’
‘Ben je klaar met mauwen? Of heb je nog meer op je leverworst?’ Bas vond de bemoeienis van Harm duidelijk niet zo leuk.
‘Haha, nee joh, Bassie. Geintje, man. Kan je wel tegen toch? Wat jij, Van Halst?’
‘Wat zal ik zeggen Harm. Het gaat komkommertechnisch even niet van een leien dakje.’
‘Nee, zeg dat. Leiden is sowieso al in last. Met Benno.’’
‘Dit is glad ijs, Harm. Ik waag me daar niet aan. Ik ga weer de keuken in. Nog even wat augurkjes in ham rollen.’
Bas verdween de keuken weer in. Ik zette mijn koptelefoon weer op. Voor de vrijmibo los ging wilde ik mijn analyse af hebben.

266abfa5a4940be898f9cb500e6bbf03_view

De komkommer in de komkommerkwestie. #nofilter

859386_10151505537428200_785122904_oIk zag een 8.3 voorbijkomen voor DAN MICHAELSON AND THE COASTGUARDS. Het blijkt een plaatje te zijn die je in een kamer met een knapperend haardvuur en de gordijnen dicht moet luisteren. Liefst met een rood wijntje en een blokje kaas. De Gobsmag redactie blijkt dus niet de juiste plek voor dit nummer. Toch is een 8.3 een terecht cijfer, puur en alleen om de tekst “I’ll hold your hand so you can wipe your feet again/ The point is not to let the dirt back in.”

Dan Michaelson and the Coastguards – Sheets | Lees het Gobsmag rapport

asbjorn (1)Het had eigenlijk logischer geweest als Bas voor een Deens thema had gekozen, bedenk ik me als mijn oog valt op ASBJÖRN. Volgens de heren de liefdesbaby van Bjork en David Bowie. Die vergelijking snap ik wel. De 7.5 die liedje Brotherhood krijgt niet. Het komt allemaal erg gemaakt over. Een beetje geproduceerd. Dat zie ik ook af aan de bijbehorende video. Een beetje over the top.

Asbjörn – Brotherhood | Lees het Gobsmag rapport

‘Mensen, afronden!’ hoor ik uit de keuken. ‘De vrijmibo kan beginnen, hoor.’ Bas komt de keuken uitgelopen met twee grote schalen hapjes. Ei in rookvlees, kaasblokjes met een zilveruitje en een vlaggetje, plakjes leverworst, toastjes met kip kerrie salade en brie, een schaaltje met cherry tomaatjes. Zeg maar: the works op het gebied van burgerlijke truttigheid. Het enige wat ontbrak waren de schijfjes komkommer.
Net op het moment dat Bas de keuken uit komt lopen, stiefelt Frits de hoek om. De komkommer, die hij net is wezen kopen en hij kordaat in zijn hand heeft, steekt prompt in de zij van Bas die daarvan dusdanig schrikt dat beide schalen hapjes op de grond kletteren.

vloer

De Gobsmag redactievloer voor het ongeluk [archieffoto]

‘Fokking, Frits! Wat doe je nou!’ schreeuwt Bas
Frits weet niets uit te brengen. Met een knalrood hoofd blijft hij aan de grond genageld staan.
Harm die het ook allemaal heeft zien gebeuren probeert de boel een beetje te sussen: ‘Da’s ook wel lekker, ja. Fokking worst. Utrechtse specialiteit, toch?’
‘Ja, lul er maar overheen! Dit is toch klote? Al mijn werk naar de kat z’n kont!’ roept een nog altijd furieuze Bas.
‘Sorry,’ piept Frits. ‘Het spijt me.’
‘Wat koop ik daar nou voor,’ zegt Bas, maar gelukkig lijkt hij iets te bedaren. ‘Jij mag het in ieder geval opruimen, Frits.’
‘Het is wel een beetje lullig. Wat jij, Van Halst?’ vraagt Harm.
“Nou, ik zou eerder zeggen: truttig. Het is vrij truttig. Past beter in het thema.’
Harm schoot in een lachstuip, Bas stiefelde boos weg en sloeg de deur hard achter zich dicht en Frits was inmiddels druk met stoffer en blik in de weer.
Tot zover de vrijmibo. Voor deze keer was ik er niet erg rouwig om.

Bergstra – de Jan van Halst van Gobsmag

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op