Bergstra analyseert de week van Gobsmag [8]
 


“Ik neem nog liever een hap tuinaarde. Dat ziet er net zo uit, maar smaakt vast stukken beter.”

Als de “Jan van Halst van Gobsmag” analyseert Bergstra, cijferfetisjist en drievoudig wereldkampioen 100 meter Excel scrollen, iedere zondag de afgelopen week toevoegde liedjes op ons Scorebord Der Nieuwe Muziek. Niet dat we daar om gevraagd hebben, hij stond ineens op de redactievloer met onder de arm een pak karnemelk (8.3) en de nieuwe editie van OOR (6.1). Maar wij zijn niet de minste. Van een beetje werkgelegenheid geven naar de mensen toe is nog nooit iemand minder geworden.


Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#8] – 24 t/m 28 februari 2014

gobsmaghqHet kan verkeren op de Gobsmag redactie. Waar ik vorige week nog schreef dat Het Grote Scorebord Der Nieuwe Muziek me niet mee viel, was het deze week één grote streling voor het oor. Ik weet gewoon niet waar te beginnen. Of nee, natuurlijk weet ik dat wel: met de schwarzwälder kirschtorte waar Frits deze week mee thuis (lees: de redactievloer van Gobsmag) kwam. U weet het inmiddels wel: elke artiest van Nederlandsche bodem die het scorebord haalt wordt gevierd met een flink stuk gebak. Je kan dat chauvinisme noemen. Bij Gobsmag noemen we dat een lekkere gewoonte. Meestal.

“Schwarzwälder kirschtorte?! Hou haal je het in hoofd! Da’s toch niet te vreten man!” Fritsies taart keuze viel ditmaal op zijn zachtst gezegd niet zo in de smaak bij Harm. “Mag dat jong voor het eerst zelf een taart uitzoeken, komt-ie thuis met deze troep! Snap jij dat nou?” vroeg Harm aan Bas die op het kabaal was afgekomen.
“Nee, ‘t zou mijn keuze ook niet zijn. Ik eet nog liever een dubbel donkere boterham zonder beleg,” deed Bas een duit in het zakje. “Hoe komt dit nou zo, Fritsie?”
“Nou, ehm, tja,” stamelde Frits. “Kijk, ik dacht eigenlijk zo van: het sluit wel leuk aan bij de artiesten. Dus.”
“Ja, dus? Dus wat, Frits!” Harm was nog steeds niet gekalmeerd. “De naam van de artiesten staan er niet eens op!”
“Dat, ehm, dat paste niet.”

detaart

De “taart” in kwestie

BlackOak_press-photo_hires“Maar leg eens uit, Frits. Hoe sluit schwarzwälder kirschtorte dan aan bij de artiesten?” vroeg Bas op kalme toon.
Vervolgens legde Frits met horten en stoten uit dat THE BLACK ATLANTIC en I AM OAK een aards gevoel bij hem opriepen. Niet zo zeer qua sound, maar meer qua letterlijke vertaling van de bandnamen. De Atlantische oceaan. Een eik. De kleur zwart. Kortom: een aards gevoel. In de taartenwereld kom je dan als snel uit bij een schwarzwälder kirschtorte. Hij had het expres nog besproken met bakker Blomsma.
“Aber natürlich! In het Zwarte Woud zullen vast wel een paar eiken staan!” merkte Bas gevat op. “Nou, laat maar eens een stukje proeven, knul. Jij ook een stukje, Harm?”
“Ben je betoeterd”, reageerde Harm als door een wesp gestoken. “Ik neem nog liever een hap tuinaarde. Dat ziet er net zo uit, maar smaakt vast stukken beter.” Hij beende met grote stappen terug naar zijn bureau en zette zijn koptelefoon op, op zoek naar nieuwe fijne, ontroerende en toffe muziekjes die de mensheid konden bekoren zoals hij dat zelf altijd plechtig weet te zeggen. En om een lange week heel kort te maken: daar zijn de mannetjes zeer zeker in geslaagd afgelopen week.

The Black Atlantic ft. I Am Oak – Rove | Lees het Gobsmag rapport

Nick MulveyZo treffen we op het scorebord NICK MULVEY (Cucurucu – 7.8). Ik moet zeggen dat Cucurucu enige tijd nodig had om ‘te landen’ (vaktem), maar als je het nummer maar lang genoeg op repeat zet wordt-ie vanzelf erg aanstekelijk.

Nick Mulvey – Cucurucu | Lees het Gobsmag rapport

Bas had er zo zijn eigen ideeën bij: “Wat zou dat nou zijn Van Halst, Cucurucu? Ik denk zelf een kruising tussen het koeren van een duif en het kraaien van een haan.”
“Zo zo, je maakt er nogal een studie van?”
“Ja natuurlijk, Van Halst. Misschien kan ik er nog iets over kwijt in het Gobsmag rapport. Vinden ze leuk hoor, de lezertjes. Wat denk jij?”
“Ten eerste denk ik dat je moet oppassen niet te denigrerend te praten over je publiek. De term ‘lezertjes’ vinden de mensen die je er mee bedoelt vaak niet zo leuk. Ten tweede zou ik adviseren iets meer over de artiest zelf te melden. Ten derde: een klein gebbetje in de titel moet kunnen. Bijvoorbeeld Koekoek: hier is Nick Mulvey. En als bonus: als je het dan toch over het kraaien van de haan hebt, zou je misschien wat kunnen kakelen over De Roepaen. Je weet wel, dat oude klooster in Noord-Limburg dat nu dienst doet als poppodium. Schijnt een hele mooie locatie te zijn.”
“Zou je denken, Van Halst? Je hebt er aardig over nagedacht. Nah, ik weet ‘t niet hoor. Overleg wel effetjes met Harm. Awimbawee, awimbawee.”

12019332655_c23f70211e_oDie laatste opmerking van Bas doet u als lezer van deze analyse wellicht de wenkbrauwen fronsen. Op de redactie zijn we er inmiddels al aan gewend. Schuldige is TOM THE LION. Zijn nummer Sleep (The Lion Sleep’s Tonight, iemand?) is een favorietje van Bas. Werkelijk waar de hele dag loopt hij nu te awimbawee-awimbawee-en. Je wordt er knettergek van. De enige die het leuk lijkt te vinden is Frits, maar die valt dan ook binnen de doelgroep met zijn verzameling Disney classics op BlueRay. Ook Fritsie is nu fan van Tom. Het kan mij echter (nog) niet bekoren.

Tom The Lion – Sleep | Lees het Gobsmag rapport

saintraymondNee, dan liever SAINT RAYMOND! Zijn plaatje Young krijgt slechts een 7.7. Dat had een puntje hoger mogen zijn als je het mij vraagt. Catchy, energiek, hip ánd happening. De heilige Raymond staat inmiddels op mijn acts-to-watch-lijstje. * Typisch zo’n voorbeeld waarom je graag naar Gobsmag.nl surft, dat zo’n scorebord werkt. Nu preek ik even voor eigen parochie (Roepaen, iemand?), maar zonder Gobsmag had zelfs ik (ja, zelfs ik, die toch regelmatig zelf ook op zoek gaat naar nieuwe toffe liedjes) Saint Raymond niet ontdekt.*

Saint Raymond – Young Blood | Lees het Gobsmag rapport

8589-webQua toedeling van de punten slaan de mannetjes bij Another Story van THE HEAD AND THE HEART de plank ook niet mis. Sterker nog: een 8.0 is de spijker op de spreekwoordelijke kop. Nog sterker: ik zou er graag tweemaal een 8.0 aan toevoegen. Allereerst één voor de videoclip, die is van grote schoonheid. Prachtige vrouwen en filmische vertelling van Another Story. Zo zie ik het graag. Ik heb niet zoveel (zeg maar niets) met clips vol lastige dansjes in te strakke broekjes en artistiek bedoelde vormen, tekens en laserstraaltjes. Maar dat geheel terzijde.
De tweede 8.0 gaat naar de bandnaam: The Head and The Heart. De naam is niet nieuw, de band bestaat al wat langer, maar er mag wel even bij worden stil gestaan. Hoe vaak zijn hoofd en hart niet in strijd met elkaar? Maar even zo vaak produceren zij, mits op dezelfde golflengte iets wonderschoons. In other words: ze kunnen niet zonder en niet met elkaar. Fritsie merkte gevat op, toen ik deze analyse aan hem liet lezen dat het dan net Bas en Harm lijken. Wie het hoofd dan wel het hart is liet hij wijselijk in het midden.

The Head And The Heart – Another Story | Lees het Gobsmag rapport

Rest mij deze week alleen nog het volgende: WAAR IS RAY LAMONTAGNE’S SUPERNOVA!? Geweldige nieuwe plaat van een geweldige zanger die met een geweldige 9.2 op dat geweldige scorebord had moeten staan.

Bergstra – de Jan van Halst van Gobsmag

*In deze analyse staat een stukje tekst tussen asterisk’s. Deze is geplaatst onder lichte dwang van Harm. Er wordt nog gesproken over een eventuele aanvullende vergoeding mijnerzijds. Een eerste tegemoetkoming is het mogen opnemen van deze disclaimer.*

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op