Bergstra analyseert de week van Gobsmag [9]
 


“Natuurlijk bestaan guilty pleasures helemaal niet.”

Als de “Jan van Halst van Gobsmag” analyseert Bergstra, cijferfetisjist en drievoudig wereldkampioen 100 meter Excel scrollen, iedere zondag de afgelopen week toevoegde liedjes op ons Scorebord Der Nieuwe Muziek. Niet dat we daar om gevraagd hebben, hij stond ineens op de redactievloer met onder de arm een pak karnemelk (7.2) en de nieuwe editie van OOR (6.1). Maar wij zijn niet de minste. Van een beetje werkgelegenheid geven naar de mensen toe is nog nooit iemand minder geworden.


Bergstra analyseert de week van Gobsmag [#9] – 3 t/m 7 maart 2014

      ‘Van Halst? Wil je even meekijken? Ik heb je hulp nodig.’
      ‘Ja natuurlijk, Harm. Writersblock?’
      ‘Haha! Ik een writersblock? Wordt Oranje wereldkampioen? Nee, luister man. Het gaat even over die Gobsmag prijsvraag van het Hidden Treasures Festival. Ik krijg net om de minuut wat mailtjes binnen. En dat vind ik vreemd.’
      ‘Het is wel een interessante actie natuurlijk. Blijkbaar zijn de kaarten gewild?’
      ‘Ja, dat dacht ik eerst ook. Maar bekijk dit lijstje met mailadressen van de deelnemers eens, Van Halst. Valt je iets op?’
      ‘Eens kijken, Harm. bastiaan86xx@hotmail, mailvoorsebassie@gmail, xXbastiaan_tjeXx@hotmail, sorbetijsmetdiscospikkels@hotmail… Hmm, ja. Ik denk dat ik weet waar je naar toe wilt.’
      ‘Wat moet ik hier nu mee, Bergstra? Je weet: redacteuren van Gobsmag zijn uitgesloten voor welke actie dan ook die we aanbieden. Dat geldt natuurlijk ook voor analytici.’
      ‘Wacht even. Jij denkt dat ik..?’
      ‘Ja, wie anders, Van Halst! Fritsie wist pas een week voor de stekker er uitging hoe je een danesnde banaan op hyves kon plaatsen, dus een paar fake e-mail accountjes aanmaken is voor hem hogere wiskunde. Bas is natuurlijk bij vlagen een rare knul, maar die zal toch echt wel zo snugger zijn om niet zulke opvallende e-mailadressen te gebruiken. En voor de volledigheid: mijzelf kunnen we nu direct ook wel uitsluiten, anders had ik je dit natuurlijk niet laten zien. Blijft over onze eigen huis tuin en keuken analyticus. Had ik niet van je verwacht, Van Halst.’
      ‘Eh, ok weet niet wat ik moet zeggen, Harm. Ik ben flabbergasted, sta met m’n bek vol tanden. Gelukkig ook letterlijk.’
      ‘Misschien kan je beginnen te zeggen dat het je spijt? Je hebt geluk dat ik in een milde bui ben.’
      ‘Ja dahaag! Ik ga geen sorry zeggen voor iets wat ik niet gedaan heb? Hoe kom je daar nu bij, man! Heb je dit ook al aan Bas laten zien?’
      ‘Ja, natuurlijk. Maar die zei dus dat hij echt wel zo slim was om niet van die makkelijk herleidbare adressen te gebruiken. Blijft over: jouw persoontje. Dacht Bassie ook al.’
      ‘Dit is toch te bezopen! Als ik me niet vergis staat Eefje de Visser op Hidden Treasures toch?’
      ‘Ja, headlinertje zelfs. Maar daar gaat het niet om, Van Halst! Hier is het laatste woord nog niet over gezegd! En nu uit m’n ogen.’

En waar ik van nature een heel rustige, kalme en relaxte jongen ben, was ik nu een beetje opgefokt. Heel erg opgefokt zelfs. Men kan een hoop met me bereiken, ik ben altijd in voor een geintje en gekkigheid, maar als ze vals gaan beschuldigen dan zijn ze bij mij aan het verkeerde adres. Met grote stappen beende ik richting het bureau van Bas.

      ‘Bas! Bassie! Luister eens even, ouwe ijsjeslikker. Wat flik je me nou?’
      ‘No, no! No, no, no, no!’
      Bas had z’n koptelefoon op en zat zo te horen naar 2 Unlimited te luisteren. Een naar eigen zeggen guilty pleasure van Bas. Natuurlijk bestaan guilty pleasures helemaal niet, maar dat even terzijde.
      ‘Bas!’ Ik schudde aan zijn arm. ‘Luister eens, man!’
      ‘Hey Van Halst! Moet je horen: liedje van NO. Leave The Door Wide Open. Mooi, hoor!’
      ‘Hidden Treasures, Bas?’
      ‘Weet je wat ik alleen niet snap, Bergstra? Dat is die video. Je ziet die knaap dus zitten in een platenzaak, wat sowieso een plus1 is, ik bedoel, als er één beroepsgroep aandacht nodig heeft is het wel de lokale platenboer-’
      ‘-Dat Kloosterfestival, Bas. Wie neem je mee?’
      ‘…Maar ineens staat-ie op en loopt-ie zomaar de deur uit! Niks geen afsluiten van de winkel ofzo. Dat is toch raar? Tuurlijk, het nummer heet Leave The Door Wide Open-
      ‘-Bas! Hier aarde! Heb jij al die mailtjes gestuurd?’
      ‘…maar dan loop je toch niet zomaar weg? Met de kassa onbeheerd in zicht? Ja, nu snap ik wel waarom die platenzaken het moeilijk hebben. Commercieel gezien is dit niet handig. Maar goed, blijft wel gewoon een-’
      ‘-Leuke meid hè, die Eefje?’
      ‘Enorm leuke meid, ja. Eh, leuk nummer dus, van No. Leuk nummer van No. Ah, fuck.’
      ‘Jij hebt die mailtjes verstuurd, hè?’
      ‘Sorry, van Halst. Maar ik wil gewoon graag naar dat Kloosterfestival. Ik ben smoor op Eefje. Slaap al nachten heel slecht.’
      ‘Ja, dat is ook wel te zien, Bas. Je ziet er niet uit.’
      ‘Bedankt, Van Halst. Die steek ik in mijn zak. En nu? Weet Harm het al?’
      ‘Nee, die is er van overtuigd dat ik de schuldige ben.’
      ‘Kan ik het goedmaken? Je trakteren op een sorbetijsje met spikkels? Of nootjes, in jouw geval.’
      ‘Ik heb liever dat je het eerlijk vertelt aan Harm, dan hoef ik niet te vrezen voor m’n baantje. Daarna trakteer je Harm en mij op een biertje in de kroeg bij Angela. Voor Frits een fristie uiteraard.’
      ‘Oke, Van Halst. Fideel van je. Zal ik dan nu gelijk maar..?’
      ‘Ja, ga gelijk maar naar Harm toe. Kunnen we op tijd naar de kroeg. Maak ik nog even m’n analyse af.’

No – Leave The Door Wide Open | Lees het Gobsmag rapport

Ik kroop achter m’n netbook en probeerde nog iets van een gedegen en onderbouwde analyse op papier te krijgen. Maar echt concentreren lukte me niet. Zo zag ik een 8.0 voor een nieuwe song van MANN FRIDAY op het scorebord komen. Het bandje had vorig jaar nog een bescheiden zomerhitje met Sunrise Everyday. One Window In Paris zal die status niet gaan halen, vrees ik voor ze.

Mann Friday – One Window In Paris | Lees het Gobsmag rapport

Met een 8.3 voor St. Peter’s deelt CHAMPS de eerste plaats deze week op het scorebord met het eerder genoemde No. In het rapport roepen de mannetjes iets over een ‘emotionele ram op de repeatknop’. In deze situatie zou die vlieger best eens op kunnen gaan. Maar ik had voornamelijk behoefte aan een koud pilsje bij Angela aan de toog met een glaasje karnemelk on the side en mooie sferische muziek in de trend van Band Of Horses op de achtergrond. Soms is het (leven) heel simpel.

Champs – St. Peter’s | Lees het Gobsmag rapport

Bergstra – De Jan Van Halst van Gobsmag

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op