Berlijn: a long way down
 


“I can remember standing by the wall and the guns shot above our heads and we kissed as though nothing could fall.”

Zomer 1977. David Bowie en Brian Eno werken aan het tweede deel van Bowies Berlijn-trilogie; het album Heroes. De zanger kijkt uit het raam van de Hansa Studio en ziet daar, bij de Berlijnse Muur, producer Tony Visconti zijn minnares omhelzen. Dat inspireert hem voor het nummer “Heroes”, een verhaal over het leven in Berlijn, waar twee geliefden elkaar ontmoeten in de schaduw van de Muur.

Door Gosbmag columnist Jasper de Kinkelder / @jdekinkelder

Acht jaar eerder. David Bowie zoekt een producer voor het album David Bowie, dat later bekender zal worden als Space Oddity. George Martin, de vijfde Beatle, ziet er niets in. Tony Visconti vindt de demo’s goed, maar de keuze voor ‘Space Oddity‘ als eerste single noemt hij een ‘cheap shot’, want enkel bedoeld om mee te liften op de aankomende maanwandeling van Neil Armstrong. Hij besluit dit nummer over te laten aan iemand anders. De andere tracks op het album neemt hij wel voor zijn rekening.

streamerbowieHet is 1995. Ik zit in de bus naar Berlijn. De sfeer is uitgelaten, zwanger van verwachting. Daar in die miljoenenstad, die bouwput, verdwaal ik, zwerf ik en raak ik nauwelijks in paniek. Daar koop ik in een obscure platenzaak een punkalbum. Daar loop ik zelfverzekerd, zonder hand op mijn portemonnee, door de beruchte Kreuzberg. En in de avond drinken we bier in een Oost-Duits café, praten we over het leven dat dan nog zo simpel is, roken we onze eerste sigaretten en zoenen we met meisjes, vooral omdat zij dat willen. Berlijn 1995. Het is ‘a long way down’.

Omstreeks diezelfde periode, ergens in London, zit Gus Dudgeon in de studio. Gus heeft naam gemaakt als producer van het nummer ‘Space Oddity’ en Elton Johns ‘Your Song’. Maar dat is lang geleden. Nu, midden jaren ’90, werkt hij voor The Frank and Walters en Menswear. Maar hij geeft zijn kennis door. Hij heeft een talentvolle producer onder zijn vleugels die hij met plezier het vak leert.

Ergens aan het begin van het nieuwe millennium. Ik ben terug in Berlijn. De verandering is enorm. Het is nog altijd een bouwpunt, en ook de sfeer is nagenoeg hetzelfde, maar het gezicht is anders. Net als dat van mij. Ik speel inmiddels mijn eigen spel, eigenlijk sinds 1995, maar snap de regels nog nauwelijks. Gus Dudgeon is dan al dood en zijn talentvolle leerling David Watson hangt rond in het nachtleven van London.

Daar ontmoet Watson, in een kroeg met de naam Betsey Trotwood, singer/songwriter Sam Sallon. Betsey Trotwood is de tante van David Copperfield, een romanfiguur van Charles Dickens. En laat dat nou net de favoriete schrijver zijn van David Bowie*.

Het is ‘a long way down’…


*Ooit selecteerde Bowie zijn 100 favoriete boeken. Daar zaten maar liefst 3 titels van Charles Dickens bij.

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op