Press "Enter" to skip to content

Posts published in “Newmusic of the day”

Newmusic of the day on November 30th 2018

Iets is over, maar daar maakt Delsbo Beach Club iets moois van (7.8)

Indie-pop op zijn leukst. Dus Mac DeMarco, Real Estate en Chad VanGaalen.
Song: Delsbo Beach Club - Something's Over
Album: TBA

Dit gaat over dingen (liefde of vriendschap – red.) die voorbij gaan en waar andere mensen dan weer dingen van vinden terwijl ze er eigenlijk niets van weten. En dat is irritant, vindt Erik van Delsbo Beach Club. Daarom schreef hij er met Something’s Over een liedje over. Een alt-pop-pareltje, mogen we wel zeggen. Met een Chad VanGaalen-achtig begin en een drie minuten durende, tekstloze extravaganza.

Something’s over
And I don’t like it to be
Now I know what it means

Erik (Björklund) schreef het nummer twee jaar geleden. Maar nu pas, nu hij een band heeft, heeft het een definitieve vorm gekregen. Volgens hem vertelt het ‘what happens when two people are on different emotional wavelengths and have to break off their relation and other people choose to totally condemn one of them based only on their own perception about the situation not feeling good.’ Dat gebeurt te vaak, zegt Erik. En dat maakt alles er niet leuker op.

Goede gozer, die Erik. Goede muziek ook, van Delsbo Beach Club. Dit is pas het derde singletje, maar muziekminnend Scandinavië loopt al weg met deze Zweden. Dat snappen wij wel. Daarom lopen wij gedwee mee.

Newmusic of the day on November 28th 2018

We houden van Swym (7,6)

Brits. Energiek. Een beetje psychedelisch, een beetje Jake Bugg en een ietwat hoge stem.
Song: Swym - I Hate You Because
Album: T.b.a.

Muzikant zijn is niet altijd fijn. De momenten waarop er een liedje in je hoofd zit, maar de puzzelstukjes maar niet of hun plek vallen, bijvoorbeeld. Eindeloos malen, woorden afwegen, pingelen op je gitaar. Ook Swym heeft daar last van. Maar gelukkig niet op track I Hate You Because. Deze track kwam spontaan:

I was walking to the studio to give a guitar lesson and it all just happened there. Words, chords and melody at the same time. I left my student in the waiting room for 5 minutes so I could record it on my phone. As soon as I got home that day, I picked up the guitar again, put down the bridge and that was it.

Swym komt uit Aberdeen, Schotland en maakte al naam op BBC Introducing, CLASH Magazine en Amazing Radio. Best lekker, met een EP’tje op zak. Die dateert echter alweer uit 2017. 2018 kende twee nieuwe liedjes, waarvan I Hate You Because de meest recente.

Energiek. Brits. Een beetje psychedelisch. Een beetje Jake Bugg. Ietwat hoge stem. We love it!

Newmusic of the day on November 26th 2018

Grand Pine is niet alleen (7,7)

catchy, melodieuze indiefolk kneiter (met wat Boy & Bear en Fleet Foxes)
Song: Grand Pine - Feel Alone
Album: t.b.a.

Bands uit Australië. Dat is meestal een garantie voor succes, althans bij ons. Zo ook Grand Pine (uit Melbourne). Ze leveren met liedje Feel Alone hun derde single af. Daarop horen natuurlijk een eigen sound, maar ook wat inspiratie van landgenoten Boy & Bear, en de mannen Fleet Foxes. En als je heel goed luistert zelfs wat War on Drugs. Wat je krijgt is een catchy, melodieuze indiefolk-kneiter. Is dat een genre? Vanaf nu wel!

Newmusic of the day on November 23rd 2018

Fijne vloeibare vriendschap van Psychedelic Porn Crumpets (7.9)

De jongere broertjes van King Gizzard & The Lizard Wizard zijn verdwaald en onder invloed in een verhaal van Lewis Carroll.
Song: Psychedelic Porn Crumpets - My Friend’s A Liquid
Album: TBA

Vanuit Perth, in de richting van Leederville, staat een oude paardenstal en daarachter is een brug en aan de andere kant ervan worden feesten gegeven, tot diep in de ochtend, en een eindje verderop is het een grote bende, rommel enzo, en die plek is niet alleen een huis voor ratten, maar ook voor die maffe sound van Psychedelic Porn Crumpets die je hoort op My Friend’s A Liquid.

And you don’t know why
All of this decays
My liquid friend

Weird, wacky en freaky, dit nummer. En zo is het ook ontstaan: ‘I met a Smurf in the closing hours of ‘Party In The Paddock’ (Aussie festival) after the final act finished, loin cloth intact, white hat & patchy blue face paint that had been well worn, must have been close to 4am. There were a bunch of other lost souls, myself included, in festival costumes needing a spark of influence to keep the drugs working as nobody wanted to call it quits. We got talking by a performing tree which had caused a good huddle to emerge and he claimed his friend had turned into a liquid. I could definitely relate at the time and the name has always stuck with me, My Friend’s A Liquid. I promised I’d write him a track so this is dedicated to that Smurf and all the other poor people coming down after a three-day bender.’

En toch gaat het hard met de Australiërs die elkaar hebben ontmoet via dezelfde drugsdealer. Bijna alleen maar uitverkochte concerten (ook die in Sugarfactory dit jaar), onder contract bij de managers van Arctic Monkeys en Royal Blood en een plekje op SXSW voor volgend jaar.

Het is de andere kant van het konijnenhol. Het is de andere kant van de realiteit. De soundtrack voor Alice’s Adventures in Wonderland. Fuck logica. Fuck ratio. Fuck nuchterheid. Waar is de moshpit?

Newmusic of the day on November 16th 2018

Simon Lynge: dun papier snijdt het diepst (8.0)

Dit is Sufjan. Dit is Elliott. Dit is Simon Lynge.
Song: Simon Lynge - Paper Thin
Album: Deep Snow (23.11.2018)

Het is wachten op de winter. Het is wachten op een cumulatieve uitbarsting van alle dingen die je verzamelde het afgelopen jaar. Maar misschien merk je er niks van, dankzij afleiding, of een fles wijn, of drukte op je werk. Dan is de eruptie niet meer dan een plofje in je hart. Erger is dan wellicht de kou op je wangen. En het vocht in je schoenen. Een nieuw jaar komt er hoe dan ook aan. Je moet alleen nog even het donker door. Precies dat (of ongeveer dat) bedoelt Simon Lynge. Skin is Paper Thin.

When you’re in the dark, in the middle of winter
Live ain’t just a spark

Op een Sufjan- of Elliot-achtige wijze zingt Simon over duister en eenzaamheid. En dat kan hij goed, omdat hij opgroeide in het dunbevolkte Groenland, de winters in Denemarken kent en dit nummer schreef in het afgelegen huis van een rondreizende clown in de groene heuvels van Wales (dat van die clown zoeken we nog een keer op). ‘When the darkness of winter and the world wears the spirit out, Paper Thin comes from that place of stress and rumination. It’s a slow moving molasses state of emotional fiction, where dreams seem completely out of reach. But we can help each other, we can hold each other … gently.’

Dan valt het wel mee met die winter.