Gobsmag EXTRA tips – part 31

Er komt veel goede muziek op ons af. Heel veel. En omdat we op ons Scorebord maar plek hebben voor 5 liedjes per week, geven we je in de categorie Gobsmag Tips een aantal extra fijne liedjes kado. Hierbij deel 31 met muziek van Neaptide, Jimmy, The Titos, Grayson Word, Rio Galcier en D+R.

Dan Stock en een fraai staaltje stedelijke romantiek (7.9)

Daar smullen wij brave stukjestikkers nou van. Van love stories die zich midden in de nacht afspelen, in het hart van de stad, tussen taxi’s en casino’s. Dat is weer eens wat anders dan om half 6 op lijn 9 te stappen voor een warme prak aan de keukentafel en…

Marc O'Reilly

Marc O’Reilly opent de aanval op Trump & co (8.0)

De Ierse muzikant Marc O’Reilly is al sinds 2015 een graag geziene gast op Gobsmag. Zodoende zaten we op de eerste rij bij de interessante transitie van Bon Iver / Ray LaMontagne-achtige singer/songwriter naar een vol bandgeluid. Op ‘Dollar‘, de eerste single van het eind maart verschijnende nieuwe album L’Etre…

Spirit Fest klinkt heerlijk relaxt (7.7)

Een supergroep, het werd weer eens tijd. Maak daarom kennis met Spirit Fest via hun prachtige liedje Rain Rain. Een beetje googlen leert dat Superfest gevormd is rondom het Japanse duo Tenniscoats, aangevuld met Markus Acher (van de band Notwist), Mat Fowler (Jam Money) and Cico Beck (Joasihno). Samen maken…

De wilde dagen van Tors (7.7)

Matt en Theo zijn broers en 2/3 van Tors. Met Wilder Days brachten ze een Lumineers-achtige catchy kneiter uit. Vanuit pop-oogpunt is er gewoon erg weinig mis mee. Sure, het is allemaal niet uniek, maar lekker is lekker, nietwaar?

De race van Kit Kazar (7.5)

Blazers is liedjes zijn altijd fijn. Gelukkig maar dat Two Hearts Racing van Kit Kazar er redelijk vol mee zit. Kit Kazar is het nieuwe project van de frontman van Beach Tiger. In 2 minuut 30 zet hij een retro vibe neer die ons doet denken aan Leon Bridges, Sam Cooke en Nathaniel Rateliff. Juist, extreem catchy!

Cat Princess: het is die stem (7.6)

Ook in Uppsala gaat het oude jaar over in een nieuwe. We hebben het over 2015. Er is een feestje. Er zijn mensen. Victor, Robin, Robert, Isabelle en ongetwijfeld nog wat anderen, anders kun je het nauwelijks een feestje noemen. Maar het genoemde kwartet besluit die nacht een band te…

Low Cut Connie brengt de boogie terug (deel 2) (8.0)

Het klinkt logisch: na Dirty Pictures (part 1) komt Dirty Pictures (part 2). De Amerikaanse band Low Cut Connie, want daar hebben het over, had er slechts een jaartje voor nodig. Eerste single ‘Beverly‘ stuitert heerlijk door je speakers. Bij NPR legt frontman Adam Weiner uit dat deel 2 meer…

Fossil Collective vloeit terug (7.7)

Het Gobsmag-debuut van Fossil Collective stamt alweer uit 2014. Een langspeler en twee EP’tjes later, is de band na een korte radiostilte van anderhalf jaar terug met prima single ‘Waves’. Prachtig is het nog altijd. Het duo uit Leeds dropten het liedje van uit het niets, zoals dat tegenwoordig wel…

Christof van der Ven staat niet met lege handen (8.0)

Christof van der Ven, dat klinkt Nederlands. En dat klopt ook. Oorspronkelijk uit Brabant, maar al jaren woonachtig in London. Niet in de laatste plaats vanwege de muziek. Zo is Christof momenteel sessiemuzikant bij Gobsmag-favo’s Bear’s Den en tourde hij met The Staves en The Boxer Rebellion. En volgende maand is hij zelfs support van Bon Iver in London. Maar daarvoor zijn we hier niet bijeen vandaag. Liedje Empty Handed, that is. Yes, we horen Bear’s Den, maar nog net iets meer Jackson Browne. En dat is helemaal te gek!

We worden vrolijk van Sad Boys Club (7.7)

Sad Boys Club. Daar scharen we onszelf weleens toe. Van tijd tot tijd gaat er namelijk niets boven een tranentrekker. De verwachtingen bij liedje 15-01 van Sad Boys Club waren dan ook hoog gespannen. Echter,  geen tranentrekker, maar eerder een vrij aanstekelijk indie-liedje. We horen een leuke mix tussen The Cure, The 1975, The Maccabees en zelfs wat TWOD.

Luster over de val en het vergeten (7.7)

Weet je nog? Veertien was je. Smoorverliefd op Manon uit 2B. En toen jullie verkering kregen was je even God op de middelbare school. Liep je daar door de gangen, jouw hand in haar hand. Zo’n drie maanden lang. En toen maakten jullie het uit. Samen. Huilend. Zoals dat ging…

High Tropics wil het iets makkelijker hebben (7.7)

Uit het Australische Queensland komt het niet bijster originele geluid van High Tropics, maar lekker klinkt ‘You Never Made It Easy’ zeker wel. Zowel zang als de fuzzy gitaarklanken doen je meteen denken aan The Strokes. Eerdere single ‘Better Days’ (ook in Spotify) doet dan weer iets meer denken aan (het eveneens door The Strokes geïnspireerde) Hot Hot Heat. Maakt ons allemaal niks uit.

Gobsmag EXTRA tips – part 30

Er komt veel goede muziek op ons af. Heel veel. En omdat we op ons Scorebord maar plek hebben voor 5 liedjes per week, geven we je in de categorie Gobsmag Tips een aantal extra fijne liedjes kado. Hierbij deel 30 met muziek van The Regular, Philip Whitehead, Blue Return, John Spear Band en ELD.

Middle Kids maakt geen fout (8.0)

Een jaar geleden schreven we behoorlijk enthousiast over liedje ‘Edge Of Town’ van het Australische Middle Kids. Die band ging meteen op de “in de gaten blijven houden”-lijst en zie hier, er is nieuws: in mei 2018 wordt dan eindelijk een debuutalbum gedropt: Lost Friends. Als voorproefje krijgen we nu…

Die verdomde Boy Jones (8.0)

Damned if you Do, van The Boy Jones is een liedje over dingen die je vader je vroeger niet vertelde. It’s hard to be happy, it’s hard to face change. En zo kunnen we nog een tijdje doorgaan. Levenslessen, maar ook gewoon een erg mooi liedje. Met vocals die in de hoek van Langhorne Slim en The Tallest Man zitten.

The Racer: eenvoudig, maar o zo prachtig (7.7)

Soms hoeven dingen niet ingewikkeld te zijn om mooi te zijn. Een prima voorbeeld daarvan is liedje It’s Raining Inside, van New Yorkers The Racer. Gebaseerd op 2 piano-akkoorden is het verre van complex, maar man, we blijven het maar draaien. Misschien vanwege de early Coldplay-vibe, de symfonische sound of de invloeden van Radiohead en My Morning Jacket. Of misschien wel het feit dat The Racer alles helemaal zelf doet. Geen label, in ieder geval. En dat leidde toch al tot drie albums, SXSW en verschillende syncs in tv-shows.

Hinds rammelt nog altijd lekker (7.5)

Hinds, ons favoriete ramnmelbandje uit Spanje, komt in april met een nieuw album: I Don’t Run. Eerste single is het vertrouwd voelende New For You. I Don’t Run is opvolger van het succesvolle debuut Leave Me Alone. En waar die plaat vol staat met “party anthems”, gaat het nieuwe album…

Het zit in het DNA van Get Cape. Wear Cape. Fly (7.7)

Het Britse Get Cape. Wear Cape. Fly vliegt al een tijdje mee. Met Young Adult verscheen eind vorige week een gloednieuwe plaat. Dat album verraste ons. Niet alleen vanwege het feit dat we vergeten waren dat GCWCF nog bestaat, maar ook vanwege de prima liedjes. Zeker geen kandidaat voor “best…

Is Djakarta Paranoid? (7.7)

Vast niet, om alvast antwoord te geven op de vraag. Wat dan wel? Bovenal in Djakarta een spannende indie-act uit Frankrijk. Juist, dat zien we niet supervaak. Toegegeven, de roots liggen ook voor een deel in Australie, maar toch. Hoe het klinkt? Ogen dicht en laat je meeslepen. Door Paranoid bijvoorbeeld. Invloeden van Alt-J, Radiohead en Grizzly Bear zijn niet alleen aanwezig in de bio, ook in het liedje (dat overigens staat op Djakarta EP).

In de regen met Mines Falls (8.0)

Je herkent het vast wel. Sommige liedjes grijpen je sneller dan anderen. Een groeiplaat, zo noemt Harm het weleens. Mines Falls valt met liedje In The Rain echter in de categorie liedjes die ons meteen beet heeft. Piano, klein beetje electronics en vooral die stem. Man o man. Doet ons een beetje denken aan RHODES.

Coma Cinema is breekbaar en zwaarmoedig (8.1)

Potjandorie, Mat Cothran. Wat doe je ons aan? Want het allerlaatste album als Coma Cinema bevat het beste, maar ook het zwaarste wat dit melancholische wonderkind ooit schreef. Neem Thunder; er gebeurt niet echt veel, maar het komt keizacht binnen. Het komt door de tekst misschien. Het komt door zijn stem misschien. Het komt door de ogenschijnlijke simpelheid van mooie tonen misschien.

Jacob Faurholt richting de sterren (8.0)

Bedroom pop, zo noemt Jacob Faurholt zijn nieuwste liedje The Stars Hang Low. Nu zijn we niet helemaal bekend met dit genre, maar wat ons betreft doet dat de pracht van het liedje toch wat tekort. We horen een Lou Reed-achtige 3 minuut 10. Lo-fi, Sparklehorse. Of gewoon Jacob Faurholt natuurlijk. Eigenlijk is het jammer dat hij al een tijdje meedraait, anders hadden we hem graag op de aanstaande editie van ESNS gezien.

ESNS 2018: 5 acts die je niet mag missen!

Het programma van Eurosonic Noorderslag is weer enorm met meer dan 300 spelende acts in 4 dagen. Daarom helpen we je zoals elk jaar een handje met vijf tips voor je timetable om het muzikale kaf van het spreekwoordelijke koren te scheiden. Van singer-songwriter tot psychedelische pop, er zit voor ieder wat wils tussen. En zoals altijd zijn al onze tips 100% met de hand geselecteerd, biologisch, organisch en ambachtelijk tot stand gekomen.

Huilen met The Olympic Symphonium (8.5)

Echte mannen huilen niet. Niet waar, wat ons betreft. We hebben regelmatig dat een bepaald stuk muziek ons aardig in die richting beweegt. Daar voegen we vanaf vorige week de Canadezen van The Olympic Symphonium aan toe. Liedje Comedy gaat erover wat je kunt zeggen tegen mensen en wat je beter voor je kunt houden. Vinden anderen het ook wel grappig wat je zegt? Respecteer je anderen wel genoeg? En om het geheel nog eens wat kracht bij te zitten maakten de mannen een eenvoudige, maar oh zo mooie video bij het nummer.