Press "Enter" to skip to content
Newmusic of the day on November 6th 2018

We bewegen op Scott Kirby (7.7)

Catchy en bluesy, als Chris Stapleton (maar dan met wat minder whiskey)
Song: Scott Kirby - Something To Move
Album: t.b.a.

Scott Kirby heeft Something To Move. En wij ook. We horen namelijk een extreem catchy, bluesy liedje. Qua stijl lijkt het een beetje op Nathaniel Rateliff en Chris Stapleton (maar iets minder whiskey) Een nieuwkomer is Scott, met 9 albums, niet. Maar hey, wat maakt het uit. Goed is goed, nietwaar?

More musicNewvid on November 5th 2018

Bill Ryder-Jones zegt dat je niet bang moet zijn (hij houdt van je)

Bill Ryder-Jones kende je van The Coral, waar tot 2008 de leadgitarist was. Gelukkig bleef hij in de muziek: naast sessiewerk voor oa Arctic Monkeys, Alex Turner, Graham Coxon en Paloma Faith, produceerde de debuutalbums van The Whytches en Hooton Tennis Club. Vanaf 2011 maakt hij ook soloplaten en afgelopen vrijdag verscheen zijn vijfde: Yawn. Single ‘Don’t Be Scared, I Love You’ is een geweldige reden om die plaat te checken. Over checken gesproken: 28 november speelt-ie in Paradiso-Noord, in het voorprogramma van Gruff Rhys (frontman van Super Furry Animals).

Newmusic of the day on November 2nd 2018

Het pijnlijke plasje van Shogun (And The Streets) (7.9)

Een herboren Royal Headache met meer soul (en dit nummer klinkt vooral als The Rock van Deer Tick).
Song: Shogun And The Streets - Pissing Blood
Album: TBA

Royal Headache is niet meer en dat deed even pijn. Komt vooral door Another World. Maar dingen gaan nu eenmaal voorbij. Soms te vroeg, soms te laat. Maar er komt ook altijd wat nieuws. Shogun And The Streets bijvoorbeeld. Dat is de nieuwe band van voormalig Royal Headache-frontman Tim Wall (hij noemt zich Shogun) en op eerste single Pissing Blood verloochent hij alle punk en bullshit van zijn vorige band.

I know where I’m going
I just don’t know where I’m from

Misschien paste Tim eigenlijk nooit echt bij Royal Headache. Met zijn romantische teksten en zijn neiging om die ouderwets te croonen. Maar, zoals Noisey schreef; ‘He didn’t make any sense, which made him the perfect frontman for a band that didn’t make any sense, either.’ Dat is dus voorbij. En punk is voor kinderen, zegt hij nu. Dus maakt-ie nu wat hij al heel lang echt wil. Vintage soul. Hoewel de andere kant van deze 7” nog altijd als een royale hoofdpijn klinkt.

In interviews lijkt het erop dat het succes van Royal Headache meer een vloek dan een zegen was. De band is ontploft. Dat weet iedereen. Het afscheid werd aangekondigd in een negencijferig Facebook-bericht: 2008-2017. Over het waarom wil Shogun niet praten. Uit respect. En dat zegt genoeg. Het is een pijnlijk plasje. Maar ook de dood levert prachtige nummers op.

Newmusic of the day on October 29th 2018

Haggren Gravlund denkt aan William Butler Yeats (8.0)

Een prachtig Scandinavisch duet, geïnspireerd op de gedichten van William Butler Yeats
Song: Haggren Gravlund - The Wild Swans at Coole
Album: Horseman, Pass By (23.11.2018)

Haggren Gravlund, dat klinkt Scandinavisch. Daar is het weleens koud. En ze (Gustav Haggren en Peder Gravlund) gaan gaat niet over 1 nacht ijs (jeetje, die is slecht he). Leg uit. De afgelopen 17 jaar werkten ze samen aan een muzikale interpretatie van de prachtige gedichten van William Butler Yeats. Het resultaat: dubbel LP Horseman, Pass By. (23 november in de winkels). Daarop vinden we o.a. The Wild Swans at Coole. Een prachtig duet. Of niet?