Press "Enter" to skip to content
Newmusic of the day on April 17th 2014

Aidan Knight steekt eindelijk de plas over (7.7)

Damien Jurado met Shearwater en wat toeters in een cabin
Song: Aidan Knight - A Mirror

In thuisland Canada is de naam Aidan Knight er eentje om mee rekening te houden. Daar verschenen al twee albums, waarvan de laatste nu EINDELIJK ook in Nederland te krijgen is: Small Reveal.

Goed nieuws dus. Getekend door het Communion-label van Mumford & Sons man Ben Lovett, lijkt Aidan Knight met die plaat namelijk een juweeltje in handen te hebben. Een warme folk-popplaat, gedragen door de heerlijk in het gehoor liggende baritonstem van frontman Aidan en heerlijke toeters.

Toffe liedjes genoeg: Dream Team, You Will See The Good In Everyone, The Master’s Call, Creatures Great & Small en A Mirror. En laat bij die laatste nou ook een mooi clippie gemaakt zijn.

Meer hoef je eigenlijk niet te weten. Hou ze in de gaten. Dat kan al op 7 mei, dan staat Aidan Knight namelijk in Rotown (Rotterdam). Een dag later vind je ze in de kleine zaal van Paradiso (Amsterdam). Dit zijn de tips.


Newmusic of the day on April 16th 2014

Paolo Nutini slaat ijzersterk terug (9.5)

De blanke, rauwere versie van Donny Hathaway, Sam Cooke en Marvin Gaye
Song: Paolo Nutini - Iron Sky

We beweren dat we je dagelijks nieuwe muziek brengen. Dat proberen we ook echt. Maar soms is iets gewoon te goed om te laten liggen, zelfs als er een reële kans op een mogelijkheid is, dat je het zelf al ergens anders heb gehoord. Iemand nieuwe schoenen nodig?

Juist, we hebben het over Paolo Nutini. Natuurlijk geen onbekende. Zijn debuut (These Streets) uit 2006 had dus onder andere kneiter van een knoeperd New Shoes. Ook Jenny Don’t Be Hasty, Rewind, These Streets en Last Request zijn nog zeker het vermelden waard. Opvolger Sunny Side Up (2009) maakte van onze Schotse Italiaan een grote meneer, maar deed ons wat minder. Ja, Coming Up Easy is een fijn liedje. Maar daarna wordt het hard zoeken.

Afijn, de potentie zat er dus zeker wel in. Kwestie van de muzikale Hennie Spijkerman vinden om dit eruit te laten komen. Paolo Nutini gaat namelijk door het leven met een heerlijk soulvolle stem die best doet denken aan Amos Lee en helden Marvin Gaye en Donny Hathaway.

Inmiddels zijn we aanbeland in 2014 en heeft Paolo Nutini net zijn nieuwste wapenfeit gereleased: Caustic Love. En jawel, die plaat heeft alles wat zijn vorige platen niet hebben: soul, fijne blazers en het oncontroleerbare verlangen om herhaaldelijk op repeat te drukken. Man o man, wat een heerlijk schijfje.

Absolute hoogtepunt is de track Iron Sky. De emotie schreeuwt je speakers uit. Die spanning. Die toeters. Dat goed gekozen fragment uit de speech van Charlie Chaplin uit z’n film The Great Dictator (“Don’t give yourselves to these unnatural men, machine men with machine minds and machines hearts! You are not machines, you are not kettle: you are men!”) Wauw. Zo hebben we het graag. En wij niet alleen:

 

Maar luister vooral ook eens naar het funky Scream (Funk My Life Up). Nutini heeft duidelijk een prima ontwikkeling doorgemaakt en levert een plaat af die voorlopig niet meer uit het cassettedeck gaat op de redactie. We raden je aan dit ook te doen. Want zegt zou zelf, als je in Abbey Road zo’n live-sessie neerlegt… Waan-fucking-zinnig.

Newmusic of the day on April 15th 2014

Hard werken werpt zijn vruchten af voor Yuko (7.8)

Eigenzinnige popliedjes zoals ze alleen in België gemaakt kunnen worden
Song: Yuko - While You Figure Things Out

Het Belgische Yuko kenden we nog van de single Dolly Parton, uit 2011. Een mooi liedje met een mooi clipje en een tekst die je deed opkijken van je werk. “And dress yourself like Dolly Parton and maybe I will kiss you.” Klinkt nog altijd als een Jambers aflevering.

Afijn, dat liedje was van de prima plaat As If We Were Dancing die sinds een paar dagen met Long Sleeves Cause Accidents een boeiende en fijne opvolger heeft gekregen. Na het horen van het wonderschone liedje While You Figure Things Out waren we daar wel gauw over uit.

Yuko dus: brein Kristof Deneijs aangevuld met drumster Karen Willems (oa Zita Swoon) gitarist Jasper Maekelberg en bassist Thomas Mortier. Uit België. Natuurlijk uit België.

Long Sleeves Cause Accidents, in de Tweede Wereldoorlog een waarschuwing voor vrouwen die het fabriekswerk van hun naar het front gestuurde mannen overnamen, begon eigelijk als een project rondom cover versies van religieuze liedjes. In de nieuw gebouwde Yuko-studio veranderde dat al snel in een album met eigen werk. Dat cover idee ligt nu ergens op een plank, maar “traces of these classical influences and inspiration can be heard throughout Yuko’s third album”, zoals de Belgen dat zo treffend kunnen zeggen.

Mooi liedje, mooi album. En dit keer allemaal mooi zonder Dolly Parton, maar wel met… Heidi Klum. Prachtliedje The Idealist laat er geen gras over groeien: “Heidi, Heidi Klum. I want to be your groom.” Ja, dat willen we allemaal wel.


Newmusic of the day on April 14th 2014

De folky roots van Robert Ellis (8.3)

Randy Newman en Willie Nelson op de soundtrack van een docu over Gram Parsons
Song: Robert Ellis - Chemical Plant

Of het wetenschappelijk aangetoond is weten we niet, maar dat de naam Ellis garant staat voor mooie muziek is duidelijk. Natuurlijk koning der baarden Stephen Ellis (frontman van Revere) en de fascinerende Australiër Ernest Ellis.

Daar kunnen we nu iemand aan toevoegen: Robert Ellis. Overigens geen familie, voor zover wij weten. Eerst maar eens een stukje duiding, zoals je van ons gewend bent. Een echte Southern-boy, dat wil zeggen born and raised in Texas. Dat is doorgaans zeker niet nadelig voor het Gobsmag-waardering-voor-je-muziek-gehalte. Inmiddels woonachtig in singer-songwriter-heaven Nashville Tennessee. Nog maar 25 jaar oud, maar toch al drie platen achter zijn naam.

Laatste wapenfeit is het studioalbum The Lights From the Chemical Plant. En laat dat nou ook de single zijn die we hier bespreken. Toeval? Wie weet. Het album staat vol met op country en pop gebaseerde roots en is geïnspireerd door grootheden als Willie Nelson, Randy Newman en Paul Simon. Dat horen we ook zeker terug in de single.

Are you in for some blabla? Komt-ie: het is vooral hypnotiserende stem van Robert Ellis die dit een erg lekker liedje maakt. Je wordt als het waren helemaal in het liedje gezogen, wat maakt dat hij gewoon op repeat moet. En oprecht, puur. Dat is het ook. Misschien corny allemaal, maar wel waar. Luister maar:

Newmusic of the day on April 11th 2014

Broken Twin en de wonderschone duisternis (8.7)

Anges Obel die een bedroefde Ane Brun troost achter de piano met sfeervolle Sigúr Ros liedjes
Song: Broken Twin - No Darkness

Aan het eind van de maand komt-ie dan EINDELIJK uit: May, het debuutalbum van Broken Twin. Het onlangs al vrijgegeven pareltje No Darkness is de indrukwekkende afsluiter.

Broken Twin is het soloproject van de vijfentwintigjarige Majke Voss Romme. Een talentvolle muzikante opgegroeid in het noorden van Jutland. Om werk te maken van haar muzikale ambities vertrok ze naar Kopenhagen.

En eindelijk komt er dus een debuutplaat. Goed nieuws, want hier op de Gobsmag redactie hebben we het EP’tje Hold On To Nothing (2012, dit jaar opnieuw uitgebracht) en de single Sun Has Gone (met “b-kantje” You Can’t Put Your Arms Around A Memory) zo goed als kapot gedraaid. We hebben goed gezocht, maar er zit gewoon geen slecht liedje tussen.

Grote, tranentrekkende uitschieters wel: Beaches (“Why you get it like you wanted it? / You wanted this?”) en Sun Has Gone (“I don’t know where the sun has gone/ It darkens all around me, John/ I’m dressed up in a summer song/ Sorrow lost and sorrow won).

Laatstgenoemde vinden we gelukkig ook op het 28 april uitkomende May. Een album dat afsluit met het meer dan imponerende No Darkness. Droevige piano akkoorden, een huilende viool en de schitterende stem van Romme. Wat een pracht, wat een pracht.


Broken Twin live zien:
20-05-2014: Brussel
21-05-2014: Amsterdam (Amstelkerk)
20-06-2014: Hilverenbeek (Best Kept Secret Festival)