Press "Enter" to skip to content
Newmusic of the day on July 4th 2014

Weer goed in elkaar gezet: The Kevin Costners (8.4)

Een Beatleseque Indiepopperige Fleetwood Mac
Song: The Kevin Costners - Lunatics

Die zagen we niet aankomen: een nieuw album van de nog altijd goed genaamde Nijmeegse/Antwerpse band The Kevin Costners. Pick Up The Parts is net uit en staat mede dankzij single Lunatics heel hoog in ons 2014 lijstje met favoriete platen van Nederlandse bodem.

Aan Pick Up The Parts, opvolger van het 2008 debuut Come On In, is drie jaar gewerkt door de band.

“Voor mij is de plaat een monument voor het doorgaan geworden,” aldus zanger/gitarist Bouke Zoete. “Niet opgeven, gewoon blijven doen waar je in gelooft. Omdat je ergens diep van binnen heel zeker weet dat het goed komt.”

He Bouke Zoete, kennen we die naam ook niet ergens anders van? Inderdaad, in de tijd tussen de twee Kevin Costners platen hoorde je hem onder andere zingen op het succesvolle Happy Camper project. Maar ook gitarist/toetsenist Sjors Van der Meulen zat niet stil: hij speelde in The Doo Run Run.

“We hebben geprobeerd om de muziek te laten klinken als een warme omhelzing van een vriend die je al jaren niet meer gezien hebt. Het moest wel een vrolijk weerzien worden, met bier en zo, maar je moest toch meteen voelen dat er de afgelopen jaren heel wat water onder de brug is gestroomd,” aldus Zoete.

En man, wat levert dat een mooie, melodieuze en melancholische plaat op. We kunnen zo een lijstje opnoemen met sterke liedjes van Pick Up The Parts: What’s This All About, Bigger But Better, I Need It You Know, Never New, So Rock N Roll en de single Lunactics. Dijk van een plaat.

The Kevin Costners speelt 12 juli op het Valkhof festival in Nijmegen met oa Conor Oberst, M.Ward en Timber Timbre.

Newmusic of the day on July 3rd 2014

Beter laat dan nooit: Doug Seegers (8.5)

Johnny Cash en Townes van Zandt met een soulvol randje
Song: Doug Seegers - Going Down To The River

Stel je voor: je bent 62-jaar, dakloos en je brengt je dagen door op de straten van Nashville, met een oude gitaar. Er komen wat Scandinaviërs langs en ineens sta je in de Cash Cabins (jawel, de studio van Johnny Cash) en werk je aan een plaat. Het overkwam Doug Seegers. Een beetje als Charles Bradley dus.

Die Scandinaviërs waren overigens een stel Zweden die aan een documentaire over nooit doorgebroken straatmuzikanten werkten. Ze waren meteen verkocht bij het horen van Doug Seegers. En wij ook! Man, waarom deze man nooit eerder is doorgebroken… Pure, doorleefde country met een randje soul. Townes van Zandt meets Charles Bradley? Maar laten we niet te lang stilstaan bij het verleden.

Going Down To The River (van het gelijknamige album) is een kneiter van een knoeperd die ons keer op keer kippenvel bezorgt. Een megahit zal het niet worden, maar is dat nou niet juist de charme van dit verhaal? Oordeel zelf en stuur even een berichtje als het je niks doet.

Newmusic of the day on July 2nd 2014

Lonely The Brave komt er aan (7.7)

Biffy Clyro in de Foo Fighters studio
Song: Lonely The Brave - Backroads

Doompop, zo omschrijven de mannen van Lonely The Brave hun eigen sound. Wij noemen het gewoon stevige rock, niks meer en niks minder. Hoe dan ook, nieuwe single Backroads is er weer eentje, hoor.

Het liedje is afkomstig is van The Day’s War, het op 1 september verschijnende debuutalbum van de Engelse band. Een plaat die er weleens voor zou kunnen zorgen dat het echt gaat gebeuren voor deze gasten, want ook de eerder vrijgegeven liedjes Trick of the Light en Victory Line zijn stevige kneiters.

In het thuisland gaat het inmiddels al voorspoedig voor de lads. Zo speelden ze afgelopen week in het voorprogramma van Aerosmith én op het festival der festivals, Glastonbury. Via Pukkelpop (14 augustus) komen ze op 29 augustus naar Nederland (Westerpop in Delft) om daarna op 17 september de kleine zaal van Paradiso aan te doen en een dag later het W2 Poppodium in Den Bosch. You know what to do.

Newmusic of the day on July 1st 2014

Syd Arthur knalt lekker uit de speakers (7.8)

Een mix tussen Temples en White Denim, die het ook goed doet bij liefhebbers van Broken Bells en Vampire Weekend
Song: Syd Arthur - Hometown Blues

Syd Arthur. Nee, heeft niets te maken met de avonturen van Guinevere en Lancelot. Syd Arthur is een Britse psych-rockband (zoals ze zelf zeggen).

Dat leverde hier op de redactie niet meteen applaus op. Het horen van single ‘Hometown Blues’ deed dit wel. Knalt de speakers uit en houdt het midden tussen Temples en White Denim.

Het laatste wapenfeit van Syd Arthur is hun tweede langspelert Sound Mirror.

Wat ze er zelf over zeggen: Free and edgy, operatic and immediate, Sound Mirror sees Syd Arthur lighting out for the territory, reconfiguring contemporary psychedelia with a harmonic interplay of deeply felt songcraft, collectivist performance, and limitless invention. Their second full-length outing, the album sees traditional borderlines obliterated as elements of free jazz improvisation, floor-filling funk, and bucolic folk fuse with the band’s most concentrated and emotionally direct songwriting thus far.

Wij zeggen: tien prima rockende tracks die het goed doen bij liefhebbers van de eerdergenoemde Temples en White Denim, maar ook Vampire Weekend en Broken Bells. Oordeel zelf en geef ‘Hometown Blues’ eens een slinger.


Newmusic of the day on June 30th 2014

Mick Flannery heeft het hart op de tong (8.0)

Het minder bekende (maar niet minder getalenteerde!) broertje van James Vincent McMorrow en Glen Hansard
Song: Mick Flannery - Get What You Give

James Vincent McMorrow, Glen Hansard , Bono en Foy Vance: Ieren die kind aan huis zijn in Nederland en met een spontane naamsbekendheid van 76,4% (niet ons eigen onderzoek) niets te klagen hebben. Dat geldt niet voor mede-Ier en held Mick Flannery. En dat vinden wij stom!

Mick Flannery is your average grumpy Irishman, met een passie voor poker en whiskey. Maar aan de muziek die Mick maakt is niks average. Integendeel. Rauwe folk met het hart op de tong. Zo hebben wij ze het liefst. Het kan overigens zijn dat de naam Mick Flannery je bekend voorkomt. Bonuspunten! Prachtige track ‘Smiling Girl’ staat namelijk al een tijdje in onze Spotify Playlist te shinen. Om de stoomcursus Mick Flannery compleet te maken kun je het beste ook even luisteren naar pareltjes als Heartless Man en Creak In The Door.

Inmiddels is hij alweer toe aan zijn vierde album, By The Rule. De kwaliteit van zijn albums is constant hoog, de bekendheid lijkt met het album toe te nemen. Eerste single ‘Get What You Give’ is een typisch Mick Flannery nummer. Recht uit het hart en een rauw randje.

Onlangs mocht hij overigens nog openen voor de heren van Elbow. Erg tof natuurlijk, maar deze man verdient grote eigen podiums. In Duitsland is hij overigens al goed onderweg, nu Nederland nog. Labels / promotors, leest u mee?