Press "Enter" to skip to content
Newmusic of the day on May 26th 2014

Strand of Oaks en de schreeuw om genezende gitaren (8.3)

De hartenpijn stromend uit de gitaren van Band of Horses en My Morning Jacket
Song: Strand of Oaks - Shut In

Uit Philadelphia komt Strand of Oaks. Achter die naam gaat één man schuil: Timothy Showalter. 24 juni verschijnt met HEAL zijn nieuwe plaat. Het onlangs online gegooide Shut In is nu al een van de prijsnummers.

“The record is called HEAL, but it’s not a soft, gentle healing,” vertelt Showlater. “It’s like scream therapy, a command, because I ripped out my subconscious, looked through it, and saw the worst parts. And that’s how I got better.”

En dat horen we inderdaad bij Shut In. Een liedje dat bij de eerste draaibeurt meteen al onder de huid gaat zitten en daarna vraagt schreeuwt om een ram op de repeatknop. Komt door het hartverscheurende gitaargeweld, die hartkloppende drums en bovenal de pijnlijk eerlijke teksten: “I hate talking about money. I don’t wanna talk about love. I ain’t thinking I’m not the same as I was. I lose my faith in people. Why even take the time? You’ve got your problems, I’ve got mine.”

Op het eerder vrijgegeven Goshen 97 (met Dinosaur Jr. man J Mascis) is het niet anders (“I was lonely, but I was having fun. I don’t want to start all over again”). Ook een kneiter van een knoeperd, maar man, raken als Shut In doet-ie toch net iets minder.

Hoe dan ook: 24 juni liggen wij voor de platenwinkel.


Newmusic of the day on May 23rd 2014

Howling Bells maakt terecht steeds meer naam (7.9)

Blondie met My Bloody Valentine op vakantie in Australië
Song: Howling Bells - Your Love

Het Australische Howling Bells is terug en dat vinden wij goed nieuws. 2 juni verschijnt Heartstrings, de opvolger van het in 2011 verschenen The Loudest Engine. Na erg goed liedje Slowburn, maakt spiksplinternieuwe single Your Love ons nog lekkerder.

Australië dus, maar de female fronted band opereert vaker vanuit Engeland. Daar viel het titelloze debuut, we schrijven 2006, goed in de aarde.

In de pers liegen de de vergelijkingen met andere acts er niet om. Men dropt al gauw de namen van PJ Harvey, The Velvet Underground, Nick Cave, Mazzy Star en The Duke Spirit wanneer getracht wordt het geluid van Howling Bells te definiëren. De leukste is van het Engelse magazine NME: “The sound of PJ Harvey hitching a ride with The Velvet Underground through Twin Peaks”.

Akkoord.

Een nieuw album dus: Heartstrings. Hij werd in elf dagen opgenomen in een Londense studio met achter de knoppen Catherine J. Marks (bij jou de kenner bekend van zijn werk met Foals en PJ Harvey) en Alan Moulder (My Bloody Valentine, Depeche Mode en The Killers). “The album is filled with extreme highs and lows which resemble what the band has endured over the years,” vertelt frontvrouw Juanita Stein die in oktober 2013 ineens een aanval van inspiratie kreeg en in een maand tijd maar liedjes bleef schrijven in de kelder van haar Londense huis.

Wellicht dat nieuwe single Your Love ook uit die kelder komt. Het zou zomaar eens kunnen. Laten we het aannemen, dat is mooier voor het verhaal. Wat we wel zeker weten: de videoclip is gemaakt door Giorgio Testi, de man die ook dingen doet voor Blur, The Smashing Pumpkins en The Rolling Stones. Dat was de laatste name drop. Nu luisteren.

Newmusic of the day on May 22nd 2014

Peter Bradley Adams: stormachtig goed (8.0)

Stemmige singer-songwriter voor liefhebbers van William Fitzsimmons en Justin Nozuka
Song: Peter Bradley Adams - The Mighty Storm

Onheil, duister, regen, wind. Dat zouden zomaar een paar termen kunnen zijn om ‘The Mighty Storm‘ van Peter Bradley Adams te omschrijven. Een paar jaar te laat voor de soundtrack van een van Clooney’s minder geslaagde films The Perfect Storm. Helaas, maar gelukkig is de muziek er nu.

Die muziek staat overigens op zijn vierde langspeler, The Mighty Storm. Openingstrack = de titeltrack = het scorebordnummer. Makkelijker kunnen we het niet maken.

Het nummer doet ons een beetje denken aan William Fitzsimmons, maar ook aan het nieuwe werk van Justin Nozuka, en dat is geen schande zoals je hier kunt lezen. Donkere stem, stemmige sfeer. De collega’s van Real Roots Cafe omschrijven het eigenlijk prima wanneer ze zeggen dat “de beelden ontbreken maar op die bijzondere dag functioneert je autoruit als filmdoek.” (wanneer je de plaat in de auto luistert, vanzelfsprekend.)

Vroegah (we kunnen het dakje niet zo snel vinden) zat Peter Bradley Adams trouwens in Eastmountainsouth en kwam zo nog eens terecht op het podium bij Conan O’Brien en op tour met Joan Baez en Tracey Chapman. Nu dus alweer een aantal jaar solo, wat hem diverse prijzen en mooie woorden opleverde: “One of the “21st-century writers whose songs are worth exploring” en “Having a way with melody and lyrics, and ready to be seen and heard”. Was getekend: The Wall Street Journal.

Live trouwens ook erg sterk, kijk/luister maar eens:

Newmusic of the day on May 21st 2014

Paul Thomas Saunders en zijn vrouwen (8.2)

Poprock à la Coldplay, sfeer à la Radiohead en stem à la Douglas Dare
Song: Paul Thomas Saunders - Good Women

Wij van Gobsmag proberen je nieuwe muziek te brengen. Elke dag. Helaas kunnen we niet altijd het nieuwste van het nieuwste direct behandelen. Althans, we willen niet de “waan van de dag” de redactionele keuze laten beïnvloeden. Soms is een ouder, nog niet in een verdiend spotlight gezet liedje namelijk gewoon beter en daar ruimen we dan met alle liefde nog even een plaatsje voor in. Zo ook bij Paul Thomas Saunders. Nummer in kwestie? Good Women.

De oplettende luisteraar zal zeggen dat deze track al op het 2014 EP’tje Good Women stond. Klopt. De track viel kennelijk goed in de smaak en is nu dus ook te vinden op langspeler (de eerste van Paul Thomas Saunders) Beautiful Desolation. Overigens bracht zijn eerste EP Descartes Highlands hem al op het Into The Great Wide Open festival en voorprogramma’s van o.a. de altijd lieftallige Julia Stone.

Het geluid? Dit lezen we in een bio’tje: “Paul Thomas Saunders encapsulates both the psychedelic soundscape and intellectual sentimentality that the sixties graced us with, then wraps it up in a spiraling contemporary shell.”

Hmm, jaja. Daar kunnen we niet zoveel mee. In Gobsmag-woorden: poprock a la Coldplay. Die het overigens ook goed doet bij mensen die Douglas Dare een warm hart toedragen (qua stem). Of Radiohead (qua sfeer).

Paul Thomas Saunders speelt op 14 juni in Paradiso. Mis het niet!

Newmusic of the day on May 20th 2014

Sturgill Simpson brengt de country terug (7.8)

Waylon Jennings in een modern jasje. Bonafide 'mountain hillybilly soul' dus
Song: Sturgill Simpson - Turtles All The Way Down

Country. Niet alleen het Engelse woord voor ‘land’, ook een muziekgenre waar menig wenkbrauw bij opgetrokken wordt door de hipster community. Bij dezen een bescheiden poging om toch drie minuutjes van je tijd te scoren. En wel met Sturgill Simpson en zijn liedje ‘Turtles All The Way Down‘. Sturgill Simpson toont dat country best een plek kan hebben in de hedendaagse popmuziek en niet alleen boogt op vervlogen tijden van Waylon Jennings en Willie Nelson.

‘Turtles All The Way Down’ dus. Afkomstig van het tweede album van deze Amerikaanse meneer met goede snor. Dat album heet overigens Metamodern Sounds in Country Music. Hey, dat klopt aardig met wat we hierboven beweren. Leuk. Hierover zegt hij overigens zelf: “I think that there is a lot of room in country music for progression and sonic oscillation, which is what I wanted to explore.”

Voor liefhebbers van de traditionale country à la Waylon Jennings, maar toegankelijker gemaakt door lekkere gitaarsolo’s en modere effecten (It Ain’t All Light). Na de fijne platen van Vikesh Kapoor en Robert Ellis lijkt het dus de goede kant op te gaan met een oubollig (zeker niet onze woorden) genre. Gewoon aanslingeren die track dus, jihaa!!

Sturgill Simpson speelt op 27 juli in Paradiso, Amsterdam.