Roepaen: Van Godshuis naar genotshuis
 


291038_331079116907340_290006087_oMenig kerk sluit de deuren in deze tijd. Voor de gemiddelde Nederlander in de eenentwintigste eeuw is de gang naar het godshuis al lang niet meer vanzelfsprekend. Met als gevolg dat geweldige architectonische en akoestische plekken leeg komen te staan.

Maar er is een oplossing om de leegloop om te keren, zo bedachten de initiatiefnemers van poppodium Roepaen in het Noord-Limburgse Ottersum, niet ver van Nijmegen.

• TEKST: NIELS STEEGHS
• FOTO’S: BART VAN DEN HOOGENHOFF

Op de plek waar voorheen bijbelse vertellingen klonken staan nu verhalenvertellers gewapend met een gitaar. En de religieuze iconen? Die werden vervangen door beeltenissen van legendarische popsterren aan de wand. Voor Gobsmag was het bezoek aan de mannen van The Deep Dark Woods aanleiding om deze exotische plek in het poplandschap er eens uit te lichten.

The Deep Dark Woods

The Deep Dark Woods | foto: Bart van den Hoogenhoff

VOORRECHT
Wie mag spelen op de plek van het oude altaar, in de kapel van Roepaen, voelt zich een bevoorrecht mens. Dat gevoel maakt zich bij aankomst al meester van je, ook als bezoekers van het statige pand. Op een serene plek, langs de doorgaande weg naar het Duitse Kleve en tussen Nationaal Park de Maasduinen en het heuvelachtige gebied richting Groesbeek, bevindt zich het voormalige kloostercomplex.

Rijksmonument Landgoed Roepaen deed dienst als herberg en boerderij, voordat het bewoond werd door de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid uit Steyl en – na de oorlog – dienst deed als tehuis voor verstandelijk gehandicapte kinderen. De geest van een rijk verleden waart nog voelbaar rond wanneer je door de lange gangen wandelt op weg naar weer een bijzonder optreden in de grote kapel of in de kleine, op typisch Amerikaanse leest geschoeide nachtclub. Veelal om muziek te horen van en voor mannen met baarden en houthakkershemden.

GODDELIJKE VOORZIENIGHEID EN BON IVER
Ondanks (en misschien stiekem toch ook wel een beetje dankzij) de landelijke locatie slaagt de programmeur er regelmatig in bijzondere artiesten en muziekliefhebbers (jong, maar niet zelden ook wat ouder) naar zijn podium te halen. Niet voor niets kondigt hij vaak met zichtbaar grote trots voorafgaand aan de optredens zijn (nationale en internationale) keuzes aan.

Namen die al de revue passeerden? We noemen Navarone (akoestisch), Venice, Jimmy LaFave, Gert Vlok Nel, Johan, Bon Iver, Israel Nash Gripka en Blaudzun. Die shows werden jammerlijk gemist door schrijver dezes. Maar welke shows zijn dan wel gezien en bijgebleven? Onderstaand een impressie van de beste Roepaen-optredens waarvan deze scribent op die prachtplek – niet ver van zijn geboortegrond – mocht genieten.

Wovenhand

Wovenhand | foto: Bart van den Hoogenhoff

WOVENHAND
Gewapend met songteksten die bulken van de religieuze verwijzingen is misschien wel niemand hier meer op zijn plaats dan David Eugene Edwards. Met Wovenhand speelt hij een bezwerende, duistere set, slechts af en toe aangevuld met wat gemompel richting de gelovigen. In een schijnbare trance voltrekt het schouwspel zich onder de gewelven van de kapel en met de glas-in-loodvensters achter hem semi-akoestisch. Het legendarische Duitse muziekprogramma Rockpalast maakte van dit optreden een liveregistratie, die ook op CD verkrijgbaar is.

• Kijk en luister: Wovenhand – Sinking Hands (Live at Roepaen)

HOWE GELB
Howe Gelb is een typisch figuur voor in de broeierige nachtclub van Roepaen. De excentrieke zanger van Giant Giant Sand zwiert op een speelse manier door de set heen, waarin hij met enige regelmaat zijn oude teksten (hij speelt een set op chronologie van zijn gekozen liedjes) weer moet ophalen. Op droge, humoristische wijze weet hij zijn selecte gezelschap van toehoorders te kietelen. Om daarna weer vrolijk verder te gaan met prachtige podiumfratsen.

• Kijk en luister: Howe Gelb – Saint Conformity

ALELA DIANE
De engelachtige stem van Diane past helemaal in de kapel. Ze trekt je (helemaal solo) subtiel mee in haar poëtisch gebrachte verhalen, zoals het meesterlijke en donkere ‘The Rifle’, daarbij uitstekend geholpen door de natuurlijke galm van het monumentale complex. Standaard is het respect en de stilte waarmee het publiek luistert, iets dat in andere podia zeker niet zo vanzelfsprekend is.

• Kijk en luister: Alela Diane – The Rifle

Great Lake Swimmers

Great Lake Swimmer | foto: Bart van den Hoogenhoff

GREAT LAKE SWIMMERS
Tony Dekker, zanger van Great Lake Swimmers, is inmiddels een vaste gast van het podium. Zowel met band als met zijn recente soloplaat speelde hij er al meerdere malen. De serene liedjes van de Canadees passen naadloos bij dit podium. niet in de laatste plaats omdat Dekker er van houdt om op plekken met bijzondere akoestiek op te nemen (we noemen een verlaten metrostation of een graansilo) en vaak de natuur bezingt. De akoestiek van de kapel werkt perfect voor de band, waarbij Dekkers verstilde, breekbare liedjes nog eens wat extra echo meekrijgen en zijn liedjes bij zweven. Uitermate geschikt voor onthaasting.

• Kijk en luister: Great Lake Swimmers – Pulling On A Line

Wil je het voormalige klooster zelf eens in vol ornaat zien? Op 6 april aanstaande staan veel deuren die normaal gesloten blijven wagenwijd open tijdens het kloosterhamerfestival Hidden Treasures, waar bekend (Eefje de Visser) en onbekend (Faarjam Logue en Luka) talent zich presenteert in een huiskamersfeer.

 

Like Gobsmag op Facebook:

Geplaatst door in de categorie op