Zak Trojano heeft een gitaar, en een fijne stem. Genoeg ingredienten voor een plaat. Van die plaat (Wolf Trees) komt liedje Kid’s Got Heart. Erg fijn en een aanrader voor country / americana-liefhebbers. Denk aan richting van John Prine en Nathan Bell.
Auteur: <span>Bas</span>
Eind november dropte Night Marcher met Us & Them hun debuutalbum. Dat deden ze na een nogal succesvolle periode waarin ze op bezoek gingen bij Daytrotter Sessions en support deden voor The Flaming Lips, Gary Clark Jr. en Fantastic Negrito. Dat is een indrukwekkende lijst. En dat geldt ook voor het album, vinden wij. Als we er een liedje uit moeten halen? Dan is dat dus Dime Novel News, geschreven op de dag van Trump’s inauguratie. Politiek en in de verte doen denkend aan Great Caesar.
Het zou zomaar kunnen, denken we. Want neem nou liedje Lost Track Of Time. Die stem man. Zou Hozier daar een beetje jaloers op zijn? Dan komt overigens uit Spanje (althans, daar woont hij). Dus wij zeggen: kom maar op richting Nederland. Kleine zaal, lichten uit. Piano erbij en ogen dicht. Zo, nu jij.
Carter Vail maakt indruk met liedje Andrew. Gewoon omdat het zo mooi is. Geen toeters en bellen. Zoals muziek bedoeld is. Liefhebbers van Bear’s Den maar ook ’80’s alt rock zitten prima, denken we.
Gobsmag staat niet vol met Italianen. Gelukkig voegen we daar vandaag Anthony Lazaro aan toe. Ok ok, hij zingt in het Engels (en woont in Hamburg) Maar liedje Step Inside doet ons denken aan Calexico, The Handsome Family en Devendra Banhart. Juist, prima gezelschap!
Furtniture From The Fifties klinkt als een te gekke naam voor een vintage meubelwinkel met veel te dure spullen die mensen gewoon van Marktplaats oppikken. Het is echter ook de naam van een te gekke Belgische band. Liedje The Upside past prima in de Belpop traditie die de laatste jaren zo populair is in Nederland. Dus schrijf de naam op! En noteer 22 februari als de dag dat EP The Riffle Raffle verschijnt.
Niet letterlijk natuurlijk. Maar liedje Cold Tub vonden we zo lekker dat we hem hoe dan ook even met je wilde delen. Een Sufjan Stevens-achtige track. Met Bon Iver-achtige vocals. Voor de rest weinig upsmuck. Precies zoals we het tof vinden.
Nathan Fox heeft met I’m All Done een laid-back (James Hunter-achtige) track afgeleverd. Alsof we terug zijn in de ’60’s. We zien onszelf al zitten in die bar in New Orleans. Of op een stoomboot op de Mississippi. Daarnaast horen we ook wat Jamie Cullum en Amos Lee. En Kermit Ruffins (de befaamse trompetist). Anyway, wat wij horen maakt niet uit. Zolang jij het maar te gek vindt!