Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “Tame Impala”

Newmusic of the day on November 23rd 2018

Fijne vloeibare vriendschap van Psychedelic Porn Crumpets (7.9)

De jongere broertjes van King Gizzard & The Lizard Wizard zijn verdwaald en onder invloed in een verhaal van Lewis Carroll.
Song: Psychedelic Porn Crumpets - My Friend’s A Liquid
Album: TBA

Vanuit Perth, in de richting van Leederville, staat een oude paardenstal en daarachter is een brug en aan de andere kant ervan worden feesten gegeven, tot diep in de ochtend, en een eindje verderop is het een grote bende, rommel enzo, en die plek is niet alleen een huis voor ratten, maar ook voor die maffe sound van Psychedelic Porn Crumpets die je hoort op My Friend’s A Liquid.

And you don’t know why
All of this decays
My liquid friend

Weird, wacky en freaky, dit nummer. En zo is het ook ontstaan: ‘I met a Smurf in the closing hours of ‘Party In The Paddock’ (Aussie festival) after the final act finished, loin cloth intact, white hat & patchy blue face paint that had been well worn, must have been close to 4am. There were a bunch of other lost souls, myself included, in festival costumes needing a spark of influence to keep the drugs working as nobody wanted to call it quits. We got talking by a performing tree which had caused a good huddle to emerge and he claimed his friend had turned into a liquid. I could definitely relate at the time and the name has always stuck with me, My Friend’s A Liquid. I promised I’d write him a track so this is dedicated to that Smurf and all the other poor people coming down after a three-day bender.’

En toch gaat het hard met de Australiërs die elkaar hebben ontmoet via dezelfde drugsdealer. Bijna alleen maar uitverkochte concerten (ook die in Sugarfactory dit jaar), onder contract bij de managers van Arctic Monkeys en Royal Blood en een plekje op SXSW voor volgend jaar.

Het is de andere kant van het konijnenhol. Het is de andere kant van de realiteit. De soundtrack voor Alice’s Adventures in Wonderland. Fuck logica. Fuck ratio. Fuck nuchterheid. Waar is de moshpit?

Newmusic of the day on October 18th 2018

Door de mist met Charles Watson (7.9)

Wegdrijven op een wolk van Tame Impala en Jonathan Wilson
Song: Charles Watson - Voices That Carry Through The Mist
Album: Now That I'm A River (out now)

Normaal gesproken zit Charles Watson met Rebecca Taylor in de band Slow Club. Een solo-uitstapje moet kunnen en zodoende verscheen dit jaar het sfeervolle album Now That I’m A River. Een plaat door BBC radio DJ Lauren Laverne reeds gedubt als “absolutely brilliant” en “Might just be my Album of the Year so far”. Dat zijn fijne stickers voor op de hoes. Muzikaal klinkt het als een warme mix van psych folk en Americana. Zo doet de uitstekende opener Voices That Carry Through The Mist denken aan zowel (een lome) Tame Impala als Jonathan Wilson. Album van het jaar? Zo ver durft ondergetekende niet te gaan, maar mooi is het zeker.

Newmusic of the day on April 4th 2018

De spannende hunkering van Black Light White Light (7.7)

Zweedse psych rock met hints naar Manchester shoegaze en Tame Impala (en het stemgeluid van Damon Albarn)
Song: Black Light White Light - King Kong
Album: Horizons (out now)

Maak kennis met Black Light White Light, een psych rock band uit Malmo, Zweden. Spil is zanger / gitarist (en in Denemarken geboren) Martin Ejlertsen, die de band in 2009 oprichtte “out of love for American psychedelic rock, beat poets and English shoegaze”. Nieuwste worp is het prima album Horizons, dat in vergelijking met de vorige twee platen meer ruimte geeft aan synthesizers en keyboards.

Single is King Kong, zowel de opener als het eerste liedjes dat werd geschreven voor de nieuwe plaat. Tegelijkertijd was het volgens Ejlertsen ook meteen de moeilijkste song die hij ooit heeft opgenomen. “Mainly because it really took some time to figure out the right structure and how to catch the right atmosphere. (…) But in the end it turned out to be one of my absolute top tracks ever recorded. I love it.”

King Kong gaat over “a personal craving for wild passion that hits you so hard, that your life is turned upside down,” aldus Ejlertsen. “The constant striving after the ultimate state where lived life and uncontrollable emotions are lifting you up in a new state of mind – like a drug of love.”

Boeiende plaat, fascinerende single, curieuze video.

Newmusic of the day on February 27th 2018

Vliegen op Pretty City (7.6)

Australische Glamrock via The Black Keys, Tame Impala en Foals naar de 90's
Song: Pretty City - Flying
Album: Cancel the Future (TBA)

Australië is hot. We kunnen het niet vaak genoeg benadrukken. De stroom te gekke bandjes lijkt eindeloos. Wat ons betreft zet je Pretty City er lekker bij op dat lijstje. Hun sSingle Flying mag hard gedraaid worden.

De wortels van ‘Flying’ liggen in de Glamrock, laat drummer Dave Schapper weten bij de buren van Artwood Magazine:

“We were listening to lots of T-Rex and Bowie, but were equally influenced by Brian Jonestown Massacre tunes like Whoever You Are, which capture a beautiful energy while dealing with emotional subject matter. We wanted to capture the whimsy of glam but with the emotions of a new relationship, where love overwhelms us and sweeps us off on the wind. It’s really just a fun tune about the wonderful feelings of new love.”

Het liedje is van het binnenkort verschijnende tweede album, Cancel the Future. Het is de opvolger van het in eigen land prima ontvangen debuut Colorize dat het vooral heel goed deed op college radio (156 stations gooiden ‘m op de playlist – voor wat het waard is).

Oh, en mocht je komende maand toevallig op SXSW in Austin zijn, ga dan even bij onze nieuwe vrienden uit Melbourne langs. Ben je daar niet, geen paniek: ze komen ook voor wat shows richting Europa. Moet je alleen wel naar Oostenrijk of Duitsland. Of lezen er Nederlandse boekers mee?

Newmusic of the day on February 2nd 2018

Luster over de val en het vergeten (7.7)

Masasolo, Palace Winter, Tame Impala, maar vooral als een nieuwe versie van Keep On Loving You of een kneiter van Chicago
Song: Luster - Fall And Forget

Weet je nog? Veertien was je. Smoorverliefd op Manon uit 2B. En toen jullie verkering kregen was je even God op de middelbare school. Liep je daar door de gangen, jouw hand in haar hand. Zo’n drie maanden lang. En toen maakten jullie het uit. Samen. Huilend. Zoals dat ging in die tijd. De volgende dag was ze met die gozer uit 4C. Dat, dat is waar Luster (Jacob Haubjerg) over vertelt met Fall & Forget.

How can you fall and forget?

Nou gaat het verhaal van Jacob uit Kopenhagen (doorgaans de gitarist van Palace Winter) vast niet om een kalverliefde. Maar wij weten nog hoe je het verdriet verwerkte toen Manon om de nek van die knaap hing. Dat deed je met nummers die klonken als Fall & Forget. Dat deed je met een stem als die van Peter Cetera; met een beetje pijn en vooral zelfmedelijden. Dat verdriet ging je zwelgend te lijf met love ballads uit de jaren ’80.

Manon. Manon. Mocht je er nieuwsgierig naar zijn; het is goedgekomen met haar. Niet met die gozer uit 4C, maar ze is gelukkig. Zegt dat ze gelukkig is. Ze woont ook best mooi. Ja, met zijn tweeën en straks wordt het te klein. Als er over twee jaar kinderen zijn. En ja, ze kent je nog. Ze denkt af en toe nog aan je. Niet vaak. Niet lang. Maar ze weet het nog. En ze zegt sorry. Voor de val en het vergeten.