Tag: <span>The Maccabees</span>

Vier na het einde van The Maccabees komt zanger Orlando Weeks op 12 juni met een soloplaat: A Quickening. Na Safe In Sound en Blood Suger, verscheen afgelopen week met Milk Breath het derde prachtige voorproefje. Bij de buren van NME lezen we dat Weeks onlangs voor het eerst vader is geworden en dat die bijzondere gebeurtenis centraal staat bij z’n eigen worp:

“The whole record is about the anticipation of him and our experience, apart from ‘Milk Breath’, which is obviously about after he was born. But that time was long and short. It went in the blink of an eye but in the moment it felt stretched.”

Play in Spotify

Nieuwe muziek


Wij wel, in ieder geval. We hebben liedje The Wee Hours inmiddels al tig keer gedraaid. En dat blijven we doen. Vocals hebben wel iets weg van The Maccabees, maar het liedje als geheel heeft iets theatraals, cinematic. Dat maakt het lastig om er een label op te plakken. Dat doen we dan ook niet.

Wat we nog wel willen melden is dat de track op album Until The Light komt te staan. En dat album verwachten we in juni. Keep an eye out!

Nieuwe muziek


Kent u ze nog? 2 jaar geleden meldden we dat de mannen van EL WEST door de lucht knalden. Specifieker: we vonden (en vinden) liedje Thin Air te gek. Voor liefhebbers van Radiohead, Broken Social Scene en The Maccabees. Nieuwste aanwinst in het reportoire is single Where The Lights Go. Past moeiteloos in deze categorie, wat ons betreft. Voorlopig een stand-alone liedje. Het wachten is op een plaat / EP.

Nieuwe muziek

Vervelend: single Let On van het uit Manchester afkomstige en unsigned zijnde kwartet Corella duurt slechts 2 minuten en 27 secondes. Dan zit niet veel anders op dan het bijzonder vrolijke, aanstekelijke en Maccabees-achtige liedje op het repeatstandje te zetten. Wat we ook weten: van deze gasten gaan we meer horen. We houden je op de hoogte.

Nieuwe muziek

“Imagine if Rick James and Led Zeppelin had a baby…that would be Fever Feel”

Zo beginnen ze in ieder geval hun bio en pitch voor liedje Lose Your Mind, de mannen van Fever Feel. We horen er ook best wel wat The Doors in, en zelfs een beetje Maccabees. Juist, divers. En that’s what we like!  En in de herfst moet uiteindelijk hun debuutplaat uitkomen. Het kan toch haast niet anders of die EP/plaat gaat mooie dingen doen?

Nieuwe muziek

Als je veel liefde krijgt van Australisch radiostationTriple J, dan weet je twee dingen vrijwel zeker:

  • De band in kwestie komt waarschijnlijk uit Australië;
  • Het is te gek.

Beiden gaan op voor de mannen van DIET., vijf oude schoolvrienden uit Melbourne. Sinds 2015 vertalen ze de onbezorgde Australische zomers naar muziek. Het ouvre beslaat vooralsnog een EP’tje (2016) en voor de rest een handjevol losse liedjes. Forget About It is de nieuwste en daarmee droppen ze een meer dan lekker indie-liedje. De boodschap? Spend some money, forget about it! Dat gaan we dan maar doen. Overigens zijn een paar moves in de video geinspireerd op die geweldige Fatboy Slim video Weapon of Choice. “In our opinion on of the best music videos of all time,” aldus de band. Staat genoteerd.


Nieuwe muziek

Sad Boys Club. Daar scharen we onszelf weleens toe. Van tijd tot tijd gaat er namelijk niets boven een tranentrekker. De verwachtingen bij liedje 15-01 van Sad Boys Club waren dan ook hoog gespannen. Echter,  geen tranentrekker, maar eerder een vrij aanstekelijk indie-liedje. We horen een leuke mix tussen The Cure, The 1975, The Maccabees en zelfs wat The War On Drugs.

15/01 gaat over een bladzijde in het dagboek van frontman Jacob Wheldon. Daarover zegt Jacob:

I started writing diary entries following a crisis of confidence a couple of years ago, in the hope of better understanding myself. 15/01 was the start of that process of trying to take some more responsibility. It’s unfinished business but the track serves as a bookmark. Bloody long book.

Maar heel veel meer vinden we niet over deze mannen. Behalve tevens aanstekelijk liedje Winter’s Tail. Wachten op een plaat of EP dan maar.


Nieuwe muziek

Ach, laten we ook maar eerlijk zijn ook. Ja, er is een bakje. Het staat naast het koffiezetapparaat. En in dat bakje liggen ‘deze-leggen-we-even-weg-liedjes’. Het is een zielig bakje. Vol nummers die met gemak in aanmerking komen voor de lovende woorden, de weelderige beeldspraak en de onnavolgbare hyperbolen van één onzer redacteuren. Maar dat krijgen die liedjes niet.

Omdat ‘mijn hoofd er niet naar staat’. Omdat ‘er zó veel mooie muziek is’. Omdat ‘ik nu even echt helemaal in een andere vibe verkeer’. Omdat ‘de stagiair even druk is met andere dingen’. Er wordt koffie gemorst in dat bakje, hè. Soms wordt ie zonder omhaal (door de stagiair) in de container geleegd. Frostbeat van Sad Palace (Engeland) hebben we gelukkig van dat lot gered. Gelukkig maar. En dat dankzij de Enjoy the Silence-achtige clip die gisteren verscheen.

Een maandje oud is dit fijn opgebouwde indie-pop-met-finale-vol-gitaren-liedje. En hoewel het muzikaal veel/genoeg/alles te bieden heeft, is het verhaal óók de moeite waard. Want Frostbeat gaat over ‘…when the desire for intimacy with someone shapes the way you look at people around you.’ Dat klinkt ongemakkelijk. Een beetje beschamend zelfs, of zo. Maar zo voelt het dus niet. En het klinkt ook anders. Luister maar.


Nieuwe muziek