Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “The War On Drugs”

Newmusic of the day on May 25th 2018

Rolling Blackouts Coastal Fever zorgt ervoor dat je koel blijft (8.3)

Geef ons ook zo'n gitaar. Nee, geef ons het talent zo gitaar te spelen. Nee, zegen ons met de capabiliteit om dit soort Springsteen-, Parquet Courts- en The War on Drugs-achtige liedjes te schrijven. Dank u.
Song: Rolling Blackouts Coastal Fever - An Air Conditioned Man
Album: Hope Downs (15.06.2018)
Live zien: Amsterdam (London Calling, 26.05.2018) Groningen (Vera, 27.05.2018) Biddinghuizen (Lowlands, 17.08.2018)

Komt-ie aan hoor. De langverwachte eerste langspeelplaat van de Australische band Rolling Blackouts Coastal Fever. Het magistrale nummer An Air Conditioned Man is al de derde track die je kunt beluisteren van het debuutalbum (Hope Downs). Maar deze is speciaal. Deze wil je horen. Vaker. Harder. Nog een keer. Deze wil je horen als je zonder plan in een auto stapt. Deze wil je horen omdat je van gitaren houdt. Deze wil je horen wanneer je denkt aan toen. Omdat je langs het muurtje loopt waar ‘you first kissed her against’. Hoe kun je het vergeten?

Or was it over there?
Did it ever matter in the first place?
Does she still think about it now and then?

Deze wil je horen in een zomerse nacht, op een strand. Deze wil je horen als een vergadering te lang duurt. Deze wil je horen als er langzaam een beetje paniek in je kruipt. Als je je realiseert dat je wat verloren hebt. Deze wil je horen als de bandjes van je racefiets zoeven over het asfalt van een dijk. Deze wil je horen tijdens een festival, als je in het gras ligt. Iemand kriebelt je met een grassprietje. Maar dat is ok. Het is goed zo. Je bent voor even niet die Air Conditioned Man. Je bent koel. Met alles.

(Visited 59 times, 1 visits today)
Newmusic of the day on March 27th 2018

De wereld volgens Andy Cook (7.6)

Observaties van Kurt Vile en The War on Drugs
Song: Andy Cook - Swirl
Album: Modern Man EP (14.04.2018)

Andy Cook vraagt zich wat af. What’s a man, anyway? We leven in een hyper-digitaal tijdperk en zijn volop bezig met onze telefoons. Andy Cook vindt daar wat van, maar veroordeelt het niet. Op EP Modern Man (moet nog verschijnen, op 13 april om precies te zijn) beschrijft hij slechts zijn observaties. Bijvoorbeeld in liedje Swirl.

“These songs might mean something totally different to listeners than they do to me – but they mean something, and that’s what matters most. In this way, Modern Man is at once personal and made for peers in modern society. I’m writing about experiences we live every day. There’s a kid inside of us and a mirror in front, and we need to ask them both questions if we’re going to figure out who we want to be.” After all, what’s a man, anyway?

Precies, zeg het maar.

(Visited 58 times, 1 visits today)
Newmusic of the day on March 9th 2018

Spike Vincent is opzwepend, rauw en doordrenkt in adrenaline (7.7)

Alsof Billy Idol een liedje met The War On Drugs doet
Song: Spike Vincent - Lie In The Dust
Album: Spike Vincent (out now)

Je zal maar callcenter medewerker zijn. No offence. Wij toetsenbordhelden praten nu eenmaal liever niet met vreemden. Spike Vincent (uit Sydney, Australië) waarschijnlijk ook niet; hij liet auto-dial en een bandje zijn werk doen en schreef ondertussen Lie In The Dust. Dat is een repetitieve stamper, zó aanstekelijk dat de zwarte tekst bijna bitterzoet wordt.

Dus het is opzwepend, rauw en doordrenkt in adrenaline. Yeah, zegt dan ons testosteron. Maar die woorden. En waar ze over gaan. Want het gaat over de angst om dood te gaan (zonder iets te hebben bereikt, zonder een liefde te hebben gevonden, zonder dromen te hebben waargemaakt) én over de wens om dood te gaan als je je alleen, verloren en depressief voelt. Ja, Spike had een gebroken hart toen hij dit schreef. Spike schreef het van zich af.

‘All I had was my records, a mattress and a pile of dust in the corner. Brushed aside, abject, unwanted (…) I wanted to become dust, or as it came to be, Lie In The Dust.’

(Visited 108 times, 1 visits today)
Newmusic of the day on March 7th 2018

Donovan Woods helpt je die brug in de hens te steken (7.9)

Alsof Ryan Adams langzaam het standje The War On Drugs opendraait
Song: Donovan Woods – Burn That Bridge
Album: Both Ways (20.04.2018)
Live zien: Utrecht (Cloud Nine, 21.05.2018), Antwerpen (Trix, 23.05.2018)

Donovan Woods is “Canada’s answer to Paul Simon except taller and not as good.” Oke, dat is een geintje op z’n Facebookpagina, maar goed is Woods zeker wel. Bewijsmateriaal nodig? Check nieuwe single ‘Burn That Bridge’.

Het liedje, te vinden op aankomende plaat Both Ways, gaat over “falling in love with your friend and that early-relationship feeling that, suddenly, clearly, you’re never going to need anyone else ever again.” Woods wist al snel dat hij er een homostel centraal in wilde zetten, ook in de videoclip. Aan Billboard vertelde hij onlangs dat de moeizame acceptatie van homoseksualiteit in Amerika, en iets specifieker in de countrymuziek, hem aan het hart gaat:

“There’s a lot of artists whose public persona still does not match their private feelings about a lot of things, and that’s big time in country music. And I suppose that’s in a lot of genres, I think people are still afraid to sort of express their real opinions outwardly for fear of losing fans. (…) So it’s frustrating to watch, sometimes. I think there’s progress, but it’s too slow.”

Inspiratie voor Both Ways, z’n 5e album in 9 jaar, vond de Canadese singer/songwriter in het werk van dichter Bronwyn Wallace (1945-1989) en schrijvers Richard Ford (1944) and Alice Munro (1931).“The writing I have always liked, is about things that are indicative of a world but not the entire world. I’m inspired by writing that lead you into the room and then leave you to fill in the details,” aldus Woods.

Daar houden we dus van: een singer/songwriter met een goed verhaal.

(Visited 73 times, 1 visits today)
Newmusic of the day on February 5th 2018

We worden vrolijk van Sad Boys Club (7.7)

Anders dan de naam doet vermoeden; aanstekelijk en we horen The 1975, The Cure en The War On Drugs
Song: Sad Boys Club - 15/01
Album: TBA

Sad Boys Club. Daar scharen we onszelf weleens toe. Van tijd tot tijd gaat er namelijk niets boven een tranentrekker. De verwachtingen bij liedje 15-01 van Sad Boys Club waren dan ook hoog gespannen. Echter,  geen tranentrekker, maar eerder een vrij aanstekelijk indie-liedje. We horen een leuke mix tussen The Cure, The 1975, The Maccabees en zelfs wat The War On Drugs.

15/01 gaat over een bladzijde in het dagboek van frontman Jacob Wheldon. Daarover zegt Jacob:

I started writing diary entries following a crisis of confidence a couple of years ago, in the hope of better understanding myself. 15/01 was the start of that process of trying to take some more responsibility. It’s unfinished business but the track serves as a bookmark. Bloody long book.

Maar heel veel meer vinden we niet over deze mannen. Behalve tevens aanstekelijk liedje Winter’s Tail. Wachten op een plaat of EP dan maar.


(Visited 31 times, 1 visits today)