Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “The Black Keys”

Newmusic of the day on February 27th 2018

Vliegen op Pretty City (7.6)

Australische Glamrock via The Black Keys, Tame Impala en Foals naar de 90's
Song: Pretty City - Flying
Album: Cancel the Future (TBA)

Australië is hot. We kunnen het niet vaak genoeg benadrukken. De stroom te gekke bandjes lijkt eindeloos. Wat ons betreft zet je Pretty City er lekker bij op dat lijstje. Hun sSingle Flying mag hard gedraaid worden.

De wortels van ‘Flying’ liggen in de Glamrock, laat drummer Dave Schapper weten bij de buren van Artwood Magazine:

“We were listening to lots of T-Rex and Bowie, but were equally influenced by Brian Jonestown Massacre tunes like Whoever You Are, which capture a beautiful energy while dealing with emotional subject matter. We wanted to capture the whimsy of glam but with the emotions of a new relationship, where love overwhelms us and sweeps us off on the wind. It’s really just a fun tune about the wonderful feelings of new love.”

Het liedje is van het binnenkort verschijnende tweede album, Cancel the Future. Het is de opvolger van het in eigen land prima ontvangen debuut Colorize dat het vooral heel goed deed op college radio (156 stations gooiden ‘m op de playlist – voor wat het waard is).

Oh, en mocht je komende maand toevallig op SXSW in Austin zijn, ga dan even bij onze nieuwe vrienden uit Melbourne langs. Ben je daar niet, geen paniek: ze komen ook voor wat shows richting Europa. Moet je alleen wel naar Oostenrijk of Duitsland. Of lezen er Nederlandse boekers mee?

Newmusic of the day on February 15th 2018

Marc O’Reilly opent de aanval op Trump & co (8.0)

The Black Keys en Queens of the Stone Age in een kwade bui
Song: Marc O'Reilly - Dollar
Album: L’Etre Politique (23.03.2018)

De Ierse muzikant Marc O’Reilly is al sinds 2015 een graag geziene gast op Gobsmag. Zodoende zaten we op de eerste rij bij de interessante transitie van Bon Iver / Ray LaMontagne-achtige singer/songwriter naar een vol bandgeluid. Op ‘Dollar‘, de eerste single van het eind maart verschijnende nieuwe album L’Etre Politique, scheurt hij nog even verder door.

Waar zijn vorige plaat Morality Mortality het persoonlijke verhaal vertelde over het herstellen van een levensbedreigende ziekte, geeft hij op L’Etre Politique zijn visie op politiek en de interactie tussen mensen. Marc is helemaal klaar met “Trump & Co and political elitism, empty promises to help the working man and woman who are left behind as the rich get richer”. Met de electrische gitaren opent hij vol de aanval op copupte machthebbers. Noem het een ouderwetse protestplaat. En mensen, wat zijn we daar aan toe.

Newmusic of the day on February 23rd 2017

De hamer van Ash Grunwald (7.7)

Rauwe blues en roots van een one man Black Keys
Song: Ash Grunwald - Hammer
Album: TBA

In eigen land is Ash Grunwald (in z’n paspoort staat Ashley Mark Groenewald) een gevierd bluesmuzikant met in de afgelopen 13 jaar maar liefst 5 nominaties in de categorie Best Blues & Roots Album voor een ARIA Award, dé muziekprijs van de Australian Recording Industry Association. Van z’n aankomende 10e plaat is Hammer de eerste single.

Bij de buren van The Music vertelt Grunwald dat ‘Hammer’ een soort van heruitvinding van zichzelf is:

I’m not a new artist trying to find my niche or prove myself. I don’t want to be a certain kind of artist fitting into a certain kind of box. I went in to record Hammer knowing the musical boundaries I wanted to push as well as the traditions I wanted to respect and tried to create something my fans would love… a signpost to the future in some ways, with ties to the past.

Topliedje.


Newmusic of the day on January 16th 2017

Slow Riches is geboren (7.8)

Alsof Led Zeppelin en The Black Keys dikke maten zijn met Pink Floyd (En hebben afgesproken in het Top 2000 café)
Song: Slow Riches - Newborn Child
Album: TBA

We hebben de Top 2000 natuurlijk al achter de rug, maar zo op het eerste gehoor lijkt Newborn Child, van het Amerikaanse Slow Riches, er regelrecht uit afkomstig. Niets is echter minder waar, Slow Riches is helemaal van deze tijd. Zelfs zo dat ze nog geen album uit hebben. En met Newborn Child slechts een nummer. Vers van de pers dus.

Wat ons met name trok zijn de gitaren. Man, die gitaren. Alsof Led Zeppelin, The Black Keys dikke maten zijn met Pink Floyd. En hebben afgesproken in het Top 2000 cafe.

Newmusic of the day on October 13th 2016

White Denim doet het rustig aan (8.0)

Black Keys en My Morning Jacket op z'n relaxed (met een Pink Floydiaanse outro)
Song: White Denim - Take It Easy (Ever After Lasting Love)
Album: Stiff (out now)
Live zien: Nijmegen (Doornroosje, 15.10.2016), Utrecht (Tivoli, 16.10.2016)

Begin 2014 vroegen we het ons op Gobsmag serieus af: gaat het nu dan eindelijk gebeuren voor de Amerikaanse band White Denim? Dan gebeurde het dus niet. Beetje raar, want Corsicana Lemonade is nog altijd een topplaat. En jawel, de in maart uitgekomen langspeler Stiff doet ons ook weer juichen. Maar we hebben geleerd: over de toekomst houden we ons stil.

Overigens was het vorig jaar bijna over met White Denim. De band uit Austin had serieuze personeelsproblemen: zowel de drummer als de gitarist verlieten het schip. Frontman James Petralli vond het echter te vroeg voor het gooien van de handdoeken en ging op zoek naar nieuwe bandleden. Met succes, en met deze nieuwe formatie werd Stiff opgenomen. Petralli over deze periode:

I wanted to treat this like a debut record. The band’s still called White Denim and it is because that’s what we’re calling it, essentially, but I definitely felt like we needed to go back-to-basics. It was like we write the tunes, rehearse them for a week or two weeks – we didn’t do a lot pre-production – then just bang it out. It was the first time to go in with a producer from the beginning of a record and finish with a producer as well.

Hoogtepunten genoeg wat ons betreft: Real Deal Momma (zou een Black Keys hit kunnen zijn) of het swingende soul/blues-achtige Ha Ha Ha Ha (Yeah). Favorietje is Take It Easy (Ever After Lasting Love) waarop even wat gas wordt teruggenomen (en die sfeervolle outro, zou dat een knipoog zijn naar Albatross van Pink Floyd?).