Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “The War On Drugs”

Newmusic of the dayprimeur on April 4th 2019

Primeur: ‘Runaway Kid’ van veelbelovende Belgische band The Calicos (8.2)

"Antwerpicana" mét gitaarsolo

The Calicos wist in 2018 de jury van Humo’s Rockrally dusdanig te overtuigen met hun Americana-/indierock sound (denk Neil Young, The War On Drugs, Wilco, The Eagles) dat het zestal met de eindzege in die befaamde bandwedstrijd terug naar Antwerpen reed. Daar ging de band aan de slag met het opnemen (en uitbrengen)  van nummers die ongetwijfeld uiteindelijk zullen leiden tot een debuutalbum (of EP) waar menig muziekliefhebber al naar uitkijkt.

Want dat er een mooie toekomst voor The Calicos in het verschiet ligt, blijkt wel uit het officieel pas morgen uitkomende ‘Runaway Kid‘. Een prima track (War On Drugs meets Ryan Adams) mét gitaarsolo. U begrijpt: houd ze in de gaten.

Live zien:
8 april: Muziekgieterij in Maastricht
7 mei: TivoliVredenburg in Utrecht (support The Delines)
30 mei: Gebouw-T in Bergen Op Zoom

 

Written by Harm

Newmusic of the day on March 7th 2019

Breng je dag door met Big Bend (8,0)

Heerlijk laid-back, tussen Leif Vollebekk en een ballad van The War On Drugs
Song: Big Bend - Can't Get Around
Album: Radish (10.05.2019)

Dat hebben wij gisteren wel gedaan. Liedje Can’t Get Around is namelijk prachtig, vinden wij. We horen een goede dosis War On Drugs (ballad-style) en Leif Vollebekk, en dat is altijd lekker. Big Bend is Nathan Phillips. En op 10 mei brengt hij zijn nieuwe plaat uit. Als Can’t Get Around daar een goede graadmeter voor is, dan kunnen we niet wachten.

Written by Bas

Newmusic of the day on November 26th 2018

Grand Pine is niet alleen (7,7)

catchy, melodieuze indiefolk kneiter (met wat Boy & Bear en Fleet Foxes)
Song: Grand Pine - Feel Alone
Album: t.b.a.

Bands uit Australië. Dat is meestal een garantie voor succes, althans bij ons. Zo ook Grand Pine (uit Melbourne). Ze leveren met liedje Feel Alone hun derde single af. Daarop horen natuurlijk een eigen sound, maar ook wat inspiratie van landgenoten Boy & Bear, en de mannen Fleet Foxes. En als je heel goed luistert zelfs wat War on Drugs. Wat je krijgt is een catchy, melodieuze indiefolk-kneiter. Is dat een genre? Vanaf nu wel!

Written by Bas

Newmusic of the day on August 3rd 2018

Het brandt diep bij The Paper Kites (7.7)

Met de loomheid van The War on Drugs en wat van die sensitieve jaren '80-pop van Ryan Adams.
Song: The Paper Kites - Deep Burn Blue
Album: On The Corner Where You Live (21.09.2018)

Dit gaat over een meisje. Een meisje dat altijd in haar kamer zit. Altijd in haar gedachten zit. Zó diep in haar gedachten zit dat het slopend is. En dan is een verwijzing naar Nick Drake natuurlijk helemaal niet zo gek. ‘You like the sound of a pink moon cry. Lying on the floor as the day goes by,’ zingt Sam Bentley. Want Deep Burn Blue is nu eenmaal niet bepaald vrolijk. En toch echt wat anders dan we van de Australische indiefolk band The Paper Kites gewend zijn.

I know it seems alright
To just wait till the feelings right
But I can see it in your eyes
A shade of blue and a signal fire

Old school backup vocals, een galmende gitaar en Phil Collins-achtig drumwerk. Het maakt van Deep Burn Blue een melancholische en sombere plaat. Gevoelig ook. Maar dat was de bedoeling van Sam: ‘Music is so much more purposeful and devastating when it makes you feel exposed.’ Maar laat je vooral niet ontmoedigen. Het is prachtig. En:

But time alone means nothing
If you can’t escape the hurt you’re feeling

(Hoe zou ie in de herfst klinken? Als de straten donker, nat en verlaten zijn?)

Written by Jasper