Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “Ryan Adams”

Newmusic of the day on August 3rd 2018

Het brandt diep bij The Paper Kites (7.7)

Met de loomheid van The War on Drugs en wat van die sensitieve jaren '80-pop van Ryan Adams.
Song: The Paper Kites - Deep Burn Blue
Album: On The Corner Where You Live (21.09.2018)

Dit gaat over een meisje. Een meisje dat altijd in haar kamer zit. Altijd in haar gedachten zit. Zó diep in haar gedachten zit dat het slopend is. En dan is een verwijzing naar Nick Drake natuurlijk helemaal niet zo gek. ‘You like the sound of a pink moon cry. Lying on the floor as the day goes by,’ zingt Sam Bentley. Want Deep Burn Blue is nu eenmaal niet bepaald vrolijk. En toch echt wat anders dan we van de Australische indiefolk band The Paper Kites gewend zijn.

I know it seems alright
To just wait till the feelings right
But I can see it in your eyes
A shade of blue and a signal fire

Old school backup vocals, een galmende gitaar en Phil Collins-achtig drumwerk. Het maakt van Deep Burn Blue een melancholische en sombere plaat. Gevoelig ook. Maar dat was de bedoeling van Sam: ‘Music is so much more purposeful and devastating when it makes you feel exposed.’ Maar laat je vooral niet ontmoedigen. Het is prachtig. En:

But time alone means nothing
If you can’t escape the hurt you’re feeling

(Hoe zou ie in de herfst klinken? Als de straten donker, nat en verlaten zijn?)

Newmusic of the day on March 7th 2018

Donovan Woods helpt je die brug in de hens te steken (7.9)

Alsof Ryan Adams langzaam het standje The War On Drugs opendraait
Song: Donovan Woods – Burn That Bridge
Album: Both Ways (20.04.2018)
Live zien: Utrecht (Cloud Nine, 21.05.2018), Antwerpen (Trix, 23.05.2018)

Donovan Woods is “Canada’s answer to Paul Simon except taller and not as good.” Oke, dat is een geintje op z’n Facebookpagina, maar goed is Woods zeker wel. Bewijsmateriaal nodig? Check nieuwe single ‘Burn That Bridge’.

Het liedje, te vinden op aankomende plaat Both Ways, gaat over “falling in love with your friend and that early-relationship feeling that, suddenly, clearly, you’re never going to need anyone else ever again.” Woods wist al snel dat hij er een homostel centraal in wilde zetten, ook in de videoclip. Aan Billboard vertelde hij onlangs dat de moeizame acceptatie van homoseksualiteit in Amerika, en iets specifieker in de countrymuziek, hem aan het hart gaat:

“There’s a lot of artists whose public persona still does not match their private feelings about a lot of things, and that’s big time in country music. And I suppose that’s in a lot of genres, I think people are still afraid to sort of express their real opinions outwardly for fear of losing fans. (…) So it’s frustrating to watch, sometimes. I think there’s progress, but it’s too slow.”

Inspiratie voor Both Ways, z’n 5e album in 9 jaar, vond de Canadese singer/songwriter in het werk van dichter Bronwyn Wallace (1945-1989) en schrijvers Richard Ford (1944) and Alice Munro (1931).“The writing I have always liked, is about things that are indicative of a world but not the entire world. I’m inspired by writing that lead you into the room and then leave you to fill in the details,” aldus Woods.

Daar houden we dus van: een singer/songwriter met een goed verhaal.

Newmusic of the day on September 27th 2017

Race The Tide wil niet meer de vijand zijn (7.7)

Ryan Adams met The War On Drugs (met een beetje Blood Orange)
Song: Race The Tide - The Enemy
Album: Race The Tide (18.11.2017)

Man achter de naam Race The Tide is Jesse Macht, een multi-instrumentalist uit Amerika. Aankomende debuutalbum is opgenomen in de studio van Lord Huron en voorproefje ‘The Enemy’ klinkt als een moderne Americana track met invloeden van zowel Ryan Adams en The War On Drugs als Blood Orange. De tweede stem is van actrice Heather Robb.

Jesse Macht, geboren in Los Angeles, kent achter de schermen al wat succes. Op college in St. Louis zat hij in een band die uiteindelijk met hun muziek in films (Good Time Max) en tv programma’s (The Voice) terechtkwam. Onder z’n eigen naam bracht Macht twee singer/songwriter platen uit. Een druk baasjes dus, en toen hij met SVT werd gediagnosticeerd (een aandoening waarbij hij soms hartslagen van over de 260 BPM heeft) betekende dit niet dat hij het rustiger aan ging doen, maar juist nog meer optredens begon in te plannen. Dat bewust zijn van eigen mortaliteit, maakte de drang om alles uit het leven te halen des te groter.

En daarom een nieuw project: Race The Tide. Single ‘The Enemy’ gaat over levendig dromen en de bijbehorende onrust, zo vertelt hij: “My mother, my sister, and I’ve been blessed and plagued with vivid recurring dreams our entire lives and it feels as though, much of the time, it’s hard to get much rest even when sleeping.” Interessant.

Newmusic of the day on August 23rd 2017

De reden dat we Enok Amrani te gek vinden (7.7)

Soulvolle indie-rock, voor liefhebbers van Ray LaMontagne en Ryan Adams
Song: Enok Amrani - Reasons

Enok Amrani is geen man van veel woorden. Hij stuurde ons het volgende berichtje:

Hi. 

Sending you my 5th single, “Reasons” , released 20.07.2017.

Dus wij gingen op (een heel kort) onderzoek uit. Enok Amrani is een Noor, die tot op heden inderdaad 5 singles uit heeft. Die singles zijn stuk voor stuk lekker. Soulvolle indie-rock. Liefhebbers van Ray LaMontagne en Ryan Adams moeten liedje Reasons zeker luisteren.

Meer woorden hebben wij ook niet nodig.

Newmusic of the day on December 23rd 2016

Saw Black en een kraakhelder, tokkelend liedje over thuis (7.8)

Ryan Adams (Kim), Jakob Dylan (Will It Grow), Neil Young (Unplugged)
Song: Saw Black - Rosie's Comin´ Home
Album: Azalea Days (10.02.2017)

Dat jij misschien deze dagen met je vingers aan de FM-knop van je radio zit, dat vinden wij helemaal niet erg. Wij zijn dan wel #newmusic, maar hé, niets is nieuw zonder een verleden. Dus luister lekker naar de Top 2000 of Serious Request. Het is er ook de tijd voor. En wellicht, heel misschien, maar we denken eerlijk gezegd van niet, hoor je over een paar jaar Rosie’s Comin´ Home van Saw Black langskomen.

Rosie’s Comin´ Home is niet ingewikkeld. Gewoon een kraakhelder, tokkelend liedje over thuis. En Rosie is comin´ home, dus ‘no more home alone’ en ‘I’ll have someone to talk to other than my dog’. De hond van Saw Black heeft overigens Birdie. Maar dit liedje gaat vooral over het geluk in kleine dingen en Saw is niet bang om zijn behoefte aan een ander te verklaren. Mooi toch, zo rond de Kerst.

Rosie’s Comin´ Home en dat klinkt ons bijzonder geruststellend in de oren. Want we kennen allemaal wel een Rosie. Prettige feestdagen allemaal!