Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “The National”

Newmusic of the day on April 17th 2018

Disgusting Beauty is met name prachtig (8.1)

Donker en melancholisch, maar vooral prachtig (Beauty dus). The Doors meets Matt Berninger
Song: Disgusting Beauty - Half of Me
Album: t.b.a.

Het zou niet onze eerste keuze zijn voor een bandnaam, Disgusting Beauty. Maar eerlijk is eerlijk, de nadruk ligt op beauty. Liedje Half of Me is een The Doors (Crawling King Snake?) meets Matt Berninger-achtig avontuur. Donker, melancholisch, en ook een beetje romantisch. De mannen komen uit Berlijn, dus we hebben goede hoop ze dit jaar eens in Nederland te kunnen verwelkomen. Live, met visuals, lijkt het ons namelijk helemaal te gek.

Newmusic of the day on April 11th 2018

Sta op voor Stand Up and Say No (7.7)

Een uitstekende comeback, voor liefhebbers van stemmen a la Matt (en bands als Black English)
Song: Stand Up and Say No - An Informal Go
Album: TBA

“A song about finding love, and being open to it.” Zo op het eerste oog klinkt dat niet enorm uniek. Toch moeten we bekennen dat we Stand Up and Say No en liedje An Informal Go nu best al een paar keer achter elkaar hebben gedraaid. Qua sfeer komt het volgens ons in de buurt van NO (aka Black English). En dat lijkt weer op ome Matt (The National). Zodat je een idee hebt van de sfeer.

En misschien wordt het nog wel extra bijzonder wanneer we vertellen dat Andrew Nault (de man achter Stand Up and Say No) een tijdje terug helemaal klaar was met de muziek. Hij verkocht zelfs al zijn spullen (letterlijk, alles!) om meer tijd bij en met zijn familie te kunnen doorbrengen. Een plotselinge publishing-deal voor wat werk dat hij ooit als componist maakte deed hem toch weer besluiten wat spullen aan te schaffen en een project te starten. En daar zijn we blij mee, want An Informal Go is een heerlijk liedje.

Newmusic of the day on April 2nd 2018

Tijd voor The Halo Trees (8.1)

Melancholie doorspekt met Editors, Nick Cave en Matt Berninger
Song: The Halo Trees - Time and Tide Wait For No Man
Album: Time and Tide Wait For No Man (EP, out now)

The Halo Trees, uit Berlijn, maakt naar eigen zeggen indie rock met een melancholische vibe. En hoe! Op liedje Time And Tide Wait For No Man horen we Editors, Joy Division en Nick Cave. Maar bovenal Matt Berninger. Twee weken geleden verscheen de debuut EP en een langspeler zou zelfs al in de maak zijn.

The Halo Trees is het project van Sascha Blach. In 2016 vond hij dat hij een steady band neer moest zetten, meer dan een project. Waarom? De jaren daarvoor had hij al omzwervingen gemaakt naar metal, prog rock, pop en electronica. Dat was allemaal leuk, maar niet toekomst bestendig. Fijne beslissing, want daaruit volgde The Halo Trees en dit prachtige liedje.

Eenvoudig ging dat trouwens niet. Sascha heeft meer dan twee jaar gewerkt voordat de sound was zoals hij hem wilde hebben. Maar nu is de tijd rijp voor The Halo Trees.

 

Newmusic of the day on October 26th 2017

Met Hypoluxo in een hokje (7.7)

Vroege The National of meer iets als Quiet Hollers
Song: Hypoluxo - Nevada
Album: Taste Buds (out now)

Nieuw bandje uit het altijd hippe Brooklyn tippen? Komt-ie: check Hypoluxo eens. Met Taste Buds is er sinds een paar maandjes een fijn EP’tje uit, ‘Nevada‘ is ons favo liedje.

“Sort of funny.” Met die drie woorden omschrijft het kwartet op Facebook hun genre. Dat zegt wel wat over hun kijk op het in hokjes denken, maar niet zoveel over hun sound. Maar goed, daar zijn we dan voor. Om de Brooklyn connectie levend te houden, kun je een beetje denken aan The National, ten tijde van hun “shaky” debuut (16 jaar oud alweer). Iets recenter en meer hoorbaarder: Quiet Hollers en (op andere tracks dan de hier uitgelichte) Real Estate. En vooruit, misschien een beetje Joy Division. Indie jingle / jangle postpunk dus. Zo, lekker hokje gebouwd. Koffie?


Newmusic of the day on October 24th 2017

Liefde voor Dan Michaelson (8.5)

The zanger van The National aan de haal met de donkerste liedjes van Nick Cave (en strijkers!)
Song: Dan Michaelson - Old Kisses
Album: First Light (08.12.2017)

Dat we fan zijn van Dan Michaelson, dat wisten jullie al een tijdje. 3,5 jaar geleden verdronken we al in zijn stem. De zanger van The National aan de haal met de donkerste liedjes van Nick Cave, zeiden we toen. Sinds die tijd bracht hij met Memory en Distance nog twee prachtige platen / EP’s uit. En altijd die prachtige, diepe stem en droevige liedjes. Zo ook Old Kisses, zijn nieuwste meesterwerk. Met strijkers dit keer!

Over First Kisses zegt Dan: “..imagine a place where every intimate moment is made material and we are surrounded by the debris of our emotion”. En daarom kunnen wij niet wachten op 8 december. Dan verschijnt er een nieuwe plaat, First Light. En dat album wordt het eerste zonder zijn band The Coastguards. En man, dat belooft een plaat te worden zeg: 

Album opener ‘Careless’ evokes the sparse, haunted landscape of Townes Van Zandt’s ‘Kathleen’, the languid ‘Someone Else’s Dream’ recalls Lee Hazelwood’s lazy drawl, ‘Old Kisses’ is indebted to the intimate reflection of Leonard Cohen and ‘Don’t Let It Pass’ summons the melodic build of ‘Bryter Layter’ period Nick Drake. Recorded over three weeks at The Premises Studios in London, ‘First Light’ features eight violins, four violas, two cellos, two double basses and the odd flash of trombone, all constantly shifting above, below and either side of Michaelson’s staple vocal style.