Op 28 september komt Garda met Odds. Jawel, een nieuwe plaat sinds het uit 2012 stammende A Heart of a Pro. Misschien hebben ze de afgelopen jaren wel kunnen teren op kneiter Upper/Lower Water Course, dat op die plaat stond. Wel lezen we dat de nieuwe plaat ongeveer 4 jaar heeft gekost. Studio in, schaven, studio uit, experimenteren. Je kent het wel.
Anyway, liedje Meds belooft alvast veel goeds. We horen zelfs een heel klein beetje The National, en dat is altijd lekker.
Bulletproof Vest is het nieuwste wapenfeit van Sammy & The Cosmos. Ze noemen het een autumn rocker. Nu is het nog geen herfst, maar rocken doet het wat ons betreft zeker. Qua sound (niet de stem!) horen we wat Bon Jovi, en de vocals hebben wel een Britpop randje. Hopelijk verschijnt er snel iets van een EP, want de twee nummers (including Maybe), zorgen ervoor dat we wel zin hebben in wat extra minuten gitaren.
Vorige zomer schreven we over Rich Krueger. Liedje In Between Kingfish scoorde een 7,8 en deed ons denken aan Dylan, Costello en Newman (en John Fullbright). Lekkerrr!!! En hij mag dan bijna de 60 jaar aantikken, productief is hij nog immer. Ditmaal met liedje Don, waar we een enorme Jackson Browne vibe van krijgen.
Soms kom je nou eenmaal een erg mooi liedje tegen. Na een paar seconden van Something To Be Won van Michael Clark hadden we dat gevoel al. Het is meteen het eerste wapenfeit van Michael. En we wachten met smart op meer van deze Buckley-achtige liedjes.
Wat ook weleens verfrissend is is dat er niet 100 en 1 lagen in de track zitten. Althans, niet bedoeld. Michael vindt dat we dat zelf moeten ontdekken, als luisteraar:
“no songs have specific meanings, it’s supposed to be more of an interpretation for the listener.”
“Imagine if Rick James and Led Zeppelin had a baby…that would be Fever Feel”
Zo beginnen ze in ieder geval hun bio en pitch voor liedje Lose Your Mind, de mannen van Fever Feel. We horen er ook best wel wat The Doors in, en zelfs een beetje Maccabees. Juist, divers. En that’s what we like! En in de herfst moet uiteindelijk hun debuutplaat uitkomen. Het kan toch haast niet anders of die EP/plaat gaat mooie dingen doen?
Zoals zo vaak ontstaan er vaak mooie dingen in slaapkamers. Ja, baby’s. Maar ongeveer net zo vaak (is onze schatting): fijne tracks! Zo ook Make You Alright van de Ier Somebody’s Child. Ruim 1,5 jaar geleden was het alweer dat hij de eerste noten opnam in zijn slaapkamer in Dublin. En nu is daar dus een eindproduct, gemixt en gemasterd. En we vinden hem enorm fijn, vandaar dat we de kleine moeite nemen de track met jullie te delen. Hoe het klinkt? Dat moet je natuurlijk helemaal zelf beoordelen, maar verwacht wat randjes Lumineers, wat Asaf Avidan en wat Edward Sharpe. Als je goed luistert, dan.
Althans, als we liedje Ready To Go mogen geloven. Een meer dan catchy track, die zomaar van MIKA had kunnen zijn. Maar wie Bronze Radio Return dan is? Vijf gasten uit Hartford, Connecticut. Hun bio vertelt: “the band you’ve probably heard, but haven’t heard of”. Dat kan kloppen, in ons geval. Want single Shake, Shake, Shake hebben we online zeker voorbij horen komen. En Ready To Go is er ook eentje die in je hoofd blijft zitten.
Goed nieuws: de single is er eentje in aanloop naar een 12-liedjes bevattend album. Nog wel even wachten tot 2019. Maar hey, time flies when you naar goede muziek luistert. Nietwaar?
17 augustus was een belangrijke dag voor Matt, Vince, Charlie en Will. Dat was namelijk de dag dat met Feel So Good de debuutsingle van hun band Batting Cages verscheen. Wij luisteren en denken aan retro, synths, Quiet Hollers en Matt Berninger. Wat wil je nog meer? Nou, een album bijvoorbeeld. Voorlopig is daar geen sprake van, helaas. Nou ja, dan doen we het maar met deze kneiter, goed?
