Auteur: <span>Bas</span>

William The Conqueror, een Brits trio, heeft volgens Q Magazine een nogal moderne view op Americana. En Clash voegt daaraan toe: “Finding the beauty in the everyday, William the Conqueror matches the mundane to the magical”. Hoge verwachtingen dus bij debuutplaat Proud Disturber Of The Peace, die vanaf afgelopen vrijdag in de winkels ligt. Die plaat verscheen overigens op het erg fijne Loose label (o.a. Andrew Combs, Barna Howard en Israel Nash). In die sfeer dus. En een beetje Rodriquez.

Een van de fijnste liedjes van die plaat vinden we Pedestals. Het had overigens niet veel gescheeld of het nummer had niet op de plaat gestaan. “We snuck it in last minute. Harry hit that drum beat in a soundcheck one day and the song just fell out, must’ve needed writing. Would’ve been rude not to include it. It’s confessional, a warning to my kids not to do what I did and think their parents are immune from making mistakes. If you don’t build me up, you can’t knock me down.” 

Luister op Soundcloud

Nieuwe muziek

Elliott Brood is zo’n band die stiekem alweer eventjes meedraait. In Nederland hebben ze echter nooit helemaal de waardering gekregen (lees: grote en volle zalen) die ze wat ons betreft verdienen. Laat je overigens niet misleiden door de naam. Elliott Brood is een trio, afkomstig uit Canada, en geen solo-project. Vier platen hebben ze alweer uit, vol met Americana in de stijl van Deer Tick, Wilco en Dawes. Op nieuwste single, ‘Til the Sun Comes Up Again klinken ze iets meer honkytonk, maar hey, het is bijna zomer.

Die track komt overigens op Ghost Gardens, vanaf 15 september uit op Paper Bag Records (o.a. Moonface). De roots/americana liefhebber heeft weer iets om naar uit te kijken.


Nieuwe muziek

We komen niet zo vaak lekkere muziek uit Israel tegen. Uitzondering is natuurlijk Asaf Avidan, die helaas min of meer bekend staat om die vervelende remix, maar man o man, check eens een paar van zijn eigen platen (of samen met The Mojos). Nou goed, vanaf heden kunnen we daar True Actors aan toevoegen wat ons betreft. Indie Rock uit Tel Aviv!

Liedje True is hun tweede wapenfeit, op weg naar eerste langspeler, Under Those Silent Skies (10.10.2017). Indie Rock indeed! Catchy drumpartij, gloomy vocals. Hypnotiserend haast. Zou wat ons betreft niet misstaan op de ontdek-festivals van deze wereld. Wij gaan ze in ieder geval in de gaten houden voor je!

 

Nieuwe muziek

Sinds een paar weekjes staat Love > Fear (Love over Feat), het zoveelste album van Nathan Bell in Spotify. En sinds die tijd ook vrij regelmatig op repeat bij ons. Nathan wie, denk je wellicht? Nathan Bell (niet te verwarren met Nathan Ball). Een muzikant zoals muzikanten bedoeld zijn. De passie en emotie spatten van zijn liedjes (verhalen) en altijd op tour. Nieuwe muziek is dus altijd smullen. Love over Fear kent wat ons betreft geen slechte liedjes. Maar wat er uit springt? Nou, The Big Old American Dream bijvoorbeeld. Want stiekem hebben wij deze ook een beetje.

Anyway, voor nu luisteren maar. We houden je op de hoogte van tours, want Nathan is met enige regelmaat in Nederland. Gewapend met een gitaar en fles whiskey.


Nieuwe muziek

Bijna twee jaar geleden spraken we onze hoop uit. Onze hoop in The White Buffalo. Onze hoop dat hij Nederland zou gaan veroveren. Want met de looks van Timothy Showalter (Strand of Oaks) en het geluid van Eddie Vedder (maar dan iets meer dansbaar) en John Mayer (ja, echt) maakt hij al een paar platen indruk op ons. Helaas kwam die doorbraak er nog niet. Maar met The Heart and Soul of the Night is er gelukkig wel een fijn nieuw liedje.

Dit liedje komt te staan op zijn 6e langspeler, Darkest Darks, die op 13 oktober verschijnt op het ijzersterke label Thirty Tigers (Jason Isbell, Sam Outlaw, The Wood Brothers). Zou het dan toch gaan gebeuren? Wij gunnen het hem van harte.


Nieuwe muziek

Arson Daily is een groepje muzikanten uit Boone, North Carolina. Inmiddels wonen ze in Raleigh, NC. Een plek die ze delen met helden als Bowerbirds en Ryan Adams. Ze maken een mix van blues, alt-rock en combineren dat met “crooning vocals melodies“. Bijvoorbeeld op nieuwste liedje Smooth Sailing. Die track staat op meest recente EP What’s On your Mind en doet ons qua vocals denken aan mannen als Jake Bugg. Maar verwacht iets meer indie dan Brit-pop. En laat dat nou erg lekker klinken!


Nieuwe muziek

George Glew is 24. Opgegroeid in South Wales op een dieet van folk, blues en soul. George vertrok naar Bristol en liet zich daar inspireren door een verscheidenheid aan helden. Van Bon Iver tot John Mayer en Jimi Hendrix. Op allereerste single ‘Bury Me’ horen we Jimi Hendrix niet echt. Althans, geen gierende gitaren. Wat we wel horen is een dijk van een stem. Een oprecht liedje en een toekomst die alleen maar mooi kan zijn.

En het mooie aan nieuwe artiesten is dat er nog niet zoveel over te vinden is online. Alleen maar prima, des te eerder zet je Bury Me aan. Dat doen wij ook nog een keer. En nog een keer.


Nieuwe muziek

Joseph J. Jones stuurde ons twee versies van zijn single Gospel Truth. De officiële en de live-versie. We begonnen met de live-versie en man, we werden overdonderd. Met name door zijn diepe stem, maar de hele setting voelde eigenlijk goed (kijk zelf maar even hieronder). We gaan eerlijk met je zijn, de ‘echte’ versie kun je wat ons betreft overslaan. Die vinden we iets te smooth. Maar live, man o man. Sam Smith versus Hozier.

Superveel meer vinden we nog niet over hem. Behalve dat hij behoort tot de stal van Communion. Je weet wel, van Bear’s Den, Ben Howard en Michael Kiwanuka. We hebben dus zomaar het vermoeden dat we nog wel eens wat meer gaan horen van Joseph J. Jones.

Nieuwe muziek