Categorie: <span>Blog</span>

Overuren met Heartless Bastards
Gepubliceerd 22/06/2015 door

Overuren met Heartless Bastards

De afgelopen weken maakte hij overuren in onze “cd-speler”: Restless Ones van prachtband Heartless Bastards. Restless Ones is de opvolger van het in 2012 verschenen Arrow (prijsnummer is Only For You).

Een kleine introductie: Heartless Bastards is als band ooit begonnen in Cincinnati, maar opereert tegenwoordig vanuit Austin, Texas. In Amerika hebben ze zo ongeveer overal al gestaan waar je hoort te hebben gestaan. Qua sound: we horen flink wat elektrische gitaren, blues (The Black Keys), folk (The Head & The Heart) maar ook een soulvol randje (Alabama Shakes, Phantom Limb). De beste vergelijking is wat ons betreft, vocaal gezien, The Boxer Rebellion. Angstaanjagend hoe zangeres Erika Wennerstrom bij grote vlagen klinkt als Nathan Nicholson.

In Amerika spelen ze een kneiter van een tour die er wellicht voor gaat zorgen dat ze zich niet meer herinneren hoe ’thuis’ eruit ziet. Helaas nog geen Nederlandse data op het programma. Mocht dat veranderen, dan melden we dat natuurlijk even. Geen probleem.

Tot slot, kudo’s voor de albumhoes.

Bekijk deze video op YouTube.

Nieuwe muziek

Heartless Bastards The Boxer Rebellion

Misschien wel het mooiste liedje van… 1997
Gepubliceerd 19/06/2015 door

Misschien wel het mooiste liedje van… 1997

Van Berlijn tot de Schatbergstraat

Het vakantiehuisje was leeg en verlaten, op een enorme rotzooi en een immense kater na. Ik stond op, keek uit het raam en zag de skipiste in de verte. Zag ik daar Mark afdalen? En waar was Dave eigenlijk?

Come down
And waste away with me

We verspilden uren, nachten, jaren. Van Berlijn tot de Schatbergstraat. Enschede, Terschelling, Arnhem, Vlaardingen, Kroatië, het Balatonmeer, Winterberg. En daar, gisteren, in die verlopen discotheek, werd dat prettig verspilde verleden nog eens goed gevierd in een rockkelder van het donkerste soort. Met meer bier dan goed voor ons was. En Everlong.

1997. Dat klotejaar. Wat een toeval. Plots waren we volwassen. Soort van. Totdat we weer Everlong draaien, snoeihard, zingend met elkaar;

And I wonder when I sing along with you
If everything could ever feel this real forever
If anything could ever be this good again

Bekijk deze video op YouTube.

(Ik weet het. David Grohl schreef Everlong op het diepste punt in zijn leven; gescheiden van zijn eerste vrouw, slapend op de vloer en Foo Fighters was op sterven na dood. En toen werd hij verliefd op Louise.

Maar ik denk bij Everlong aan mijn oude trouwe vrienden. Aan de vakanties, de feestjes en het verdriet.)

Misschien wel het mooiste liedje van...

Dansen met Beans & Fatback
Gepubliceerd 19/06/2015 door

Dansen met Beans & Fatback

Om met het goede nieuws in huis te vallen: Beans & Fatback is terug! Op 11 september verschijnt Heroine Lovestruck, de opvolger van het meer dan grijsgedraaide album With Skin Attached (check vooral nog even de track Use Me). De recensies zijn veelal lovend, niet in de laatste plaats vanwege hun knallende live-optredens. De Nederlandse Black Keys, met van tijd tot tijd een meer dan prima dosis soul, gitaren en retro vibes.

Het eerste werk van deze plaat, Sally The Shape, gaat in ieder geval door waar de band gebleven was. Mark our words: stilzitten is lastig. Kom maar door met de rest van het materiaal!

Dat Beans & Fatback niet alleen lekker bezig is in Nederland blijkt uit de vele tv-syncs die de band op haar naam heeft staan (o.a. in Suits). Maar alsof dat nog niet genoeg is kunnen we op hun website zelfs een heuse Japanse bandbio vinden. Als dat geen rock ’n roll is weten wij het ook niet meer…

Bekijk deze video op YouTube.

Nieuwe muziek

Beans & Fatback The Black Keys

City Calm Down gaat lekker
Gepubliceerd 18/06/2015 door

City Calm Down gaat lekker

Hoogste tijd voor weer een tof bandje uit Australië: maak kennis met City Calm Down. Na de zomer verschijnt een debuutplaat en eerste voorproefje ‘Rabbit Run’ smaakt al lekker.

Dat is niet helemaal een verrassing. Het drie jaar geleden verschenen EP’tje Movements mocht er namelijk ook al zijn. Het daarop te vinden liedje Pleasure & Consequence noemen we zelfs voorzichtig een City Calm Down klassiekertje. Helemaal enthousiast werden we van de in 2014 los verschenen single Pavement. Catchy stuff, mensen.

Dus ja, wij kijken wel uit naar In A Restless House. Waar op bovengenoemde tracks duidelijk de new wave invloed van Simple Minds hoorbaar is (niet stom doen, dat was een bepalende band) herkennen we nu ook The National in ‘Rabbit Run’. Al kun je dat natuurlijk ook weer terugpakken op Joy Division en dan moet je eigenlijk ook New Order noemen.

Afijn, goede ontwikkelingen dus. Topliedje.

Nieuwe muziek

City Calm Down New Order Simple Minds The National

De nieuwe weg van Nathaniel Rateliff
Gepubliceerd 17/06/2015 door

De nieuwe weg van Nathaniel Rateliff

Nathaniel Rateliff is een Amerikaanse singer/songwriter. En niet zomaar eentje, wat ons betreft. Zo wordt zijn muziek vaak vergeleken met helden als Leonard Cohen, Nick Drake en Bon Iver. Geloof je ons niet? Luister eens naar prachtige nummers als How To Win en You Should Have Seen The Other Guy. Ook toerde hij vorig jaar met andere leden uit de Communion stal (The Staves, Bear’s Den en Ben Howard) dwars door Amerika. Prima gezelschap.

Dat Rateliff ook een andere kant heeft bewijst hij met zijn nieuwe project Nathaniel Rateliff & The Night Sweats. De naam verklapt het al een beetje, het is soul wat de klok slaat. Je hebt gelijk, dat is wat anders dan we je hierboven doen geloven. Maar een snelle luisterbeurt naar de titeltrack Howling At Nothing leert ons dat Rateliff inmiddels klinkt als James Hunter of een onvervalste soul-ster uit de jaren ’60.

Het verbaast ons dan ook niets dat de nieuwe EP verschijnt op het legendarische STAX-label. We zijn benieuwd wat deze nieuwe weg hem gaat brengen. Maar fan blijven we.

Bekijk deze video op YouTube.

Nieuwe muziek

Bon Iver Leonard Cohen Nathaniel Rateliff Nick Drake

Niet huilen, hier is de nieuwe Half Way Station
Gepubliceerd 16/06/2015 door

Niet huilen, hier is de nieuwe Half Way Station

De oplettende lezer / luisteraar heeft ze al voorbij zien / horen komen: het Rotterdamse Half Way Station. Enkele dagen geleden stonden ze namelijk op het dak tijdens de Rotterdamse Dakendagen, op uitnodiging van pop-up poppodium PopUp 010.

Misschien ken je ze nog van Moonshine, hun debuutalbum dat in 2012 uitkwam op Excelsior Recordings. Kenmerkend zijn de volop aanwezige drums en de bij vlagen hypnotiserende stem van Elma Plaisier.

Inmiddels is het 2015 en kan de band bijna niet meer over straat in Frankrijk. Oké, dat moet je niet letterlijk nemen, maar ze timmeren daar wel enorm hard aan de weg en spelen voor toffe en volle zalen. 2015 is ook het jaar dat de “altijd lastige tweede” moet verschijnen. Die plaat heet DODO en afgaande op het optreden afgelopen week en de eerste single, Sister Don’t You Cry, kunnen we niet anders zeggen dan dat we zin hebben in die plaat. Nog steeds volop drums en een sfeer die we eigenlijk alleen maar op IJsland tegen dachten tegen te komen. Nu dus ook in Rotterdam!

Laatste, leuke, feitje: de band speelde al op het afscheid van Prinses Beatrix. En binnenkort wellicht ook op een podium of in een kroeg bij jou in de buurt: Half Way Station is geselecteerd voor de Popronde 2015. Ons advies: go check ‘em out en voeg je in een illustere rijtje met Bea.

Bekijk deze video op YouTube.

Nieuwe muziek

Half Way Station

Het mooie mysterie van Sara Forslund
Gepubliceerd 15/06/2015 door

Het mooie mysterie van Sara Forslund

Net uit: Water Became Wild, het debuutalbum van de Zweedse singer/songwriter en actrice Sara Forslund. Een mooie plaat, vol met mysterieuze liedjes.

Dat mysterieuze komt niet uit de lucht vallen, lezen we in het toegestuurde bio’tje. Sara is namelijk geboren in het kleine dorp Borgvattnett, dat bekend staat om zijn “Spookpastorie”. Toentertijd was haar vader daar predikant en kreeg de bijnaam The Ghost Priest aangezien hij had aangeboden om het dorp te bevrijden van de geesten die in de spookpastorie zouden verblijven…

Afijn, terug naar de muziek. In 2012 ontmoette Sara de Schotse singer/songwriter Gareth Dickson. Hij liet haar luisteren naar Nick Drake en Sara begon aan het schrijven van haar debuutalbum, dat ze uiteindelijk opnam met de achter de mengtafel John Wood. Wie? John Wood, de man die eerder werkte met bijvoorbeeld Pink Floyd, Cat Stevens en… Nick Drake.

“When Sara first approached me about mixing an album for her she sent me a couple of demo tracks and raw as they were I was immediately taken with the texture and directness of her voice,” vertelt John. “So I agreed that I would work on her album once the recordings were finished. Those recordings have now blossomed into a first album of deceptive simplicity, the minimal addition of instrumental colours and vocal backing drawing the listener into the intimacy of Sara’s vocals and lyrics.”

Een van de mooiste liedjes van Water Became Wild is Morning Is Leaving. Een slaapliedje zou je het bijna willen noemen. Bijna, want het is te mooi om bij in slaap te vallen.


Nieuwe muziek

Agnes Obel Ane Brun Nick Drake Sara Forslund

Met The Slow Show op een dak in Rotterdam
Gepubliceerd 14/06/2015 door

Met The Slow Show op een dak in Rotterdam

Zaterdag 13 juni 2015, op het dak van een Rotterdamse parkeergarage. Het waait een beetje, ik ben blij met mijn jas. Het is zomer, maar echt warm wil het niet worden deze dag. Een paar keer meen ik zelfs een regendruppel te voelen. Grote wolkenkrabbers in de verte en vlak voor me speelt mijn favoriete band van het moment: The Slow Show, all the way from Manchester.

Lees meerMet The Slow Show op een dak in Rotterdam

Gobsmag gemijmer

The National The Slow Show Tindersticks