Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “Leonard Cohen”

Newmusic of the day on May 24th 2019

Stemmige intensiteit van Shifting Sands (7.7)

Leonard Cohen die in een karaokebar voor een song van Nick Cave kiest.
Song: Shifting Sands - The Intensity
Album: Crystal Cuts (out now)

Wat een week hè? Vol polarisatie en zo. Vol gejoel om onbegrijpelijke standpunten en zo. Vol waarheden die een sterveling nooit kan achterhalen en zo. Dan trekt de redactie van dit onvolprezen ouderwetse blog vol nieuwe muziek zich graag terug en zet het bij voorkeur iets stemmigs op. Shifting Sands bijvoorbeeld. Met het fijne The Intensity bijvoorbeeld.

It’s never gonna feel even close
To that first time
The gravity, the density, the intensity

Het bovenstaande mag dan wel zo zijn (wie zijn wij om dat te ontkrachten), maar echt leuk om te horen is het natuurlijk niet. En eigenlijk staat het complete nieuwe album Crystal Cuts vol onbehagen, angst en overgewicht. Maar, zegt de Australische band, ‘it’s not all deep-sea lows. Under the crush there are gardens and caverns providing light and respite.’ Dat is prima en ook een beetje onnodig om te weten; want wij houden er wel van. Kunnen we al weer buiten komen?

Written by Jasper

Newmusic of the day on February 20th 2018

Opstaan met Flood for the Famine (7.7)

Met Tom Waits en Nick Cave door tot in de ochtend
Song: Flood the for Famine - Nine in the Morning
Album: Waiting to Happen (april 2018)

Wellicht weet je het nog, iets meer dan een jaar geleden waren we in de ban van Flood for the Famine, het project van de Brit Alex Lindner. En dat zijn we eigenlijk nog steeds. Met liedje Up in Smoke had hij een regelrechte kneiter te pakken. “One man Nick Cave, Cohen, Waits,” schreven we. Op nieuwste liedje Nine in the Morning horen we dat nog steeds. Maar hey, horen we ook een band? Jawel!

Bijzonder om te melden is dat hij alle instrumenten van zijn vorige liedjes zelf opnam. Daarbij gaat hij niet over een nacht ijs: “The song usually comes quickly to me, but then you have to find a world for it to live in. I’ll spend months tracking guitars, synths, drums, on studio time I’ve begged, borrowed or stolen. Whatever it is that helps tell the story of the song – I want my music to contain something you can chew on.

Written by Bas

Newmusic of the day on February 14th 2017

Flood for the Famine gaat op in rook (7.8)

One man band a la Nick Cave, Cohen en Tom Waits.
Song: Flood for the Famine - Up in Smoke
Album: Waiting to Happen (april 2017)

In London woont Alex Lindner. En Alex is nogal into muziek. Zo schrijft hij liedjes en produceert hij voor anderen, maar maakt hij sinds kort ook eigen muziek onder de naam Flood for the Famine. Vanuit die hoedanigheid stuurde hij ons het liedje Up In Smoke. En man, dat is een goed liedje zeg! Doet ons enorm denken aan Nick Cave, Leonard Cohen en zelfs hier en daar wat Tom Waits.

Bijzonder om te melden is dat hij alle instrumenten zelf opnam. Daarbij gaat hij niet over een nacht ijs. “The song usually comes quickly to me, but then you have to find a world for it to live in. I’ll spend months tracking guitars, synths, drums, on studio time I’ve begged, borrowed or stolen. Whatever it is that helps tell the story of the song – I want my music to contain something you can chew on.”

We wachten dus met smart op mid april, dan verschijnt debuut EP Waiting to Happen.

Written by Bas

Newmusic of the day on August 18th 2016

Warhaus is prachtig (8.0)

Een van de twee frontmannen van Balthazar en zijn prachtige melancholie (met een vleugje Leonard Cohen)
Song: Warhaus - Bruxelles
Album: We Fucked A Flame Into Being (02.09.2016)

Op Gobsmag HQ zijn we al jaren fan van de Belgische band Balthazar. Het bericht dat een van de twee frontmannen, Maarten Devoldere, voor even op de solo-tour gaat, bekeken we eerst dan ook met argwaan. Maar al vanaf de eerste single The Good Lie zijn we goed geluimd over dit project dat de naam Warhaus draagt. Na het horen van liedje Bruxelles zijn we helemaal om.

De plaat, die 2 september uitkomt, draagt een bijzondere titel: We Fucked A Flame Into Being. Aan onze Belgische collega’s van Knack Focus legt Devoldere uit dat hij er een belangrijke periode mee afsluit: hij wordt volgend jaar 30. Daarbij is het album “een ode aan de liefde en de ongrijpbaarheid ervan.” De fijne zin We Fucked A Flame Into Being komt overigens uit de literatuur, zo lezen we verderop:

De titel is een quote uit de roman Lady Chatterly’s Lover van D.H. Lawrence over de liefde tussen een arbeider en een aristocratische vrouw. Ik hou van de tegenstellingen in die zin, omdat ze me muzikaal erg aanspreken. Het is een tribute aan de decadentie en de diepte die het leven biedt.

Liedje Bruxelles draaien we inmiddels grijs. Luistert als een avontuur. Rustig begin, die hypnotiserende stem (Leonard Cohen / Serge Gainsbourg), het prachtige refrein met strijkers en dan… Mensen, die laatste anderhalve minuut waarin prachtig wonderschoon wordt… Honey, I gave what I could.



Photo: Titus Simoens

Written by Harm

Newmusic of the day on June 17th 2015

De nieuwe weg van Nathaniel Rateliff (8.2)

Een folk-troubadour die de soul-kant opgaat en ons doet denken aan oude helden
Song: Nathaniel Rateliff & The Night Sweats - Howling At Nothing
Album: Howling At Nothing (29.06.2015)
Live zien: Amsterdam (Bitterzoet, 19.06.2015)

Nathaniel Rateliff is een Amerikaanse singer/songwriter. En niet zomaar eentje, wat ons betreft. Zo wordt zijn muziek vaak vergeleken met helden als Leonard Cohen, Nick Drake en Bon Iver. Geloof je ons niet? Luister eens naar prachtige nummers als How To Win en You Should Have Seen The Other Guy. Ook toerde hij vorig jaar met andere leden uit de Communion stal (The Staves, Bear’s Den en Ben Howard) dwars door Amerika. Prima gezelschap.

Dat Rateliff ook een andere kant heeft bewijst hij met zijn nieuwe project Nathaniel Rateliff & The Night Sweats. De naam verklapt het al een beetje, het is soul wat de klok slaat. Je hebt gelijk, dat is wat anders dan we je hierboven doen geloven. Maar een snelle luisterbeurt naar de titeltrack Howling At Nothing leert ons dat Rateliff inmiddels klinkt als James Hunter of een onvervalste soul-ster uit de jaren ’60.

Het verbaast ons dan ook niets dat de nieuwe EP verschijnt op het legendarische STAX-label. We zijn benieuwd wat deze nieuwe weg hem gaat brengen. Maar fan blijven we.


Written by Bas