Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “Lou Reed”

Newmusic of the day on May 8th 2018

Nap Eyes heeft elke keer dat gevoel (7.8)

In de platenkast naast Lou Reed, Car Seat Headrest en Jonathan Richman
Song: Nap Eyes - Every Time The Feeling
Album: I'm Bad Now (out now)

Een paar maandjes is I’m Bad Now nu uit, het nieuwe album van het Nap Eyes. Een fijn plaatje weer, van misschien wel de beste band van het schiereiland Nova Scotia, durven wij wel te stemmen. Hun bio’tje is te mooi om niet uit te knippen en plakken:

“Nap Eyes makes crooked, literate guitar pop refracted through the gray Nova Scotian rain. Their songs are equal parts shambling and sophisticated, with one eye on the dirt and one trained on the starry firmament, inhabiting a skewed world where odes to NASA, brain protein aggregation, and the Earth’s magnetic field coexist easily with lyrics about insomnia, self-reproach, and drinking too much.”

Ja, lees dat nog maar een keertje. Afijn, het Lou Reed-eque ‘Everytime The Feeling’ is de opener van de nieuwe plaat en meteen een hoogtepuntje. Je kunt heel uitgebreid en literair lullen over deze plaat, maar misschien moet je ‘m gewoon eens een rondje geven. Doen wij ook.

Newmusic of the day on January 16th 2018

Jacob Faurholt richting de sterren (8.0)

Lo-fi achtige Lou Reed
Song: Jacob Faurholt - The Stars Hang Low
Album: A Lake of Distortion (out now)

Bedroom pop, zo noemt Jacob Faurholt zijn nieuwste liedje The Stars Hang Low. Nu zijn we niet helemaal bekend met dit genre, maar wat ons betreft doet dat de pracht van het liedje toch wat tekort. We horen een Lou Reed-achtige 3 minuut 10. Lo-fi, Sparklehorse. Of gewoon Jacob Faurholt natuurlijk. Eigenlijk is het jammer dat hij al een tijdje meedraait, anders hadden we hem graag op de aanstaande editie van ESNS gezien.

De track staat op A Lake of Distortion, de 10 nummers tellende plaat die eind 2017 nog even verscheen. Leuk weetje, het album bereikte maar liefst nummer 2 in de Deense vinyl charts. Yes, Jacob Faurholt is een Deen en yes, wij houden van vinyl.

Newmusic of the day on May 26th 2017

C.K. Flach en een klein verhaal over grote dingen (7.8)

Laid back als Lou Reed, relaxt als Johnny Cash en verhalend als Bob Dylan
Song: C.K. Flach - The Officer
Album: Empty Mansions (out now)

Verhalen; daar houden we van. Waargebeurd of niet. Het maakt ons niet uit. Haal de muziek hier weg en we schrijven over boeken. Geen probleem. C.K. Flach schreef met The Officer een mooi, klein verhaal over grote dingen. Over een confrontatie met een agent (en het eindigt gewelddadig), over het rechtssysteem en over ‘blaming and shaming’. Dat verwacht je niet in dit relaxte, Johnny Cash-achtig-gebrachte nummer.

C.K. Flach (uit New York of omstreken) bracht onlangs zijn eerste langspeler uit; Empty Mansions. Daar staan nog meer verhalen op; over politiek, racisme, uitsluiting en corruptie. Maar dan vertelt in verhandelingen over liefde, verlies, hartzeer en redding. Dat was een flinke opdracht, maar de multi-instrumentalist slaagde wonderwel. ‘I think music is the strongest medium we have to share ideas, feelings and views. And what I hope for is that whoever listens to my music can take something away with them. Be it a thought, feeling, idea or inspiration.’

Wij daarentegen smullen vooral van een zin als deze:

And the Slash black blazer,
Trashy blond hair,
Teeth like razors,
And a thousand yard stare


Newmusic of the day on June 28th 2016

L.A. Salami ‘gets you wondering (8.3)

Alsof The Streets een liedje van Dylan of Reed speelt
Song: L.A. Salami - Gets You Wondering
Album: The City Nowadays (EP, out now)

Goed nieuws, L.A. Salami is terug! Nee, niet de Amerikaanse verkoper van Italiaanse worsten, maar Lookman Adekunle Salami, afkomstig uit Londen. Als L.A. Salami maakte hij in 2014 indruk op ons, met het album The Prelude. Dat leidde zelfs tot een prima notering op ons scorebord. Een mix tussen Dylan en Lightspeed Champion, schreven we toen.

Onlangs verschenen er drie nieuwe nummers, als een mini-EP (is dat iets?) genaamd The City Nowadays. De titeltrack opent een beetje zoals The Streets in hun beste dagen. En we horen gitaren, een koortje. Geen Dylan meer dus voor L.A. Salami? Jawel hoor. Daarvoor hoef je alleen maar even door te zappen naar nummer 2 en 3 van de EP.

En van die twee track is Gets You Wondering onze favoriet. Waarom? Bijvoorbeeld om deze zin: 

In this age of existential angst
we’re all free enough to learn
your freedom may be falsified by the paycheck that you earn.


 

Newmusic of the day on September 24th 2015

Rod Melancon op zoek naar Lou Reed (7.7)

Ja, wie niet? Springsteen, Cash, Elvis, maar hier vooral als Lou Reed
Song: Rod Melancon - Feathers
Album: Parish Lines (out now)

Rod Melancon is een muzikale duizendpoot. Oh, wacht, we beginnen even opnieuw. Het is namelijk niet de bedoeling dat dit een slap vacature-tekst wordt (geen 9-tot-5 mentaliteit, spin in het web, team-player). Rod Melancon is een jongeman uit het zuiden van Amerika, Louisiana om precies te zijn. Wat we probeerden te zeggen is dat hij met Parish Lines een plaat heeft uitgebracht waar we wel wat verschillende stijlen in ontdekken.

Zullen we er meteen wat namen ingooien? Springsteen (opener Duck Festival Queen en Curve Lounge), bluesrockers als The Delta Saints (Mad Talkin’ Man) en niemand minder dan Johnny Cash (Dreamer) en Lou Reed (Feathers). En ook Elvis is nooit heel erg ver weg. Precies. Divers. Guitar World omschrijft het eigenlijk prima door te zeggen: “Rod Melancon has a pure and honest songwriting style that reflects an admiration for greats like Cash and Springsteen, with the classic swagger of Elvis.”

Feathers is het liedje dat het meeste met ons doet. Maar het staat je natuurlijk vrij om helemaal zelf te oordelen.