Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “Editors.”

Newmusic of the day on April 2nd 2018

Tijd voor The Halo Trees (8.1)

Melancholie doorspekt met Editors, Nick Cave en Matt Berninger
Song: The Halo Trees - Time and Tide Wait For No Man
Album: Time and Tide Wait For No Man (EP, out now)

The Halo Trees, uit Berlijn, maakt naar eigen zeggen indie rock met een melancholische vibe. En hoe! Op liedje Time And Tide Wait For No Man horen we Editors, Joy Division en Nick Cave. Maar bovenal Matt Berninger. Twee weken geleden verscheen de debuut EP en een langspeler zou zelfs al in de maak zijn.

The Halo Trees is het project van Sascha Blach. In 2016 vond hij dat hij een steady band neer moest zetten, meer dan een project. Waarom? De jaren daarvoor had hij al omzwervingen gemaakt naar metal, prog rock, pop en electronica. Dat was allemaal leuk, maar niet toekomst bestendig. Fijne beslissing, want daaruit volgde The Halo Trees en dit prachtige liedje.

Eenvoudig ging dat trouwens niet. Sascha heeft meer dan twee jaar gewerkt voordat de sound was zoals hij hem wilde hebben. Maar nu is de tijd rijp voor The Halo Trees.

 

Newmusic of the day on March 30th 2018

Sama Dams zegt het gewoon (8.1)

Het start als The Twilight Sad, krijgt de intensiteit van Kashmir en eindigt met de bombast van Editors
Song: Sama Dams - Say It
Album: Say It (06.04.2018)

‘Alles gaat kapot,’ zei Dirk, onze cynische systeembeheerder. ‘En als het niet kapot is, volstaat opnieuw opstarten, meestal.’ Maar wij, romantici, weten dat het zo niet werkt. In het leven. In de liefde. Say It van Sama Dams gaat over een mislukte relatie en over het omgaan met de pijn en eenzaamheid als control-alt-delete niet meer werkt. Het nummer is donker als Dirk zijn gemoedstoestand. Het nummer is wanhopig als Dirk soms kan zijn.

Sam Adams (ja, Sama Dams, Sam Adams) klinkt getormenteerd. Maar uiteindelijk gaat het in Say It vooral om ‘being more honest about what we’re thinking and feeling.’ Want: ‘You don’t acknowledge it exists, and so by letting a small problem go, you allow it to grow.’ Dat zal onze Dirk niet zo snel gebeuren, denken wij.

Het is niet dat Sama Adams (Portland, Amerika) een nieuw bandje is. Het aankomende album is alweer het vierde sinds 2011. Maar een nummer als Say It was nog niet gemaakt. Ja, wij houden van orgel. Wij houden van strak drumwerk. Wij houden van het zwarte randje van verdriet. Wij houden een beetje van dingen die kapot gaan. Meer dan Dirk. Maar van hem houden we ook.

More musicShorttrack on February 23rd 2018

Luister naar de eerste track van deze nieuwe indie-supergroep

Q: Wat krijg je als de zanger van Frightened Rabbit (Scott Hutchison) met de drummer van die zelfde band (broer Grant Hutchison) en de gitarist van Editors (Justin Lockey) en die van Minor Victories (broer James Lockey) bij elkaar zet in een oefenruimte? (Naast waarschijnlijk ruzie.)

A: Mastersystem, een rockband die op 6 april met een debuutplaat komt (Dance Music) en waarvan het geweldige ‘Notes On A Life Not Quite Lived‘ het eerste voorproefje is.

Newmusic of the day on August 25th 2017

De riffs vliegen je om de oren bij Gold Class (7.9)

hoekig als Joy Division, stellig als Billy Idol, intens als Editors.
Song: Gold Class - Get Yours
Album: Drum (out now)
Live zien: Amsterdam (Indiestadt, Paradiso Noord, 23.09.2017)

Jongens, kappen nou met dat name droppen. Ja Gang of Four. Ja Ought. Ja Preoccupations. Maar dit is dus Gold Class uit Australië en daar schreven we een jaar geleden ook al over. En dat die band gesnoept heeft uit allerlei potjes vol lekkers, daar kunnen we alleen maar blij om zijn.

Gold Class heeft inmiddels een nieuw album uit (Drum) en gaat daarop onverdroten door met dat waar ze goed in zijn; de riffs vliegen om je oren, de bas zit vol testosteron en de stem van Adam Curley (met een Aussie-accent) heeft de juiste attitude. Spierballen dus. Het doet onze hoofdjes knikken van goedkeuring.

Maar achter die hoorbare lading masculiniteit gaat natuurlijk wel een klein hartje schuil. “You’re the wrecking ball, I’ve been waiting for” zingt Adam. Want alles gaat uiteindelijk altijd over liefde. In dit geval is het een ‘break-up song’, over “wanting someone to come back for you, to not leave you in the dust. But I think I was looking for something in myself that knew it was ok to be in the dust, too.” Moeten we dan nog meer vertellen (voor de tweede keer)? Nope, gewoon luisteren.


Newmusic of the day on June 26th 2017

Voor wie bloedt City Calm Down? (7.7)

Echo & The Bunnymen en Editors in een Australische studio
Song: City Calm Down - Blood
Album: TBA (2017)

Twee jaar geleden lieten we je kennismaken met een nieuw Australisch bandje: City Calm Down. De belofte waar we over spraken, werd kort daarna ingekopt met een prima debuutalbum. Toen werd het even stil, maar sinds kort is er weer nieuw werk in de vorm van fijn liedje ‘Blood’.

Frontman Jack Bourke vertelde onlangs bij Australisch radiostation Triple-J (altijd de eerste) dat het liedje gaat over de struggle van elke beginnende artiest: het dansen tussen een normale baan en het tourschema. Opnamesessies tot diep in de nacht en de volgende dag weer vroeg naar kantoor. “We were all just emotionally exhausted by the end,” aldus Bourke. Uiteindelijk nam hij ontslag, en daar gaat ‘Blood’ ook over:

My boss was being inflexible but I was also being self-absorbed, and the lyrics reflect that. They touch on the grind of work and how easy it is to isolate yourself from the people who matter to you by being too caught up in your own ambition and what you’re doing.

Goede overpeinzing, goed liedje.