Sebastian Waldejer is Wall Of Ice, een Noors synth-pop project. Tot op heden heeft hij twee liedjes uit, Wall Of Ice en Turn Around. Beide liedjes hebben die typisch Scandinavische, filmische sfeer. De komende maanden moeten er nog drie double A-sides volgen, zodat er eind dit jaar acht liedjes uit zijn. Leuke aanpak.
Overigens speelt Sebastian in zijn vrije tijd ook nog in de band van Thomas Dybdahl. En ze delen een studio in Stavanger. En laat Turn Around daar nou zijn opgenomen.
David Ford maakte een goede 10 jaar geleden al twee magnifieke platen: Songs for the Road en I Sincerely Apologise for All the Trouble I’ve Caused. (Wat te denken van titeltrack Song for the Road? Rauw, lekker.) Met Why Don’t You Answer Your Telephone is er eindelijk weer wat nieuws uit van deze held. De track is te vinden op nieuwe plaat Animals Spirits, die op 11 mei in de winkels ligt.
Different Piano Song, daarmee slaat David Luning de spijker op zijn kop. 4 minuut 43 aan schitterende piano en Sufjan Stevens- /Bon Iver-esque vocals. En dat vinden we mooi, enorm mooi. Het liedje staat op de plaat Restless, net zo’n aanrader trouwens. Verantwoordelijk voor al dat moois in legende John Prine. David kwam tijdens zijn studie Film Scoring aan Berklee College of Music in aanraking met diens muziek. Hij stopte met school en is een eigen muziekcarrière gaan najagen. En dat gaat best aardig, vinden wij.
Australië is hot. We kunnen het niet vaak genoeg benadrukken. De stroom te gekke bandjes lijkt eindeloos. Wat ons betreft zet je Pretty City er lekker bij op dat lijstje. Hun sSingle Flying mag hard gedraaid worden.
De wortels van ‘Flying’ liggen in de Glamrock, laat drummer Dave Schapper weten bij de buren van Artwood Magazine:
“We were listening to lots of T-Rex and Bowie, but were equally influenced by Brian Jonestown Massacre tunes like Whoever You Are, which capture a beautiful energy while dealing with emotional subject matter. We wanted to capture the whimsy of glam but with the emotions of a new relationship, where love overwhelms us and sweeps us off on the wind. It’s really just a fun tune about the wonderful feelings of new love.”
Het liedje is van het binnenkort verschijnende tweede album, Cancel the Future. Het is de opvolger van het in eigen land prima ontvangen debuut Colorize dat het vooral heel goed deed op college radio (156 stations gooiden ‘m op de playlist – voor wat het waard is).
Oh, en mocht je komende maand toevallig op SXSW in Austin zijn, ga dan even bij onze nieuwe vrienden uit Melbourne langs. Ben je daar niet, geen paniek: ze komen ook voor wat shows richting Europa. Moet je alleen wel naar Oostenrijk of Duitsland. Of lezen er Nederlandse boekers mee?
Dat zien we niet vaak, een stripboek met een soundtrack. Maar The Realm zocht contact met Me Like Bees om juist dat te doen. Een soundtrack voor hun aanstaande release. Daaruit rolde onder andere het liedje The River Divides. Een liedje van Dan Auerbach dat ook in het oeuvre van Hozier zou passen.
Nog even wat achtergrond bij de serie stripboeken. Die verschijnt bij Image Comics, de lui die o.a. achter The Walking Dead zaten. The Realm wordt een post-apocalytische fantasy serie, een beetje a la TWD dus. Zanger Luke Sheafer kon zich daar prima in inleven:
“When I wrote the lyrics, I was imagining salty, war-ready people who lamented the world they now live in, while also pining for their former lives, as bogged down with worries, regrets, and fear as they may have been.”
-ness (met streepje): een band uit New York / Tel Aviv die we al een tijdje volgen. Met name dankzij het Sufjan Stevens-achtige liedje To Leslie, from Asaf uit 2016. Afgelopen week kwamen ze met een split single, The Fisherman Lost at Sea. Track A, The Fisherman en track B, Lost at Sea. En met name die laatste is wonderschoon. Piano, stem, subtiele synth, glockenspiel. Je gaat een prachtige 6 minuut 49 tegemoet.
Als je veel liefde krijgt van Australisch radiostationTriple J, dan weet je twee dingen vrijwel zeker:
Beiden gaan op voor de mannen van DIET., vijf oude schoolvrienden uit Melbourne. Sinds 2015 vertalen ze de onbezorgde Australische zomers naar muziek. Het ouvre beslaat vooralsnog een EP’tje (2016) en voor de rest een handjevol losse liedjes. Forget About It is de nieuwste en daarmee droppen ze een meer dan lekker indie-liedje. De boodschap? Spend some money, forget about it! Dat gaan we dan maar doen. Overigens zijn een paar moves in de video geinspireerd op die geweldige Fatboy Slim video Weapon of Choice. “In our opinion on of the best music videos of all time,” aldus de band. Staat genoteerd.
En dat doen we door liedje Soul te pushen. Een Tom Odell-achtige piano-pop kneiter, wat ons betreft. Juist dan zou je niet verwachten dat de mannen van The Prussians uit Spanje komen. Maar dat komen ze wel.
Speciale aandacht ook even voor de video. Dat is een heuse speelfilm. Director voor deze clip is Jiajie Yu, een goede vriend van The Prussians. Slechts een paar dagen voor de shoot kozen ze voor deze specifieke richting. In de video volgen we de complexe maar krachtige relatie tussen twee broers. En we weten niet wat het is, maar het maakt de track een stuk meer powerful. Anyway, luisteren maar!
