Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>

Om met de deur in huis te vallen: Joe Kenkel heeft een erg relaxte stem. Althans, afgaande op liedje New Pen. En op FBP trouwens ook. En meer is er helaas niet om op af te gaan. Joe staat zoals dat heet aan het begin van zijn carrière. En die zijn we best wel eens vertrekken.

Misschien ook omdat Joe uit Nashville komt. Een Walhalla voor muzikanten, waar kwaliteit en talent altijd boven komt drijven. Inspiratie haalt hij overigens uit mannen als Jeff tweedy, Stephen Malkmus, Justin Townes Earle en Townes Van Zandt.

Nieuwe muziek


Tim The Lion Tamer, deed ons in eerste instantie meteen denken aan Tom The Lion. Maar qua muziek ligt het best wel wat uit elkaar. Tim gebruikt veelvuldig de elektrische gitaar, Tom doet het met een akoestische en zijn Ben Howard-achtige vocals. Of we noemen een Iron & Wine. Liedje Whistleblower volgt trouwens op een drie jaar durende stilte. We kunnen alleen maar hopen dat Tim in die tijd een plaat heeft geschreven en op gaat nemen.

Nieuwe muziek

Uit Denemarken komt de heel fijne sound van The Oceans. Een sound die multi-instrumentalisten Linus Valdemar en Dan Joe (de mannen achter de bandnaam) zelf omschrijven als “Noise Pop / Nu-Gaze / Pre Britpop”. En dat het werkt, maakt debuut EP I wel duidelijk. De plaat opent met een spannend instrumentaal nummer dat doet denken aan The Cure, poppie doorpakt met ‘My Copenhagen Love’, teruggrijpt op de 80’s met ‘We Really Miss You’, shoegazed met ‘She’, netjes scheurt met ‘You & Me’ en afsluit met het belachelijk catchy-achtige ‘Song To Molly‘. Kortom, 22 minuten meer dan well spend en een band voor op het lijstje “in de gaten blijven houden”.

Nieuwe muziek

Als de naam Robert Ellis valt, dan slaan we aan. Deze singer-songwriter staat namelijk zeker in de Top 25 meest gedraaide muzikanten op onze redactie. Dus toen we lazen dat hij Vampire van Belaver (B.E. Godfrey) heeft geproduceerd, maakten we direct even 3 minuut 22 vrij om te luisteren hoe dat zou klinken. Resultaat? Prima!!! Gloomy. Doom-folk zoals hij het zelf noemt. Dat klinkt obscuurder dan het overigens is, geloof ons.

Nieuwe muziek

Een zonnige diorama voor de eeuwige pessimist. Zo beschrijft iemand bij Joyful Noise Recordings het nieuwe album van J Fernandez. En dan denken wij hier bij Gobsmag: dat is wel wat voor ons! Dus luisterden we naar de eerste single van die langspeler en dat deden we daarna nog een keer of tien. Want dat heeft-ie nodig, Unwind, dan landt-ie pas echt lekker. Dan hoor je pas echt hoe goed dit is.

Het dwarrelt. Het schommelt. Het is raar. En toch klopt het. Het is een beetje zoals Justin (J) zelf is; een jager naar wat verloren is en een zoeker naar wat vergeten is (zo beschrijft iemand bij Joyful Noise Recordings hem). In zijn vrije tijd fotografeert hij eenzame handschoenen die van wederhelften gescheiden zijn. Dat dus. Justin is zo iemand die kringloopwinkels af gaat. Hmmm. Misschien is het dat wat we horen in Unwind. Een sterke hang naar alledaagse dingen in vergetelheid.

Nieuwe muziek

Normaal gesproken zit Charles Watson met Rebecca Taylor in de band Slow Club. Een solo-uitstapje moet kunnen en zodoende verscheen dit jaar het sfeervolle album Now That I’m A River. Een plaat door BBC radio DJ Lauren Laverne reeds gedubt als “absolutely brilliant” en “Might just be my Album of the Year so far”. Dat zijn fijne stickers voor op de hoes. Muzikaal klinkt het als een warme mix van psych folk en Americana. Zo doet de uitstekende opener Voices That Carry Through The Mist denken aan zowel (een lome) Tame Impala als Jonathan Wilson. Album van het jaar? Zo ver durft ondergetekende niet te gaan, maar mooi is het zeker.

Nieuwe muziek

Nieuwe muziek

Negen jaar hebben we er op moeten wachten, maar 9 november is het dan zover: een nieuw album van de Britse band Oi Va Voi. Volgens het persbericht slaat de band met Memory Drop wederom een brug tussen hun Joodse- en Oost Europese roots. Daarbij heeft de band met Zohara Niddam een nieuwe zangeres gevonden. Single ‘Big Brother‘ is meteen een prachtig verhalend voorproefje.

Nieuwe muziek