Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>

Koop je kaarten voor Bonnie Cried (8.2)
Gepubliceerd 06/08/2018 door

Koop je kaarten voor Bonnie Cried (8.2)

Niet lekkerlijk, want voor zover we weten staat er geen Nederlandse tour gepland voor de mannen van Bonnie Cried. Zonde, maar dat terzijde. Wat je moet weten is dat de band nogal wat verschillende invloeden heeft. Zo komen hun leden uit Nieuw-Zeeland, IJsland, Amerika en Denemarken. Als muzikale invloeden roepen ze The Sonics (surf/garage), Menahan Street Band (soul), The Saints (punk) en ook nog wat Dark Americana en blues. Maar hoe vaak we er ook naar luisteren, Dan Auerbach is en blijft het eerste wat bij ons opkomt.

Je vindt de track trouwens op debuut EP Bonnie Cried. En afgaande op het bovenstaande + liedje Ticket mag het duidelijk zijn dat dit een enorme aanrader is!

Nieuwe muziek

Dan Auerbach The Black Keys The Saints The Sonics

Gepubliceerd 04/08/2018 door

Luister naar All Your Love van Dustin Tebbutt

Bekijk deze video op YouTube.

Wat uit Australië komt is vaak goed. Op muziekgebied, that is. Dustin Tebbutt vormt hier geen uitzondering op. Integendeel. Zijn zeer fijne plaat First Light staat hier nog steeds regelmatig op. En vorige week bracht met All Your Love weer iets nieuws uit. Denk aan Bon Iver en Sufjan Stevens. Leuk weetje, de track is oorspronkelijk van Flight Facilities, een electro-duo dat er meerdere miljoenen plays mee verdiende. En nu is het dus aan Dustin Tebbutt om er iets moois van te maken. Wat ons betreft helemaal gelukt!

Nieuwe muziek

Gepubliceerd 03/08/2018 door

Luister naar Semantic Death van SAGURU


Wist je nog, dat we met SAGURU naar Akureyri gingen? Dat was een paar maanden geleden en die reis leverde een dikke 7,9 op. IJslandse sferen (maar dan uit Duitsland) in de stijl van Grizzly Bear. En we beloofde je toen om meer te laten horen zodra dat er was. En het is zover! Liedje Semantic Death is er. “My first ever piano song,” vertelt hij op Facebook. Horen we daar wat Father John Misty? Ook dit smaakt naar meer!

Nieuwe muziek

Het brandt diep bij The Paper Kites (7.7)
Gepubliceerd 03/08/2018 door

Het brandt diep bij The Paper Kites (7.7)

Dit gaat over een meisje. Een meisje dat altijd in haar kamer zit. Altijd in haar gedachten zit. Zó diep in haar gedachten zit dat het slopend is. En dan is een verwijzing naar Nick Drake natuurlijk helemaal niet zo gek. ‘You like the sound of a pink moon cry. Lying on the floor as the day goes by,’ zingt Sam Bentley. Want Deep Burn Blue is nu eenmaal niet bepaald vrolijk. En toch echt wat anders dan we van de Australische indiefolk band The Paper Kites gewend zijn.

I know it seems alright
To just wait till the feelings right
But I can see it in your eyes
A shade of blue and a signal fire

Old school backup vocals, een galmende gitaar en Phil Collins-achtig drumwerk. Het maakt van Deep Burn Blue een melancholische en sombere plaat. Gevoelig ook. Maar dat was de bedoeling van Sam: ‘Music is so much more purposeful and devastating when it makes you feel exposed.’ Maar laat je vooral niet ontmoedigen. Het is prachtig. En:

But time alone means nothing
If you can’t escape the hurt you’re feeling

(Hoe zou ie in de herfst klinken? Als de straten donker, nat en verlaten zijn?)

Nieuwe muziek

Ryan Adams The Paper Kites The War On Drugs

Gepubliceerd 02/08/2018 door

Luister naar Restless Soul van Blair Jollands


Blair Jollands komt uit Australië en is een restless soul. Althans, dat vermoeden we, want zo heet het liedje dat we van hem tegenkwamen. We horen: Nick Cave, David Byrne, Bowie, Beck. Of vind je van niet? Het liedje is trouwens onderdeel van een poging om elke maand iets nieuws uit te brengen. Needless to say kijken wij uit naar volgende maand. En naar het moment dat hij de liedjes op een album verzamelt.

Overigens is hij nu op tour met Delaney Davidson, een grootheid Down Under. En die zagen we onlangs dan weer in Nederland als support van Marlon Williams. Het lijkt er dus op dat Blair zich in een prima kringetje bevindt.

Nieuwe muziek

Tropische taferelen met Tin Fingers (8.4)
Gepubliceerd 02/08/2018 door

Tropische taferelen met Tin Fingers (8.4)

Soms mis je weleens wat, hoe vaak je ook voor de troepen uitloopt met je #newmusic tips. Wordt een (link naar een) nieuw plaatje je niet toegestuurd of duikt-ie niet op in je social media-cirkel. Tin Fingers, uit Antwerpen, is zo’n band die snoeihard langs ons radar vloog. In oktober verscheen een debuut EP (No Hero) en een goede single (Mothers), maar het was pas midden juli dat wij ze op de korrel kregen na ze gezien te hebben op een Vlaams pleinfeest. En meteen verliefd.

Koelbloedige tropenpop: dat is de treffende omschrijving van de Tin Fingers-sound die de Belgische krant De Morgen wist te boetseren. Iets verderop: “Tin Fingers speelt met de spanning tussen argeloos en argwanend, tussen broeierig en onderkoeld.” Daarbij droppen ze ook maar meteen wat referenties als Grizzly Bear, Yeasayer en Tame Impala. Hatsa. Daar kun je mee thuiskomen.

Maar het is geen lariekoek. No Hero is inderdaad een geweldig zes liedjes tellend EP’tje dat nergens verveelt. Dan klinkt het weer mysterieus, dan weer grappig, dan weer kunstzinnig. En immer catchy. Perfect geproduceerd ook, klinkt als een klok op je koptelefoon. Sleeve notes: achter de knoppen zat Jasper Maekelberg van Faces On TV en Warhaus. Aha.

Beter “laat” dan nooit: wij zijn fan geraakt van Tin Fingers.

Nieuwe muziek

Tin Fingers Wild Beasts

Gepubliceerd 01/08/2018 door

Luister naar The Space Between Sound van And Then We Lived Forever

And Then We Lived Forever klinkt als een nieuwe James Bond film. Qua bandnaam dan, liedje The Space Between Sound zeker niet. Dat is helemaal niet erg, we vinden het een prima indie-liedje. Beetje in de stijl van een band als Dry The River (RIP). En heel veel meer is er niet over te vertellen. Behalve dan dat de track op EP Tunnel Dream staat en dat diezelfde EP en band nog zo goed als onontdekt zijn (17 monthly listeners en 21 FB-fans). Reden genoeg om er wat aandacht aan te besteden, of niet dan?

Nieuwe muziek

Gepubliceerd 01/08/2018 door

Bekijk de nieuwe video van Rue Royale: ‘Signs Are All Gone’

Bekijk deze video op YouTube.

Zie hier, voorproefje twee van de nieuwe Rue Royale plaat In Parallel (28 september). En net als ‘Thrown By The Wind’ (die een 8.0 van ons kreeg) klinkt ook ‘Signs Are All Gone’ als een liedje gewikkeld in mysterie. Volgens de platenmaatschappij gebruikt het liedje “an obvious metaphoric cue from the fairy tail Hänsel and Gretel. With it’s gentle and melancholic flow, the song is a somewhat-cryptic declaration of a self-made isolation and disillusionment.” Hatsa.

Op die aankomende plaat kreeg het getrouwde stel overigens hulp van Sean Carey (bekend als bandlid bij Bon Iver en solo als S. Carey) en schoof Brian Joseph de knoppen, die eerder werkte met Bon Iver en Sufjan Stevens. U begrijpt: een plaat om naar uit te kijken.

Rue Royale Live zien:
18.10.2018: Rotterdam (Rotown)
19.10.2018: Utrecht (Ekko)
20.10.2018: Breda (Mezz)

Nieuwe muziek

Rue Royale