Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>

Het was wijlen Mark Linkous van Sparklehorse die Kyle Meadows op het goede pad zette. Hij moet een jaar of vijftien geweest zijn, toen hij in een interview het advies van Linous aan jonge artiesten las: koop voor 99 dollar een tape recorder en zet je werk online. Dus dat deed de in Pennsylvania wonende Meadows in 2012 en drie later was daar een eerste plaat.

Dat in eigen beheer uitgebrachte debuutalbum, False Charmers getiteld, deed niet bijzonder veel. Na een paar live optredens rondom de release, trok Meadows zich terug in heuvels van West Verginia. Daar nam hij in z’n eentje een nieuwe, titelloze plaat op. Die ‘m ook geen succes bracht.

Na een korte rustperiode om een aantal dingen even goed op een rijtje te krijgen en de strijd aan te gaan met zowel mentale als fysieke problemen, hervatte Meadows toch weer z’n muzikale carrière en begon hij aan een derde plaat: Crossing Corners. 1 Mei komt deze uit en eerste voorproefjes ‘Going Down‘ en de hier uitgelichte titeltrack bevallen ons wel. Laatstgenoemde heeft een lange aanloop gehad, vertelt Meadows:

“I wrote it while I was still in high school, but it never had a chorus and the melody was totally different. I always knew there was something special about it so I would always come back to it. It wasn’t until about two years ago, when it all kind of fell into place though. After demo-ing it, I knew it had potential.”

De aanhouder wint, nietwaar?

Nieuwe muziek

Vorig jaar schreven we al even over het uit Seatle afkomstige Among Authors, naar aanleiding van hun liedje Imitation House. We maakten toen de vergelijking met The Antlers, Explosions in the Sky en zelfs Radiohead. En omdat we het zo tof vonden pushen we vandaag nog maar eens een liedje van hun plaat I Am Become: Radio Signals. Maar niet de albumversie! Neen, een heuse solo/akoestische opname. Waarom? Omdat dit zo ontzettend mooi is. Luister zelf maar.

Nieuwe muziek

Topliedje van de 6 april verschijnende tweede Hinds plaat I Don’t Run. In vergelijking met hun in 2016 verschenen en goed ontvangen debuut Leave Me Alone is deze nieuwe worp volgens het kwartet “grootser, beter, sneller en grappiger”. Maar, zoals wij in januari al constateerde, het rammelt ook nog altijd lekker. Afgelopen week volgens 3voor12 nog een van de hoogtepunten op het SXSW festival in Amerika (“hun garagepop rammelt nu precies op de juiste manier”), op 24 april zijn ze in Amsterdam (Bitterzoet) te bewonderen en van de zomer op Best Kept Secret.

Nieuwe muziek

INK.-fever bij Gobsmag. Nee, dat gaat niet over een Ink Masters marathon (alhoewel we best kunnen genieten van een goed plakplaatje), maar over de muziek van INK., een Britse band to watch afgaande op debuut EP’tje HEAVEN. Daarop onder andere Fever, en zeg nou zelf na een eerste luisterbeurt: dat liedje klinkt aanstekelijk, nietwaar?

De drie mannen van INK. komen uit Londen en maken naar eigen zeggen “alternative rock” (om maar een jaren 90 term te gebruiken) met hints van “grunge, classic rock and new wave”. De vocals hebben af en toe wel wat weg van Nick Cave en het weidse bandgeluid van U2.

Inspiratie haalt INK. ook uit boeken, met name die van Beatgeneration auteurs Alan Ginsberg, Vladimir Nabokov en Jack Kerouc. Hoe dat dan werkt? Volgens de band resulteert het in liedjes met “pop-influenced hooks and bass driven verses with lyrics covering topics of anxiety, love and coming of age.”

Misschien een beetje hoogdravend allemaal, maar vooruit: voordeel van de twijfel. Een goed liedje is een goed liedje. Volume omhoog en deze gasten in de gaten blijven houden.


Nieuwe muziek

Prima single, afkomstig van de afgelopen vrijdag verschenen nieuwe EP Even If, die dezelfde avond werd gepresenteerd in een uitverkochte Sugarfactory. Tiger Pilots, uit onze hoofdstad, timmert al sinds 2013 gestaag en weloverwogen aan de weg met hun heerlijk donkere sound. September 2016 omschreven wij de band aan de hand van single ‘Home’ dan ook als de “Amsterdamse afdeling van Interpol met vleugje Editors, Joy Division en zelfs U2”. En dat horen we nog steeds wel. Zelf zeggen ze: “Stuwende, dansbare en rockende songs, listig vermomd als het ideale popliedje.” Akkoord. Check de EP in Spotify.

Nieuwe muziek

De oplettende lezer heeft Jeff Beadle al vaker voorbij zien komen op Gobsmag. Bijvoorbeeld met liedje Gone Before Sunrise of How Calmly. Jeff is Canadees en voormalig zwembadschoonmaker. De ideale job, want tijdens het schoonmaken is hij alleen met zijn gedachten en voice recorder. Dat leidde al tot twee wonderschone platen: The Huntings End en Where Did We Get Lost.

En even werden we dolblij toen we lazen dat Jeff op het punt staat een drieweekse Europese tour af te trappen (headline en ook enkele supportshows voor Justin Nozuka). Maar helaas: geen Nederlandse data. Als er iemand meeleest, boek je hem dan volgende keer als hij weer eens de plas oversteekt? Wij zijn u dankbaar. Tot die tijd: hier is met ‘Susie‘ een gloednieuw liedje van onze favoriete ex-schoonmaker.


Nieuwe muziek


Vandelux (of eigenlijk Evan White) weet van wanten: “I’ve just layered multiple instruments on top of each other then laid down the vocals.” En het resultaat daarvan is Renegade, een Black Keys-achtige vibe, maar het zou ook zomaar een track van Marc O’Reilly of Bon Iver kunnen zijn. Lekker.

Nieuwe muziek

Onze favoriete Letse band is terug! Liedje ‘Love Is The Answer’ is het eerste voorproefje van een nieuwe plaat (vermoeden we, geen info voorlopig). Voorgaande EP Never Have Enough en langspelers No Clouds Allowed (2014) en Propellor (2016) brachten Carnival Youth festivaloptredens en shows door heel Europa, airplay op BBC6 en een European Border Breakers Award (EBBA). Of zoals wij al in 2014 stelden: Carnival Youth is on-Lets goed.

Nieuwe muziek