Op 14 mei verschijnt met Voyager een nieuwe plaat van Current Joys, het project van de Amerikaanse singer/songwriter, multi-instrumentalist, zanger en journalist Nick Rattigan. Volgens het persbericht wordt op de plaat “stekelige, sentimentele rock-‘n-roll-kakofonie bedekt met een soundtrackorkest, een odyssee, een groots klinkende reis van zelfontdekking verspreid over zestien nummers“. Rattigan, die ook drummer in de surfrockband Surf Curse is, raakte voor dit album vooral geïnspireerd door films en hoe die gemaakt zijn: “I started reading directors’ autobiographies — I’ve always taken way more from what directors do vs. what other musicians do.” Eerste single Amateur draaien we hier al grijs.
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
Begin april verschijnt het debuutalbum Introducing… The Pink Stones van de gelijknamige Amerikaanse band afkomstig uit R.E.M. town Athens, Georgia. Hun heerlijke sound doet denken aan dat van jaren 90 countryrockbands als Uncle Tupelo, The Grievious Angels en Bottle Rockets. Hunter Pinkston leidt de band, maar ook John Neff, bekend van Drive-By Truckers, speelt er in mee. Het groepsgevoel is sowieso belangrijk voor Pinkston, zo laat hij weten:
“When I first started working on my own songs I was going to do the singer-songwriter thing. I’d like to say I had a plan in place for everything, but when I started meeting and playing with these dudes, it altered my course. By the time we were ready to make the record I made it clear I’m not the singer-songwriter and the rest are just a backing band — we’re a group that plays and creates music together.”
Liedje Blueberry Dream staat hier al dagen op repeat.
Jarrah F. Smith komt uit Sydney, Australie en is iemand die constant aan zichzelf aan het werk is. Zo spendeerde hij maanden lang al mediterend en stond hij op een ochtend in de wetenschap wat hij met zijn leven aan moest en hoe. Daar schreef hij een aantal liedjes over, waaronder Chasing Amazement. En dat is een prachtig folk / singer-songwriter liedje geworden. Op de andere liedjes moeten we nog even wachten, want Chasing Amazement is pas het tweede wapenfeit van Jarrah.
Americana-liefhebbers opgelet, liedje Conversation With Canada van Steve Pearl Band gaat zeker in de smaak vallen. We horen wat John Prine en op de een of andere manier ook wat Jose Feliciano. Het zal die stem zijn. In ieder geval is het een prachtig verhaal:
As a young man, Steve Pearl moved to the Canadian Rockies in search of meaning of life. He traveled across Canada by train meeting fellow travelers and welcoming faces along his journey. Conversation with Canada is the embodiment of this journey and the natural beauty witnessed on his travels. Listen as he describes this love affair that started many years ago with wild places in the distant mountains.
Een paar maanden geleden schreven we al kort over liedje Gabriella van de Noor Vilnes. Een paar dagen geleden bracht hij met liedje Hey There een nieuwe track uit. En dat liedje klinkt groots, een beetje zoals waar KALEO al jaren vele mensen mee verovert. Maar er zit ook een vleugje Americana in. Kortom, erg lekkere combinatie!
Ja, die pun was intended. Isak Daun komt uit Zweden en maakte met liedje The Watch Winds Down een early Coldplay-achtige track. En we houden van die vibe! De track staat overigens op de gelijknamige EP die vorige week verscheen. Een absolute aanrader wat ons betreft!
We hebben een goede relatie met Zweden. Althans, met de te gekke muzikanten die het land voortbrengt. Daar willen we Fabian Brusk Jahn graag aan toevoegen. De donkere folk (of noem het bluesy americana?) doet ons best wel denken aan bijvoorbeeld Arvid Nero of Bror Gunnar Jansson. De track staat op de onlangs uitgebrachte EP Hisingen Session. Opgenomen en uitgebracht tijdens covid.
Na die eerste fantastische single Sanctury, verscheen vandaag de aankondiging dat 25 juni 2021 het nieuwe Hiss Golden Messenger album Quietly Blowing It zal verschijnen en kregen we daarbij nog een prachtig liedje: If It Comes In The Morning.
In het persbericht vertelt M.C. Taylor dat hij in het voorjaar van 2020 heeft geschreven terwijl het land in de fik stond en hij zich maar bleef afvragen wat er nog meer allemaal zou aan komen. Uiteindelijk werd het een liedje over hoop, al had hij dat zelf eerst nog niet door. “I wasn’t feeling particularly hopeful myself in that moment,” aldus Taylor.
Maar hij begreep al snel dat het belangrijk is om te onthouden dat “whatever happened, most of us were going to be fortunate enough to be given another day in which to enact what I feel are the most important and fundamental parts of being alive: joy, love, peace, the willingness to keep moving forward whether the cards fall in our favor or not.”
Prachtig.








