The Teskey Brothers, natuurlijk geen onbekende naam meer. Liefhebbers van bands als St. Paul & the Broken Bones, of klassiekers als Otis Redding en Wilson Pickett hebben hen massaal gevonden. En volkomen terecht! Album Half Mile Harvest ging dan ook door het dak in 2018.
Nieuwe liedje Hold Me gaat door waar Half Mile Harvest ophield. Heerlijke, retro soul met een goede dosis Stax / Motown vibe.
Farewell Company, komt uit Nashville, TN. Naar eigen zeggen maken ze Southern Rock. Wij waren dus op voorhand enthousiast. Liedje Shadows valt dan ook niet tegen. Sterker nog, we vinden het te gek. Laid-back, rauw, catchy. Een absolute aanrader voor liefhebbers van Houndmouth, The Marcus King Band, Ray LaMontagne en misschien zelfs John Mayer.
“Shadows” is about getting older and moving on without leaving everything behind. The line “I don’t ever wanna leave you here alone” hit home for all of us; especially in chasing a career in music we’ve had to make a lot of personal sacrifices, and this song is a reflection on the hardships we’ve faced and the relationships we struggle to maintain.
Het hangt er namelijk maar net vanaf wanneer je dit liedje opzet. Zo snel mogelijk, is ons advies. Ietwat rauwe stem, piano. Prachtig. We horen er ietwat Antony & the Johnsons in, maar ook een onbekende parel als Ben’s Brother.
De mannen hebben inmiddels al wat jaartjes meegedraaid en de nodige platen uitgebracht. Liedje I’m Awake For Sure is nog geen deel van een groter geheel. Maar dat gaat vast en zeker veranderen. Dus klik op die Follow button en houd ze in de gaten!
Wij wel, in ieder geval. We hebben liedje The Wee Hours inmiddels al tig keer gedraaid. En dat blijven we doen. Vocals hebben wel iets weg van The Maccabees, maar het liedje als geheel heeft iets theatraals, cinematic. Dat maakt het lastig om er een label op te plakken. Dat doen we dan ook niet.
Wat we nog wel willen melden is dat de track op album Until The Light komt te staan. En dat album verwachten we in juni. Keep an eye out!
Op 14 juni 2017, net na middernacht, vatte de Grenfell Tower in London vlam. Tweeënzeventig mensen kwamen om het leven. En het was tijdens de nasleep van deze ramp dat Adam van Fragile Creatures (Brighton, Engeland) een pen pakte en een nieuw nummer schreef. Falling (ogenschijnlijk over de liefde) kwam bij sombere gedachten. Over mensen die niet meer meetellen, over de teloorgang van publieke voorzieningen en een systeem waar meer van gevraagd wordt dan het kan bieden.
In alle eerlijkheid; dat horen we er niet allemaal in terug. De toetsen zetten wel direct de toon (om op te zoeken: een beetje zoals de saxofoon in Dr. Grossbaum) en vrolijk is die niet. Maar plots komt er dan een Pulp-achtig refrein en wordt er een beetje luchtigheid de donkere kamer in geblazen. En die luchtigheid raakt het nummer niet meer kwijt. Dat is ook helemaal niet erg; dat maakt Falling wonderlijk mooi.
[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=kylNEuxM6po[/embedyt]
Leon Majcen maakt met Down The Drain een meer dan prima singer-songwriter liedje. Vandaar dat we het even met je wilde delen. Gitaar, en zelfs een mondharmonica. Dat zijn vaak de ingrediënten voor magie (Dylan?). Combineer dat met een laid-back stem en je hebt dus een gave track. Ergens tussen Jack Johnson, John Mayer en Tyler Childers. Maar dan op een eigen manier? Ben je er nog? Goedzo, luisteren dan!
En slinger daarna de plaat Numb even aan. Nog meer moois!
De mannen van The Mondegreens verhuisden van het slaperige Chico naar Seattle. Waar het bruist. En dat horen we terug in liejde Beltdown. California rock, beetje bluesy. Ja, daar vermaken we ons prima mee. Een plaat moet er dit jaar ook komen. Maar nog even geduld. Althans, nog 1,5 week. Op 18 mei verschijnt All Our Neighbourhoods.
