Waarom? Omdat we een enorme Nathaniel Rateliff vibe krijgen van liedje Take Me Higher. En nu we het erover hebben, liefhebbers van Chris Stapleton zitten ook goed. De heren komen in Juni overigens naar Nederland. Daar zou je ons zomaar eens kunnen vinden voor een avondje blues!
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
Waarom? Omdat we een enorme Nathaniel Rateliff vibe krijgen van liedje Take Me Higher. En nu we het erover hebben, liefhebbers van Chris Stapleton zitten ook goed. De heren komen in Juni overigens naar Nederland. Daar zou je ons zomaar eens kunnen vinden voor een avondje blues!
Liefdesverdriet is natuurlijk een gewild onderwerp van muzikanten. Niet geheel uniek dus, maar de Sufjan Stevens achtige track die Aaron James ervan gemaakt heeft, voelen we enorm! Luister dus absoluut even naar My New Best Friend Is Loneliness. Ga je geen spijt van krijgen!
Hebben wij weer; ontdekken we de allereerste heavy-metal-r&b-band uit Zuid-Londen (naar eigen zeggen) en dan valt er helemaal niets over te vinden. Dus houden we het lekker kort. Dit is Uncanny Valley Girls en op het tweede singletje In Another Life pleuren ze diverse stijlen bij elkaar om tot iets aangenaams te komen. Iets vreemds. Iets lekkers.
Waar het over gaat? Over wanneer ‘you meet the perfect person, to only find out, you didn’t discover them first.’ En dat is een uitstekend thema voor een uitstekend nummer, vinden wij.
Afgelopen week verscheen Ky Burt’s debuutplaat, The Sky In Between. Goed dat hij ons een heads-up gaf, anders waren we liedje Small Town Dream misschien niet tegengekomen. Een Andrew Bird en Gregory Alan Isakov achtig liedje. Inclusief pedal-steel! Needless to say verdient zijn hele plaat aanbevelen, als je even een momentje hebt. Maar begin bij Small Town Dream.
Geen echte bad man natuurlijk, Warren lijkt ons een uiterst geschikte gozer. Zeker afgaande op liedje Bad Man. Een Hozier-achtige anthem, met een rauwe productie. We vinden liedje op debuut EP This > That.
Niet praten, maar luisteren!
Daar is-ie weer, je favoriete band uit de kleinste ceremoniële graafschap van Engeland bij vloed! Want dat maakt schijnbaar uit, eb of vloed, wat betreft de oppervlakte van het eiland Wight. Wat we hier horen is I Still Like Kelis van Plastic Mermaids, het derde singletje van debuutalbum Suddenly Everyone Explodes. En wat blijkt? Het klinkt nog altijd lekker in dat vage grensgebied tussen indie en pop. Heel lekker. En een tekst met ‘Kelis’, ‘kebab’ en ‘eternally’ maakt het natuurlijk wel af.
You’re on the west coast while I’m on the east
I heard you got into hip-hop
I still like Kelis
En zeker als je van Damien Rice, Julien Baker en/of Leif Vollebekk houdt. In de categorie prachtige singer-songwriter dus. Oorspronkelijk komt Gert uit, jawohl, Duitsland, maar hij resideert alweer een paar jaartjes in NYC. Dicht op het vuur dus. Vooralsnog is het wachten op een EP/plaat.

