Gobsmag Posts

… en wij ook! Riley McShane schreef met Nation of Disgrace namelijk een liedje over het aanhoudende geweld in Charlottesville, Virginia. Nation of Disgrace is een minimalistisch liedje geworden. Hypnotiserende beat en de ietwat vervormde stem van Riley McShane (Dan Auerbach, anyone?). Maar het komt wel binnen, zeg. De lyrics vind je overigens op Riley’s Bandcamp pagina.

Over het liedje zegt hij verder: “I, like many people, was furious and discouraged by the violence, but I also had an intense curiosity about the people who chose to perpetrate this violence- unmasked and in broad daylight. I grew up around similar people, with nothing going their way in life and hatred fostering in their hearts. I wrote this song exploring what would drive a person to identify with a hate group and cause violence.”

Nieuwe muziek

The Shakers, niet alleen een lekkere bandnaam, ook nog eens een band die heerlijke muziek maakt. Ze zeggen beïnvloed te zijn door 70’s grooves en classic rock and roll. En eerlijk is eerlijk, liedje White Leather swingt aardig. Stiekem horen we wat dingen terug van Mick Jagger tot aan Bee Gees en Broken Bells.

En ook in thuisland Engeland kunnen ze op steun rekenen. Zo werden ze namelijk uitgeroepen tot Best of British Unsigned. Wij hebben het vermoeden dat dit niet lang meer zal duren. En alsof het nog niet genoeg was speelden ze Glastonbury plat. Het wachten is nu op een debuutalbum. Zodra deze er is hoor je het natuurlijk van ons.


Nieuwe muziek

Een wat meer ‘propulsive track’ van Grooms, wordt er geschreven. Me dunkt! Voortstuwender (is geen woord, dat weten we) dan Magistrate Seeks Romance gaat de band uit Brooklyn niet snel worden. Bassist Jay plukt en klimt en daalt. Drummer Steve gooit met granaten en maakt het zichzelf vooral niet te makkelijk. Zanger/gitarist Travis flikkert er nog even een boodschap overheen:

The song is about how daily life right now readily facilitates feeling like a good person, while behaving like a bad one.

En het te verschijnen album Exit Index combineert ’the abandon of pop with the unease of American life in 2017, cloaking its hooks in a clamor of samples and distortion, its agitation expressed in its dream-poetry lyrics.’ Daar kunnen we ons eigenlijk helemaal niks bij voorstellen, dus luisteren we nog maar eens naar het behoorlijk magistrale Magistrate Seeks Romance en dat doen we goed hard. Zouden jullie ook eens moeten doen.

Gaan we Grooms in Nederland zien? Wéér zien bedoel je? In 2015 stond de band in Patronaat en op Le Guess Who. En ja, wij denken dat ze snel terugkomen. De Europese boekingen zijn ondergebracht bij Marijn van BLiP Agency. Dus we vertrouwen op Marijn. Kom op, Marijn.


Nieuwe muziek

Eerste zinnen in het meegestuurde bio’tje: “De Australiër Kim Churchill heeft een achtergrond als surfer. Die typische vibe hoor je ook terug in z’n andere talent: muziek.” Ah, een Jack Johnsonnetje in vaktermen. Van gloednieuwe plaat Weight_Falls is Second Hand Car de prima eerste single.

Maar liefst 18 maanden heeft Churchill gewerkt aan deze nieuwe plaat. Het idee was om ‘m eerder te releasen, maar de eerste poging (afgemixt en wel) werd door ‘m weggooid. “It sounded good,” legt Churchill uit, “but some very subtle layer of my consciousness was saying to me, ‘It’s not all that inspiring.’”

Tja, wat moet je dan? Uiteindelijk pakte hij de akoestische gitaar en schreef hij binnen een week een nieuw album, om ‘m in de twee maanden erna met ARIA-winnend producer Ian Pritchett op te nemen. Het resultaat is volgens het persbericht “a kaleidoscopic collection that is bound to take both fans and critics by surprise”. Mooiste liedje van de plaat? Dat moet ‘Rippled Water’ zijn.


Nieuwe muziek

Man achter de naam Race The Tide is Jesse Macht, een multi-instrumentalist uit Amerika. Aankomende debuutalbum is opgenomen in de studio van Lord Huron en voorproefje ‘The Enemy’ klinkt als een moderne Americana track met invloeden van zowel Ryan Adams en The War On Drugs als Blood Orange. De tweede stem is van actrice Heather Robb.

Jesse Macht, geboren in Los Angeles, kent achter de schermen al wat succes. Op college in St. Louis zat hij in een band die uiteindelijk met hun muziek in films (Good Time Max) en tv programma’s (The Voice) terechtkwam. Onder z’n eigen naam bracht Macht twee singer/songwriter platen uit. Een druk baasjes dus, en toen hij met SVT werd gediagnosticeerd (een aandoening waarbij hij soms hartslagen van over de 260 BPM heeft) betekende dit niet dat hij het rustiger aan ging doen, maar juist nog meer optredens begon in te plannen. Dat bewust zijn van eigen mortaliteit, maakte de drang om alles uit het leven te halen des te groter.

En daarom een nieuw project: Race The Tide. Single ‘The Enemy’ gaat over levendig dromen en de bijbehorende onrust, zo vertelt hij: “My mother, my sister, and I’ve been blessed and plagued with vivid recurring dreams our entire lives and it feels as though, much of the time, it’s hard to get much rest even when sleeping.” Interessant.

Nieuwe muziek

Muziek en Liverpool is een fijne combinatie, dat hoeven we je niet te vertellen. Je snapt daarom dat we benieuwd waren toen we de mannen van Sugarmen tegenkwamen. Liedje Push Button Age klinkt als onvervalste britpop, maar dan misschien met nog een tikkeltje meer peper. Early Arctic Monkeys meets Spring King en Catfish and the Bottlemen. Eigenlijk zonde dat het na 2 minuut 41 alweer afgelopen is.

De mannen lopen stiekem alweer een tijdje mee in de muziekwereld en gingen van SXSW naar supports van Blur en The Who. Nu is het tijd voor, zoals ze dat zelf zeggen: “to bring their own brand of high octane, adrenaline punching energy to the masses with their first single ‘Push Button Age”.


Nieuwe muziek

Ellis Hudson komt uit Portsmouth, UK. Daar maakt hij muziek en die muziek stuurt hij dan weer naar (hoofdzakelijk) Soundcloud en Spotify. Neem nou bijvoorbeeld liedje You Can’t Run. Een klassiek, klein, singer-songwriter liedje dat wel wat weg heeft van een band als Dry The River. Een aanrader voor een ieder dat houdt van ietwat hoge stemmen en melancholische liedjes.

En wat we altijd wel mooi vinden aan nieuwe, opkomende artiesten: er is nog niet zoveel over ze te vinden / te schrijven. Extra tijd om eens goed naar de muziek te luisteren dus. Begin in dit geval met You Can’t Run. En daarna misschien de RY X cover Berlin.


Nieuwe muziek

The Chairman had ons te pakken na 23 seconden, net na ‘fucking you over’. Want wat begint als gevoelige piano ballade, krijgt toch net wat meer ballen met zo’n tekst. Lucas Berner uit Denemarken spaart zichzelf niet in Masquerade In The Radio.

It’s running out
You’ve had enough of me
Fucking you over

Het gaat over: ‘(…) the love that you have for someone becoming so extreme that it eventually slips through your fingers and turns obsolete. It becomes all about keeping the love you wrongly think you have, and not the resentment that you actually possess.’

En het begon allemaal als een slaapkamerproject; The Chairman was een manier om de angsten en de depressie waaraan Lucas leed te lijf te gaan. Debuutalbum 2064 werd al jubelend beschreven in de Deense pers. Met opvolger The Strange Life probeert hij ook voet op andere bodems te zetten.

Maar Lucas en de liefde dus. Gegoten in een gracieuze elektronische productie. Met gospelachtige backing vocals en een blazer op het eind. Luisteren.


Nieuwe muziek