Gobsmag Posts

Twee en een half jaar geleden besteedden we aandacht aan Belgische prachtband Yuko. Hun plaat Long Sleeves Cause Accidents is hier helemaal grijsgedraaid. En afgaande op de eerste tracks die we luisteren van opvolger Cher Ami gaat dat ook met die gebeuren.

De Belgische muziekscene is te gek, en hecht. Zo zijn leden van Yuko ook betrokken bij andere Gobsmag-favo’s als Winterslag en The Salesman Who. Een tikkeltje jaloers zijn we hier wel op, als ‘Ollanders.

Maar goed, door naar de plaat. Want Cher Ami is namelijk een erg bijzondere. Waarom? “Het werd iets bijzonders: een voorstelling aan de hand van een animatiefilm die het waargebeurde verhaal vertelt van drie iconische dieren die meevochten aan het front tijdens de Eerste Wereldoorlog: Stubby de hond, Jackie de baviaan en Jenny de olifant.” Noem de plaat een soundtrack, zo u wilt.

Als we een favoriet nummer moeten kiezen, dan gaan we voor de titeltrack. Geen makkelijke keuze, de hele plaat is prachtig.


Nieuwe muziek

Het duurde even, maar we hebben weer eens een schitterende winactie op Gobsmag. Ditmaal mogen we een setje van 2 kaarten weggeven voor het concert van Black Oack in de prachtige Catharinakapel (Harderwijk) op vrijdag 7 oktober. Meedoen is een eitje.

Wij zijn fan van Black Oak, de fijne samenwerking / samensmelting van de twee Nederlandse prachtbands I Am Oak en The Black Atlantic. “Tallest Man met Fleet Foxes-sfeer en Broken Bells en toeters,” riepen we in februari 2014, om maar wat te noemen. In mei 2016 verscheen een eerste langspeler: Equinox.

CatharinakapelDe locatie

Het optreden, met de eveneens prima Nederlandse band Sväva in het voorprogramma, is op een speciale locatie: de Catharinakapel, een prachtige historische kapel midden in het centrum van Harderwijk.


Tickets winnen

Wil je kans maken op de tickets voor het concert van Black Oak in de Catharinakapel in Harderwijk? Vul dan onderstaand formuliertje even in. Succes!

[contact-form-7 id=”11605″ title=”Black Oak”]

Nieuwe muziek

Artiesten die pas één nummer uit hebben, wij houden er wel van. Lekker overzichtelijk in ieder geval. Het goede nieuws voor ons toen we n.a.v. Astrovan van Mt. Joy wat research deden: dit is de enige track van Amerikanen Matt Quinn en Sam Cooper. En helemaal tof, de Facebook-teller staat op een schamele 230 likes. En de Twitter op 6 volgers. Weer een mooie kans om de blits te maken bij je vrienden, jij early adopter.

Het nadeel van een verse band is dat er niet veel te vinden is. En dat is een understatement, we vinden online vrijwel niets over dit duo. Behalve dat er een self-titles (Mt. Joy dus) EP op komst is en dat Astrovan het eerste nummer is. Luisteren dan maar. Naar een liedje dat volgens ons in de smaak gaat vallen bij liefhebbers van Josh Ritter, Anthony D’Amato en Boy & Bear. En stiekem horen we ook wel wat radio-potentie. Maar wie zijn wij.


Nieuwe muziek

Het draait om Joshua Ostrander in de band Mondo Cozmo, opererend vanuit Los Angeles, afkomstig uit Philadelphia. Shine is de nieuwste single en op Facebook noemt hij het de “best thing I’ve ever done”.

En goed is het. Indrukwekkend ook, er komt een hoop moois op je af. Een jonge Bob Dylan, we horen ‘m. Beetje Bruce Springsteen ook (en niet alleen omdat hij de naam Mary dropt, een van Springsteens favoriete meisjesnamen in z’n lyrics). Hiss Golden Messenger: check. En dan ineens dat gospelkoor: wauw. En zijn dat blazers? Wat een tune.

In april verscheen de eerste Mondo Cozmo single: Hold On To Me. Ook al zo fijn liedje dat overdonderd, mét prima videoclip. En dan is er ook nog Plastic Soul, te downloaden in ruil voor je e-mailadres. Een liedje dat “channels Arcade Fire,” aldus onze buren van The Line Of Best Fit.

Conclusie: Ja, Mondo Cozmo gaan we eens goed in de gaten blijven houden.


Nieuwe muziek

Dat meisje dat van jou was, of eigenlijk ook niet (en dat jij ooit van het meisje zou zijn was al helemaal een utopie). Dat meisje, die beste vriendin, die zo goed met je kon praten (maar zoenen zat er niet in). Dat meisje, dat bleef kletsen, over de liefde en haar vriendjes (en jij ging ’through hell and back’). Henry schreef daar een verhaal over. Denken we. Through A Glass.

God god goddamn the girl was fine

Henry Jamison (uit Vermont) kreeg een Korg 8 en een gitaar van zijn pa, trok rond met een koor, speelde viool in een plaatselijk orkest en ging op tournee met enkele bebaarde vrienden. Toen kwam hij weer thuis, haalde die oude Korg 8 van zolder en begon te schrijven aan zijn nieuwe EP. The Rain verschijnt in oktober.

Through A Glass is een ode aan de waanzin; de onbeholpen verliefdheid van een broekie. Zo’n kalverliefde waar je nu met enige schaamte aan terugdenkt. Of zoals Henry zelf zegt: ‘I guess it could be seen as an early rumbling of a future maturity, though it is for the most part incredibly immature.’

En natuurlijk, natuurlijk, gaat ze uiteindelijk met een ander:

She said “he is very fragile”
I said “I don’t give a fuck”

Nieuwe muziek

Het gaat lekker met de Rotterdammers van St. Solaire. Zo spelen ze de komende maanden op de Popronde, speelden ze afgelopen weekend op PopUp 010 (een beetje reclame maken mag, nietwaar?) en stonden ze met Did You Know al met een 8.5 op ons scorebord (wederom, reclame maken mag best een beetje). En afgelopen maandag verscheen ook nog eens hun eerste officiële single, Morning Sun. En die single werd gemixt door niemand minder dan Peter Katis (The National, Interpol, Kurt Vile). Hatsa.

Die single is opmaat naar een, in ieder geval op onze redactie, langverwachte plaat. Meer info is er nog niet over, dus moeten we het doen met een aantal Youtube-clipjes en nu dus de eerste single. Gelukkig speelt St. Solaire vrij vaak. We willen je namelijk op het hart drukken om deze aanstormende Rotterdammers snel eens live te gaan zien in een kleine zaal (nu het nog kan).

Maar goed, hoe klinken ze? “De pracht van Coldplay, Bon Iver en Elbow, maar dan gewoon uit Nederland,” schreven we al eerder. En dat is op Morning Sun eigenlijk niet anders. Behalve misschien dat het liedje net iets aanstekelijker is dan het ingetogen Did You Know.

Kortom, alles wijst op een mooie toekomst.


Nieuwe muziek

Regel op de Gobsmag redactievloer: als er iets verschijnt Op Brassland, het uit Brooklyn afkomstige label dat is opgericht door oa de broertje Aaron en Bryan Desnner van The National, luister je het. En zodoende zijn we onlangs gevallen voor het prachtige geluid van The Perennials. Nieuwe single Miss Marionette staat inmiddels op repeat.

The Perennials bestaat uit stelletje Pete & Amanda Wells. Hun geschiedenis is een mooi verhaal. Hij, geboren in Brooklyn, verhuist naar het Italiaanse plaatsje San Lorenzo di Arzine, waar zijn ouders werken voor een kerk en hij zelf naar een School met de Bijbel gaat. Zij, geboren in de grote Amerikaanse plaats Spokane en op zoek naar spanning, belandt ook in San Lorenzo di Arzine. Daar gaat ze werken in de keuken van diezelfde School met de Bijbel. Afijn, Pete ontmoet Amanda, ze worden verliefd en trouwen, beiden nog geen 21 jaar…

Terug in Amerika vormen ze The Perennials en verschijnt in mei 2016 een eerste single: Breadcrumbs, die meteen wordt opgepikt door diverse websites. Opvolger Miss Marionette is wat ons betreft nog mooier, omdat Pete hier met z’n prachtige donker stem de leadvocalen voor z’n rekening neemt.


Nieuwe muziek

Alweer bijna een jaar geleden noemde we Marc O’Reilly ‘de tweelingbroer van Bon Iver met de genen van John Martyn en James Vincent McMorrow’. Aanleiding daarvoor was het liedje Bleed van het te gekke album Human Herdings. Kneiter van dat album was wat ons betrΩWayward Shepherd. De grote vraag dus of deze Ier dit niveau vast kan houden.

Afgaande op het nieuwe liedje Compromise kunnen we alleen maar concluderen: ja, dat kan Marc O’Reilly. Nog steeds heerlijke gitaren en die van tijd tot tijd hese stem die het de afgelopen jaren zo goed doet bij artiesten als James Vincent McMorrow et al.

Nieuws of het nieuwe album hebben we nog niet. Maar we houden je natuurlijk op de hoogte. Ons advies? Doe het tot die tijd met Human Herdings en dit nieuwe nummer.

Nieuwe muziek