De doorgewinterde Gobsmag lezer heeft de Belgische singer/songwriter Michiel Libberecht a.k.a. Mooneye natuurlijk al lang op de radar staan. Die weten dan waarschijnlijk ook al dat er met Fix The Heater een prachtige nieuwe single uit is waarover de platenmaatschappij zegt dat het een song is “waar je vanaf de eerste tel ingezogen wordt, het soort song waardoor mensen fan worden van een artiest.” En dat dit de opvolger is van Brigh Lights, de in België grijsgedraaide single met Meskerem Mees (nog zo’n talent). Misschien ook al lang ergens opgevangen, maar toch even vermelden dat beide liedjes afkomstig zijn van een in september verschijnende debuutplaat. Mannen achter de knoppen in de studio zijn hierbij Jo Francken (Admiral Freebee, Het Zesde Metaal) en PJ Maertens (Tamino). Goed bezig, die Mooneye, me dunkt.
Gobsmag Posts
Velen zullen bij Jean-Michel Jarre meteen denken aan de gemakkelijk in het gehoor liggende elektronische muziek, waarmee hij vaak hoog in de hitlijsten weet te belanden. Daarmee doe je hem tekort. Los van het feit dat de singles niet altijd representatief zijn voor z’n platen, bevat de carrière van Jarre ook momenten dat hij juist het experiment opzoekt. Zo verrast hij in 1990 vriend en vijand met zijn eerbetoon aan Jacques Cousteau, waarop hij voor het eerst op een zeer overtuigende manier pioniert met ambient. En in 2002 brengt hij Sessions 2000 uit, waarop hij flirt met jazz en gebruikt hij vooral akoestische instrumenten.
Het begint echter allemaal in 1984 met Zoolook. Op deze plaat hoor je elektronisch bewerkte samples van menselijke stemmen uit meer dan twintig talen. Deze fragmenten zijn zo gemodificeerd en aan elkaar geplakt, dat zij verantwoordelijk worden voor de melodie in de muziek.
Een sterfelijke blik op de liefde. Dat is wat De Facto is, volgens Melbourne-trio HighSchool. ‘It presents relationships as being temporary and expected’, zeggen Lilli, Luke en Rory. En dat vertellen ze aan de hand van stuwende beats, een zompige bass en aanstekelijke synths. Meer New Order-achtig dan dit ga je ze niet meer vinden tegenwoordig. Dat is jammer, maar gelukkig komt het debuut ep-tje van deze talentvolle band eraan.
Well, it’s the love that nеver dies (She said she likes it)
Het is vrijdag dus liggen er weer een flink aantal nieuwe albums op je te wachten. Wij gaan vandaag deze sowieso checken:
- Ben Howard – Collections From The Whiteout
- The Antlers – Green To Gold
- Tune-Yards – sketcy.
- Chantal Acda – Saturday Moon
- Death From Above 1979 – Is 4 Lovers
- Personal Space – A Lifetime of Leisure
- Loney Dear – A Lantern and a Bell
- Real Estate – Half A Human (EP)
- Waltzburg – Let’s All Pretend (EP)
Atmosfolk, zo omschreven we de sound van het Ierse duo Saint Sister bij hun debuut op Gobsmag in 2016. De carrière van Morgan MacIntyre en Gemma Doherty zat toen al in de lift en inmiddels kunnen we wel zeggen dat ze, zeker in eigen land, aardig zijn doorgebroken met een aantal fijne singles en een debuutalbum (2018). Inmiddels is er een opvolger aangekondigd: Where Should I End verschijnt 25 juni. Drie liedjes zijn er inmiddels al online te horen: het bijzonder sfeervolle Dynamite, het wonderschone The Place That I Work (met Lisa Hannigan!) en het gisteren gedropte Karaoke Song met de herkenbare regels:
Somewhere in between
You and the television screen
I guess I should have known
It was always gonna be
Sex Bomb – Tom Jones
Met de prachtig verstilde single A Chef’s Kiss heeft Kurt Wagner een nieuw album van zijn band Lambchop aangekondigd. Showtunes verschijnt 25 mei en is dit keer door Wanger alleen gemaakt, aangevuld met enkele vrienden zoals Ryan Olson van Poliça en met James McNew van Yo La Tengo.
Bij de buren lezen we dat Wagner eerste voorproefje A Chef’s Kiss omschrijft als “a reflection on the temporal nature of life and ultimately of song itself. A ‘chef’s kiss’ being a gesture toward something perfected or well done, even loved.” Wij zeggen: een typische stop-nu-met-alles-wat-je-aan-het-doen-bent liedje.
Lydia is de nieuwe single van de uit Brighton afkomstige shoegazers HANYA. Het liedje, dat qua sound ergens tussen Beach House en Alvvays ligt, gaat volgens zangeres Heather Sheret over “a chance to dwell on our memories and see people, situations and relationships in new light as time progresses. The reminder that rights and wrongs are ever-evolving, perspectives shift and over time you shape your own memories.”
Een debuutalbum is er nog niet, maar met de goede singles die je op “het Internet” kan vinden en de support van zowel BBC 1 Radio als BBC 6 Radio en de internationale Blogosphere (bestaat nog steeds) durven wij wel te stellen dat HANYA een gitaarband is om goed in de gaten te blijven houden.
Afgelopen dinsdag kwam met de geweldige song Hypnotized het laatste voorproefje van de nieuwe Tune-Yards online. Aanstaande vrijdag (26 maart) verschijnt het nieuwe album Sketchy. Eerder verschenen al de uitstekende singles Nowhere, Man en Hold Yourself (met daartussenin nog een spannende cover van The Breeders liedje Cannonball, die niet op de plaat staat).








