Press "Enter" to skip to content
Newmusic of the day on November 16th 2018

Simon Lynge: dun papier snijdt het diepst (8.0)

Dit is Sufjan. Dit is Elliott. Dit is Simon Lynge.
Song: Simon Lynge - Paper Thin
Album: Deep Snow (23.11.2018)

Het is wachten op de winter. Het is wachten op een cumulatieve uitbarsting van alle dingen die je verzamelde het afgelopen jaar. Maar misschien merk je er niks van, dankzij afleiding, of een fles wijn, of drukte op je werk. Dan is de eruptie niet meer dan een plofje in je hart. Erger is dan wellicht de kou op je wangen. En het vocht in je schoenen. Een nieuw jaar komt er hoe dan ook aan. Je moet alleen nog even het donker door. Precies dat (of ongeveer dat) bedoelt Simon Lynge. Skin is Paper Thin.

When you’re in the dark, in the middle of winter
Live ain’t just a spark

Op een Sufjan- of Elliot-achtige wijze zingt Simon over duister en eenzaamheid. En dat kan hij goed, omdat hij opgroeide in het dunbevolkte Groenland, de winters in Denemarken kent en dit nummer schreef in het afgelegen huis van een rondreizende clown in de groene heuvels van Wales (dat van die clown zoeken we nog een keer op). ‘When the darkness of winter and the world wears the spirit out, Paper Thin comes from that place of stress and rumination. It’s a slow moving molasses state of emotional fiction, where dreams seem completely out of reach. But we can help each other, we can hold each other … gently.’

Dan valt het wel mee met die winter.

Newmusic of the day on November 12th 2018

Samuel Scott McCumber heeft The Good Man Blues (8,1)

Inderdaad als iets voor liefhebbers van Eric Clapton en Gary Clark Jr.
Song: Samuel Scott McCumber - Good Man Blues
Album: T.b.a.

The Good Man Blues werd aangekondigd als must-listen voor liefhebbers van Clapton en Gary Clark Jr. Nou, dat zijn we! Dus de verwachtingen waren best wel hooggespannen op Gobsmag HQ. Gedurende 3 minuut 43 staakten alle aanwezigen hun werkzaamheden en werd er geluisterd. Toen nog een keer. En na pakweg 8 minuten klonkt er applaus. Dit is wat we willen horen!

Om je helemaal in de stemming te brengen sluiten we af met de laatste woorden uit de track:

And you don’t know what you’re getting into
Until you’re in it
So just buckle up that seatbelt girl
For one hell of a ride

More musicShorttrack on November 9th 2018

John Foley is een kleine heks

Niet echt natuurlijk. We hebben het over liedje Hey Little Witch. Door een I Put A Spell On You-achtige intro zaten we er meteen lekker in. Want hey, dat orgeltje. En zo gaat dat 3 minuut 24 door. Oh, en horen we ook wat Tom Petty?

John en kornuiten komen overigens uit Raleigh, Carolina. Een muzikale plek (o.a. American Aquarium). Maar goed ook, want naast Owen (lead guitar) en Evan (bas) zetten ze ‘iedereen die ze kunnen vinden’ achter het drumstel.

Newmusic of the day on November 9th 2018

De pracht van Shields; wij wisten het nog niet (8.2)

Oh man, die lazy Whitest Boy Alive-deuntjes, dat Metronomy-basloopje, die Grizzly Bear-eigenzinnigheid ...
Song: Shields - I Already Know
Album: Etemenanki EP (out now)

Zie hem dansen, op dat randje van mainstream en alt-pop, op het riedeltje van I Already Know van Shields. Zoals hij dat ook altijd doet wanneer wij 1517 van de witste jongen ooit opzetten. En wij maar lachen, met onze vastgeroeste heupen, onze vastgeklonken koffiemokken en onze gympies die nauwelijks ritmisch op de vloeren tappen. Zie hem gaan. Zie de overgave. En we voelen de jaloezie branden, voor de moves van Freek de redactiestagiaire. Dat schrijven wordt niks bij hem. Maar swingen kan hij wel.

Oh am I too late to take it back? Would never last
Don’t just take my word for it there’ll be no second chance

Het is ook zijn verdienste dat we nu naar Shields luisteren. En dat is tegelijk ook de reden dat hij een mager zesje krijgt voor zijn stage. Want rijkelijk laat is-ie er wel mee. Freek heeft liggen slapen. Letterlijk waarschijnlijk. Maar toen hij wakker werd was net Etemenanki uitgebracht, het nieuwe ep-tje van de band uit Newcastle. En zo kwam deze kneiter alsnog boven water. Gelukkig. Want dit is er zo een die de vrijdagmiddagborrels blijft domineren. Ook als Freek vertrokken is.

It’s all I’m asking just to hear me, hear me out
There’s something missing that we need to turn around

Zou hij ook naar de tekst luisteren? Het verhaal? Zoals wij dat altijd doen? Misschien ook beter van niet. Zie hem gaan. Beter van niet. Het is een darkening cloud.

Newmusic of the day on November 8th 2018

Daniel Romano is eindelijk vrij (7.8)

70's country-rock: Bob Dylan met een vleugje Crosby, Stills & Nash
Song: Daniel Romano - All The Reaching Trims
Album: Finally Free (30.11.2018)

De Canadees Daniel Romano is een bezig baasje. Op z’n visitekaartje: schrijver, producer, performer, ontwerper, mixer, mastering engineer, artiest en kunstenaar. Wij kennen ‘m vooral als scherpe muzikant die de afgelopen 15 jaar al veel indruk heeft weet te maken

Op 30 november verschijnt z’n nieuwe plaat Finally Free, z’n achtste in acht jaar tijd. Romano vertelt hierover: “On every record I make strict limitations for myself. This was by far the most extreme, but I also believe it has rendered the most honest and liberating results.”

Twee liedjes zijn er inmiddels online te vinden: het bijzonder interessante Empty Husk (beetje Radiohead zelfs!) en het prachtige All The Reaching Trims.