Press "Enter" to skip to content

Posts published in “Newmusic of the day”

Newmusic of the day on June 14th 2019

Benedict lucht z’n hart (8.1)

Een Amsterdams blokje om met The National, The Slow Show en Tindersticks
Song: Benedict - Talking 'Bout Roses
Album: TBA (2019)

Een mailtje: “We kennen elkaar niet maar ik heb via via begrepen dat jij wellicht wel mooi zou vinden wat ik gemaakt heb.” En inderdaad: ‘Talking ‘Bout Roses‘ van Benedict is prachtig. Een gedragen sound en een stem met een randje. Perfect in het straatje waar ik graag wandel met The National, The Slow Show en Tindersticks.

Achter de naam Benedict gaat Martijn Smits schuil. Van jongs af aan staat-ie al op het podium. Maar niet lang geleden was het even klaar. Hartepijn. Hij sluit zichzelf op, thuis in Amsterdam. Er komen liedjes, demo’s. In de kroeg, met Mart Jeninga (bassist bij oa Celine Cairo en HAEVN), wordt het plan serieuzer. Er moet een plaat komen. Samen met producer Pieter Vonk duiken ze de studio in om er uiteindelijk uit te komen met een plaat die luistert als een persoonlijk verhaal waarin de hoofdpersoon jeugdtrauma’s verwerkt, depressies bezingt en een gebroken hart niet schuwt.

Waar dit eerste voorproefje van die eind dit jaar verschijnende debuutplaat dan over gaat? Welk trauma wordt hier behandeld? In het e-mailtje lezen we:

“Talking ‘bout Roses vertelt het verhaal van een man die wakker wordt met zijn nieuwe liefde in een klein huisje ergens op de rand van het bos. Hij heeft zich daar teruggetrokken om in alle rust van de stilte te genieten. Ogenschijnlijk tevreden leiden de twee een bitterzoet leven vol vrijages, lange ontbijtsessies en wandelingen door het immer uitstrekkende landschap waarbij bij zichzelf immer af blijft vragen: Wat als..?”


Written by Harm

Newmusic of the day on May 24th 2019

Stemmige intensiteit van Shifting Sands (7.7)

Leonard Cohen die in een karaokebar voor een song van Nick Cave kiest.
Song: Shifting Sands - The Intensity
Album: Crystal Cuts (out now)

Wat een week hè? Vol polarisatie en zo. Vol gejoel om onbegrijpelijke standpunten en zo. Vol waarheden die een sterveling nooit kan achterhalen en zo. Dan trekt de redactie van dit onvolprezen ouderwetse blog vol nieuwe muziek zich graag terug en zet het bij voorkeur iets stemmigs op. Shifting Sands bijvoorbeeld. Met het fijne The Intensity bijvoorbeeld.

It’s never gonna feel even close
To that first time
The gravity, the density, the intensity

Het bovenstaande mag dan wel zo zijn (wie zijn wij om dat te ontkrachten), maar echt leuk om te horen is het natuurlijk niet. En eigenlijk staat het complete nieuwe album Crystal Cuts vol onbehagen, angst en overgewicht. Maar, zegt de Australische band, ‘it’s not all deep-sea lows. Under the crush there are gardens and caverns providing light and respite.’ Dat is prima en ook een beetje onnodig om te weten; want wij houden er wel van. Kunnen we al weer buiten komen?

Written by Jasper

Newmusic of the day on May 17th 2019

Het gevoel van Covey: vergeten en begraven als een bot (8.0)

Klinkt als het relaas van een melancholische vriend die je al even niet meer had gesproken.
Song: Covey - Dog & Bone
Album: Some Cats Live, Some Cats Die (23.05.2019)

Een Englishman in New York. Brooklyn om precies te zijn. Daar belandde Tom Freeman na een reeks ongelukkige gebeurtenissen in Boston en daar kreeg zijn band Covey voet aan de grond. Daar kreeg zijn nieuwe album openhartige gedachten en authentieke emoties. Want dat is waar ongelukkige gebeurtenissen goed voor zijn. Daarom is Dog & Bone zo mooi.

It’s like I’ve been dead
And hung up since May
As your mind unwinds
And then starts to fray

Nou vooruit, een vergelijking. Dog & Bone klinkt als het relaas van een melancholische vriend die je al even niet meer had gesproken. Je vroeg hoe het met hem ging. En hij heeft al een tijd niet goed geslapen, ‘trying to make sense of this’. Dog & Bone is een nummer waar je je arm omheen wilt slaan. Om te kunnen zeggen: het komt wel goed. Alles komt goed.

Written by Jasper

Newmusic of the day on May 10th 2019

Fragile Creatures valt van breekbaarheid naar luchtigheid (7.8)

Iets wonderlijks met iets van Jarvis Cocker, Damon Albarn en David Bowie.
Song: Fragile Creatures - Falling
Album: Heart Beat EP (out now)

Op 14 juni 2017, net na middernacht, vatte de Grenfell Tower in London vlam. Tweeënzeventig mensen kwamen om het leven. En het was tijdens de nasleep van deze ramp dat Adam van Fragile Creatures (Brighton, Engeland) een pen pakte en een nieuw nummer schreef. Falling (ogenschijnlijk over de liefde) kwam bij sombere gedachten. Over mensen die niet meer meetellen, over de teloorgang van publieke voorzieningen en een systeem waar meer van gevraagd wordt dan het kan bieden.

In alle eerlijkheid; dat horen we er niet allemaal in terug. De toetsen zetten wel direct de toon (om op te zoeken: een beetje zoals de saxofoon in Dr. Grossbaum) en vrolijk is die niet. Maar plots komt er dan een Pulp-achtig refrein en wordt er een beetje luchtigheid de donkere kamer in geblazen. En die luchtigheid raakt het nummer niet meer kwijt. Dat is ook helemaal niet erg; dat maakt Falling wonderlijk mooi.

Written by Jasper

Newmusic of the day on April 26th 2019

Wat je moet weten: Luister naar Qwill


Qwill, oftewel Jesse Ciarmataro, is een singer songwriter, producer en DJ uit Salem, Massachusetts. En zijn stem, daar moeten we het even over hebben. Krachtig, soulvol, Paolo Nutini-like. Gecombineerd met een funky groove krijg je dan liedje Gotta Know. Staat hier al de hele dag op repeat.

Written by Bas