Press "Enter" to skip to content

Posts published in “Newmusic of the day”

Newmusic of the day on January 21st 2019

Draai je om naar The Nice Nice (8,0)

Zo'n band die je meteen grijpt, misschien wel omdat het ons doet denken aan early Coldplay
Song: The Nice Nice - Turn This Thing Around
Album: t.b.a.

Af en toe kom je zo’n band tegen die je pakt. Vanaf het begin. The Nice Nice (een Duits/Australische samenwerking, Tim en Tom) was er zo eentje. En dan met name liedje Turn This Thing Around. Waarom? Niet in de laatste plaats omdat het ons doet denken aan early Coldplay. En tsja, dat is en blijft een prachtband.

Tim en Tom klikten trouwens over een gezamenlijke liefde voor Chris Isaak, Chris Rea, koffie en wijn. Meer heb je niet nodig, lijkt ons. Anyway, geniet van Turn This Thing Around. Oh, de band is trouwens Big In Japan. Hoe dat precies gekomen is weten we niet, nu Nederland nog. Aan de kwaliteit kan het wat ons betreft niet liggen.

 

 

Newmusic of the day on January 18th 2019

Twain en de dood als een stedentrip (7.8)

Dit klinkt als andere zachte mannen met mooie stemmen en dito verhalen: Michael Nau en Stephen Steinbrink bijvoorbeeld.
Song: Twain - "Death (or S.F.?)"
Album: 2 E.P.s (25.01.2019)

De dood, ja, de dood. Mat Davidson van indie-folk project Twain stelt op “Death (or S.F.?)” voor om het een positieve draai te geven. Wat als we het benaderen als een ‘sexual awakening or traveling to an exotic city’? Of dat gaat werken weten wij niet. Maar in bepaalde opzichten heeft Mat wel gelijk. Wat weten wij nou helemaal van de dood?

Who knows
Maybe death will be your friend

Een warme piano ballade. Maar dankzij die speelse drums allerminst zoet (en nauwelijks folk eigenlijk). “Death (or S.F.?)” is een overblijfsel van de Rare Feeling-sessies, die hebben geleid tot het gelijknamige debuut waarmee Twain best wat attentie trok. Dat gaat met de aankomende dubbel EP (2 E.P.s) ook lukken denken we. Want Mat heeft de stem en de verhalen en dan heb je al heel veel.

Newmusic of the day on January 15th 2019

Antwerpicana van The Calicos (7,7)

Americana uit Antwerpen: van Novastar tot Neil Young (en pedal steel!)
Song: The Calicos - Driftwood
Album: Tba

Juist, Antwerpicana. Wat deductie leert ons dat The Calicos uit Antwerpen komen en zich laten inspireren door Americana. Neil Young, maar ook Novastar, Wilco en een flinke dosis pedal steel. Kortom, genoeg ingredienten om ons enthousiast te krijgen. En dat is precies wat liedje Driftwood doet. We vinden het liedje op EP Our House, die pas op 26 oktober verschijnt. Een langspeler staat nog niet in de planning.
Mocht de naam je trouwens bekend voorkomen, The Calicos wonnen in 2018 de prestigieuze Humo’s Rock Rally.

Newmusic of the day on January 14th 2019

De matadoren van New Mexico (7,9)

Van een Allah-Las achtige intro naar Kevin Morby-achtige vocals. Laid-back west coast psych dus
Song: New Mexico - Black Matador
Album: t.b.a.

Old Mexico, dat is de naam waaronder Jason Simon, Mark Matos en Dave Mihaly onder opereren. Liedje Black Matador begint als een rustige Allah-Las intro, en gaat dan verder met Kevin Morby-achtige vocals. En tsja, dan heb je ons. Heerlijk relaxt liedje, waar we niet heel veel meer over willen zeggen.

Newmusic of the day on January 11th 2019

Team Picture heeft een kunstmatige oplossing tegen eenzaamheid (7.8)

Iets gitzwart laten klinken zoals The Cure dat kan. En toch aanstekelijk en uitnodigend, zoals ook Eagulls dat kan.
Song: Team Picture - Clone You
Album: Bedroom Genius (cassette) (18.01.2019)

Ja. Eenzaamheid. De bandleden van Team Picture hadden eigenlijk nooit echt stilgestaan bij de tekst die Clone You had gekregen. Maar toen het artworkmannetje terugkwam met zijn voorstellen werd het pas duidelijk. Isolatie. Alleen zijn. Clone You ademt die desolate sfeer van eenzaamheid. Een verlangen naar het zijn bij iemand, zo sterk, dat klonen wellicht de enige optie is.

Almost kissed you on the grass, I wanted to (I wanted to)
Got my hands on your drinking glass, I’m cloning you
I wanted to (I wanted to)

Clone You werd al geschreven in de begindagen van de band uit Leeds. Als een soort experiment. Om te kijken of ze ook anders kunnen klinken dan een alt-rock band (wat ze uiteindelijk wel gewoon geworden zijn). En nu is de tijd rijp om hem naar buiten te brengen. Dat is een goede keus. Deze slow burner is misschien wel het beste dat ze tot nu toe gebracht hebben. Het blijft namelijk plakken tot het eind.