Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “Paolo Nutini”

More musicShorttrack on March 23rd 2019

Jack Savoretti blaast je huis omver

Onlangs verscheen met Singing To Strangers een prima nieuwe plaat van de Italiaanse Engelsman Jack Savoretti. En met prima bedoelen we: Jack Savoretti scores his first Number 1 on the Official Albums Chart“. Prijsnummer van die plaat is wat ons betreft het epische Going Home. Beheerst begin op de piano en dan toewerken naar een waanzinnige laatste minuut waar je omver wordt geblazen door zowel toeters als die heerlijk rauwe stem van Savoretti (die ons wederom doet denken aan die van Paolo Nutini). Ook fijn: rond 2:45 als Joe Cocker ineens lijkt opgestaan (dat orgeltje, die uithaal). Heerlijk dit.

Jack Savoretti speelt 1 mei in Amsterdam (de Melkweg)

Written by Harm

Newmusic of the day on August 5th 2016

Kaleo doet het opnieuw (8.5)

Hozier, Brother & Bones en Paolo Nutini. Lekker dus
Song: Kaleo - Way Down We Go
Album: A/B (out now)

Ruim 1,5 jaar geleden noemden we Kaleode IJslandse Joe Bonamassa met singer-songwriter genen en indie-ambities.” De reden daarvoor was de meer dan catchy single Pour Sugar On Me. Daar was het bluesrock wat de klok sloeg, maar hoorden we ook Bon Iver, Asgeir en Sigur Ros. Een maandje geleden bracht Kaleo een nieuwe plaat, A/B uit. En wat we op die plaat hoorden deed ons hart wederom sneller kloppen.

En dan hebben we het met name over het liedje Way Down We Go. Want dit is een prachtige manier om je 3 minuut 40 door te komen. We horen wat Hozier, Brother & Bones en het zou zomaar ook een cover van Paolo Nutini kunnen zijn (in de stijl van Iron Sky). En daar hoort natuurlijk een flink cijfer bij.

Wat we verder horen op de plaat? The Delta Saints (op opener No Good), Robert Johnson (Broken Bones) en Bon Iver (All The Pretty Girls). Wederom een schizofrene plaat dus. Maar ons hoor je niet klagen. Stuk voor stuk is het puik werk.


Written by Bas

Newmusic of the day on July 1st 2015

Jack Savoretti pakt goed door (8.6)

Paolo Nutini, Hozier en Jon Allen in de soul disco
Song: Jack Savoretti - The Other Side Of Love
Album: Written In Scars (out now)
Live zien: Amsterdam (Bitterzoet, 15.09.2015)

De single is al een tijdje uit, maar omdat we het zo’n belachelijk goed liedje vinden, gooien we ‘m alsnog op het Scorebord: The Other Side Of Love van Jack Savoretti. Het is afkomstig van z’n begin deze maand verschenen nieuwe album Written In Scars.

Jack komt van ver. In 2007 debuteerde hij met het in eigen beheer verschenen Between The Minds. Helaas wist die plaat te weinig potten breken en bleef een doorbraak uit. Tel daarbij op dat de Italiaanse Engelsman met de geweldige stem net vader was geworden en al z’n geld was kwijtgeraakt aan een slopende rechtszaak met zijn inmiddels ex-manager en je snapt dat hij even helemaal klaar was met de muziekwereld. Hij overwoog serieus om er een punt achter te zetten en een normale baan te nemen.

Maar het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. “As soon as I said, ‘screw this’, I couldn’t stop writing,” vertelt Jack. “I wrote out of anger, although the songs were more of a cry for help. It was the best, most personal music I’d ever made. I realised I had really learnt how to write, how to express exactly what was in my head.”

Die liedjes komen op Before The Storm, zijn tweede album, uitgekomen in 2011. En dan valt alles ineens op z’n plek, scoort-ie een hit met Take Me Home en is de doorbraak daar.

Met het dit jaar verschenen Written In Scars pakt Jack Savoretti stevig door. Hulp krijgt hij van big guns als Sam Dixon (musical director van Adele, schrijfpartner van Sia) en Matt Benbrook (werkte met oa Paolo Nutini, Jake Bugg en Faithless). Inspiratie haalt Jack bij oude helden: “Most of my musical influences come from my parents,” says Savoretti, “My mum was into The Eagles, Crosby Stills & Nash and Motown. My dad played mostly Italian music from the ‘60s and ‘70s. In the past I suppressed that as an influence but, for the first time, on these songs, it appeared.’”

Het resultaat is een bijzonder overtuigende plaat met prijsnummers als Back To Me, Don’t Mind Me, Wasted (met Lissie) en kneiter van een knoeperd The Other Side Of Love. Dus ja, ga ‘m zien op 15 september in het knusse Bitterzoet in Amsterdam.


Written by Harm

Newmusic of the day on December 2nd 2014

Bobby Bazini en zijn blue-eyed soul (7.7)

Canadese blue-eyed soul met een fijn whiskey-randje en een beetje Paolo Nutini
Song: Bobby Bazini - Heavy Love
Album: Where I Belong (out now)

Bobby Bazini, dat allitereert lekker. En dat niet alleen, de muziek die deze uit Quebec afkomstige jongeman maakt klinkt ook prima. Blue-eyed soul, een beetje in de traditie van iemand als Marc Broussard en Luca Sapio. Eind september bracht Bobby zijn tweede album Where I Belong uit.

Dat het wel goed zit met de soul-invloeden blijkt uit de lijst van muzikanten die meespeelden op de plaat. Wat te denken van Jack Ashford (drummer bij Motown-helden The Funk Brothers) en Booker T (je weet wel, van Green Onions).

Soms neigt de plaat wat teveel naar singer-songwriter. Wij veren echter weer op bij de soulvollere nummers. Luister bijvoorbeeld eens naar Where I Belong. En horen we Paolo Nutini in Cold Cold Heart? Prijsnummer is wat ons betreft echter Heavy Love, en dan met name de fijne one-taker die hij opnam en op zijn VEVO-kanaal gooide.

Written by Bas

Newmusic of the day on August 14th 2014

Alex Clare is terug, minder beats maar meer soul (8.5)

Soulvolle dubstep, Jamie Lidell en James Blake die goed naar Paolo Nutini hebben geluisterd
Song: Alex Clare - Take You Back

Alle koks opgelet, het is nog niet te laat voor een muzikale carrière! Levend bewijs: de Brit Alex Clare. Alex Clare kon prima koken, maar dat gold ook voor muziek maken. In 2011 bracht hij zijn debuutplaat The Lateness of the Hour uit, geproduceerd door niemand minder dan de mannen van Major Lazor.

Single Too Close, afkomstig van dat debuut, zou een aantal jaar later zelfs best wel op een hit gaan lijken met 58 miljoen streams en 53 miljoen Youtube-views. Waarom? Dat is altijd lastig natuurlijk, maar wellicht omdat het een heerlijk soulvolle stem toevoegt aan beats die we al gewend waren van James Blake, Jamie Woon en The XX.

De verwachtingen voor zijn nieuwe plaat, Three Hearts, waren dan ook hooggespannen. Gelukkig worden ze volledig ingelost. Alex Clare gaat door waar hij gebleven is met dansbare beats en een volle stem. Luister maar eens naar single War Rages On en titelnummer Three Hearts (beetje R.E.M.).

Vinden wij overigens niet de beste tracks van het album, want dat is met afstand Take You Back. De beats zijn wat minder aanwezig, maar van tijd tot tijd horen we Paolo Nutini, dan moet het dus wel fantastisch zijn.

Written by Bas