Press "Enter" to skip to content

Songs sounding like “Wolf Parade”

Newmusic of the day on March 2nd 2018

Het lekkere tumult van Francobollo (7.7)

Denk aan Wolf Parade (met minder hysterie), The Flaming Lips (maar minder weird) en The Districts (alleen wat zenuwachtiger)
Song: Francobollo - Hoo Ha
Album: TBA

Als Hoo Ha’s één van je favoriete bands is (en dat kunnen nog niet heel veel mensen zeggen) en je verzint een riffje dat best goed zou passen in een song van die band, dan is het niet meer dan fair dat je jouw liedje Hoo Ha noemt. Toch? Pas daarna kwam de tekst, zegt Simon. En Simon is de frontman van de Zweedse band Francobollo (die al een weer een tijdje in London resideert).

Francobollo werkt momenteel aan een opvolger van debuutalbum Long Live Life. Die langspeler werd prima ontvangen vorig jaar en daardoor heeft de band inmiddels al heel wat gerenommeerde blogs aan de kont hangen. Komt door die aanstekelijke onvoorspelbaarheid. Door de gecontroleerde chaos. Het lekkere tumult. Het zorgt voor een etiketje als ‘serious contenders for the big league’. In de gaten houden dus.

Maar goed. Dan heb je dus een riffje en een titel. En dan die tekst. Simon dacht bij Hoo Ha direct aan de Houses of Parliament en die typische, Britse politici. En de bekrompenheid. En de populistische retoriek. En; It’s such a hoo ha here. Nou doen wij niet aan politiek als wij aan muziek doen, maar een liedje als Hoo Ha kan natuurlijk nooit kwaad. Daar wordt de wereld bijna drie minuten lang mooier van.

(Visited 98 times, 1 visits today)
Newmusic of the day on November 14th 2017

Tracy Bryant in een drukke kamer (8.0)

Kurt Vile met Wolf Parade in een Big Star flashback
Song: Tracy Bryant - A Crowed Room
Album: A Place For Nothing and Everything In Its Place (out now)

Twee jaar geleden, het was ook november, schreven we: “2016 wordt het jaar van Tracy denken wij.” Dat dachten we echt. Weliswaar steeg z’n populariteit, maar om nou te zeggen dat Tracy Bryant een doorbraak beleefde… De onlangs verschenen opvolger A Place For Nothing and Everything In Its Place gaat hem zeker weer verder helpen, maar aan een nieuwe uitspraak branden we onze vingers niet.

Tracy Bryant dus. Zanger / oprichter van Corners en solo-artiest op Burger Records. A Place For Nothing and Everything In Its Place nam-ie bij onze buren op, in Berlijn. In eerste instantie zou het een “introspective acoustic” album worden, maar eenmaal in de studio kwamen er toch wat meer stekkers, pedaaltjes en audiokanaaltjes bij kijken. Of zoals de platenmaatschappij stelt: “The album is filled with dreamy footnotes of piano, 60‘s percussion and a more than once appearance of edgy guitars.” Mastering lag trouwens in handen van Dave Cooley, die ook facturen stuurde naar Ariel Pink, The Black Angels en M83. Bryant mag op (prijsnummer) A Crowed Room dan wel zingen dat less more is en dat een crowded room verwarrend werkt, maar voor deze plaat pakt het perfect uit.


(Visited 26 times, 1 visits today)
Newmusic of the day on May 5th 2017

Notities van wraak van Imaginary People (7.7)

de jonge jaren van Wolf Parade en als vroeger, toen je broertje ritmisch en steeds harder op je rug klopte terwijl jij een liedje zong
Song: Imaginary People - The Pelican Theme
Album: October Alice (out now)

Het is die stem van Dylan. Die vibrato. Niet dat ie Mariah Carey-achtig is, gelukkig niet. Het is niet ‘het periodiek variëren van de hoogte van een toon’. Het is gewoon trillend. Lekker zenuwachtig en gejaagd. Urgent, of zo. Daarom schrijven we alsnog over The Pelican Theme van zijn band Imaginary People. En omdat het nieuwe album met deze kneiter net verschenen is natuurlijk.

Dat album wordt door de New Yorker fijntjes omschreven als ‘notities van wraak’. Wraak waarop vertelt hij niet, maar het was in ieder geval een persoonlijke en tragische gebeurtenis. De angst en frustratie daarover hoor je ook terug in The Pelican Theme. Dylan beeft, de muziek beeft en er is geen tijd te verliezen. Mogen we je ook wijzen op die subtiele, doch distinctieve synths die wij erg jaren ’80 vinden?

Opgenomen in een schuur, upstate, met een drum kit in een silo en onder leiding van Kevin McMahon (ook Swans en Real Estate). Do we need to say more?


(Visited 5 times, 1 visits today)
Newmusic of the day on April 13th 2016

De energieke indie-bigband-heavy-pop van The Herfsts (7.7)

School is Cool met een vleugje Modest Mouse en Wolf Parade ("energieke indie-bigband-heavy-pop")
Song: The Herfsts - Two Dancers
Album: Everybody Herfsts (EP, 04.2016)

Het uit Leuven afkomstige zevental van The Herfsts behaalde in 2012 de halve finale in Humo’s Rock Rally en twee jaar de finale van Studio Brussels’ Nieuwe Lichting. Dan kun je dus wel wat. En dat horen we ook op de vrolieke debuutsingle ‘Two Dancers’, het eerste voorproefje van het deze maand verschijnende EP’tje Everybody’s Herfsts.

Zeven man, dus dat is een gezellige boel in het busje en de studio. Zelf omschrijven ze hun sound als “energieke indie-bigband-heavy-pop.” En, zeggen ze erbij, “verwacht feest en melancholie, een streep gitaargeram en een snuif elektronicagepingel.” Prima, niks meer aan doen.


(Visited 2 times, 1 visits today)
Newmusic of the day on March 17th 2016

De ‘dance of days’ van Plants And Animals (7.6)

Modest Mouse zonder hysterie en Wolf Parade op kalmeringsmiddelen
Song: Plants And Animals - No Worries Gonna Find Us
Album: Waltzed in from the Rumbling (29.04.2016)

Nic, Matthew, en Warren waren wel toe aan een pauze. Even rust na drie albums en een eeuwigdurende tour. Vier jaar rust. In die tijd doken ze diep in het creatieve proces en namen ze in alle kalmte Waltzed in from the Rumbling op. Het verschijnt op 29 april.

Dat intensieve leven bracht het trio uit Montreal veel; nominaties voor belangrijke Canadese prijzen, tv-optredens en veel airplay. Ze reikten zelfs tot Nijmegen; in 2008 en 2009 stonden ze in het voorprogramma van bijna vergeten bands. Maar Nederland (of Europa) ging niet overstag. Maar misschien lukt het met Waltzed in from the Rumbling en No Worries Gonna Find Us wel.

No Worries Gonna Find Us begint als een folk rock song en ontaardt in een licht onstuimige jam met jingle jangle gitaren. Dat bekoort ons mateloos. Tel daar dan de mantra over ‘zorgen die ons niet gaan vinden’ bij op en je krijgt een aangenaam en nog altijd bedaard anthem. Zoals we ze tegenwoordig kennen van bijvoorbeeld Bewilder.

Over die vier jaar durende hiatus en het nieuwe album heeft platenmaatschappij Secret City Records natuurlijk wel wat moois te zeggen:

They slept in their own beds and made their new album through nine seasons and the thick of life. Through births and deaths, most notably—magnificent sunrises, shattering sunsets and the days between. Their new LP is called Waltzed in from the Rumbling. It is a dance of days.

Wij zijn nieuwsgierig.


(Visited 9 times, 1 visits today)