FunnelCake, een indie-pop / alt-rock formatie uit LA, heeft het op de heupen in liedje Running on the Sun. Wat een energie! Pas hun tweede liedje ever, en het smaakt zeker naar meer. Qua bio trouwens ook, we kunnen namelijk niet heel veel meer over ze vinden dan dat ze ergens in 2018 een plaat gaan uitbrengen en dat ze van The Black Keys en Cage the Elephant houden. Dan doen we het daar voor nu maar gewoon even mee.
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
Altijd goed nieuws: een nieuw liedje van onze Canadese held Patrick Watson. Inspiratie achter ‘Melody Noir’ was “an incredible singer from Venezuela, Simon Diaz. I was so inspired by his music I had to write a tune. It’s a love song dedicated to the hole inside of you.”
Nieuw liedje = nieuwe plaat? Geen idee, maar dat zal wel, toch?
En voor in de agenda: 29 november speelt Watson in Paradiso, Amsterdam.
En dan nu: muziek uit Liverpool. Maak kennis met Adele Emmas en Christian Sandford a.k.a. St. Jude The Obscure, een doorstart van Feral Love and Bird (kenden wij ook niet). Het duo stuurde ons haar nieuwste single, het prachtige ‘I’m The Wolves’. Het liedje gaat over “independence and freedom of spirit, the need to escape a somewhat chaotic world and to reconnect with the simplicity of nature“. Voor mee-schrijvers: Darren Jones (oa van Skepta) en niemand minder dan Ed O’Brien van Radiohead hebben het geproduceerd. Noemen wij een succesvolle doorstart.
Gloednieuwe single van George Ogilvie, die we in februari 2017 “wellicht de nieuwe Ben Howard” noemden. Altijd die kleine slag om de arm, uiteraard, maar met dit liedje en de twee andere van het onlangs verschenen Nowhere EP’tje (in Spotify) pakt de singer/songwriter uit Canterbury heerlijk door en blijven we toch dingen zeggen als “ja, deze kerel komt er wel”.
Nieuwste voorproefje van Hypoluxo’s nieuwe plaat Running On A Fence, die 21 september uitkomt. Dan is het ook bijna een jaar geleden dat deze band uit het nog altijd hippe Brooklyn debuteerde op Gobsmag. Bij de buren van Paste Magazine wordt “de altijd lastige tweede” al omschreven als “a mature-yet-eccentric collection of sophisticated indie rock”. We gaan het zien. Voor nu: Kentucky Smoke, y’all.
The General Good is een bijzonder project. Het bestaat het uit maar liefst 8 (acht!) verschillende stemmen:
1. Benno Herz (van de band Okta Logue);
2. Siegfried Häusler (William’s Orbit);
3. Jim Briffet (The Miserable Rich & The Animals of Truth uit Brighton)
4. Bird Christiani (Kenneth Minor)
5. Julia Kalaas (ehem. Nick & June)
6. Patrick Sudardsky (Lessons & Palestar)
7. Melanie Kurhan (Wings of Love & KIVI)
8. Max Schneider (Fooks Nihil)
En één drummer:
1. Florian Helleken (The Audience)
Eerste single van dit door een crowdfunding gerealiseerd project is Where We Began. Zanger hierop is nummer 1: Benno Herz. We horen een vrij Britpoppig liedje, in de sfeer van Jake Bugg. Afijn, deze track was alles wat nodig hadden om de plaat (“Ein musikalisches Garage-Rock- und Shoegaze-Albumprojekt”) eens lekker te gaan draaien. Zouden jullie ook eens moeten doen.
Wacht even. Dat klinkt als een Disney-boodschap. Dat klinkt als een slotscène uit een aflevering van Full House. Maar Jim James (frontman van My Morning Jacket) heeft wel gelijk natuurlijk. Heel erg gelijk. Verdomd gelijk. En schreef daar ook nog eens een prachtige song over, Throwback, met een productie die doet denken aan een live-opname zonder publiek. Ja, Jim heeft het tegen jou. Hij heeft een ietwat betuttelende boodschap voor jou. ‘Real time is running out.’
Scroll back in time through your account
Watch your face grow younger as real time runs out
Terugkijken kost tijd. En ook Jim scrollt door timelines en ziet gezichten steeds jonger worden. Een onzinnige bezigheid natuurlijk. Stupide zelfs. Of zoals Jim zegt; ‘The clock is ticking (…) I am here staring at my fucking phone!’ Maar Jim denkt soms ook onnodig terug aan vroeger (net als wij, veel te vaak). Ook daar gaat Throwback over. Dat is een stuk minder Disney en schuurt heel wat meer.
Turn back the pages in the rays of the sun
#ThrowbackThursday to the way that it was
When we were young, when we were young
Wie weet hoeveel tijd we nu eigenlijk echt hebben? Dus luister snel.
Verse single van Lifted, de 27 juli verschijnende plaat van Gobsmag favo Israel Nash Gripka, de domineeszoon die regelmatige vergeleken wordt met Neil Young (z’n stem) en soms zelfs met Pink Floyd (vanwege de ietwat psychedelische sound). Lifted gaat niet die kant op, afgaande op voorproefjes Rolling On en Lucky Ones. Fijn is het wel.