Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>

God Bless Relative en vochtige mensen (7.8)
Gepubliceerd 23/05/2018 door

God Bless Relative en vochtige mensen (7.8)

Blake Tallent, frontman van de uit Nashville afkomstige indie folkpop band God Bless Relative, heeft een moeilijk jaar achter de rug. Ervaringen die hij verwerkte in de tweede plaat van z’n band. You Will Receive Favour | I Will Return verschijnt 15 juni en eerste single ‘Soggy Humans’ doet ons al goed de oren spitsen.

Openhartig vertelt Tallent over dat moeilijke jaar, 2017. Op een gegeven moment kwam hij bijna de deur niet meer uit:

“Anxiety ridden, it was hard to often leave the house in fear of some tragedy happening in the grocery store or coffee shop, causing me to stay inside away from the world and feeling helpless like there was nothing I could do to help or make a positive difference.”

Maar gelukkig was daar de band, altijd de band. Samen gingen ze met deze gevoelens aan de slag om er met prachtige liedjes aan de andere kant van de tunnel uit te komen. De plaat werd live opgenomen in Chicago en direct naar tape geschreven. Over gevoel gesproken.

Bekijk deze video op YouTube.

Nieuwe muziek

Band Of Horses City and Colour Death Cab For Cutie God Bless Relative

De pracht van The Dead Tongues (8.3)
Gepubliceerd 22/05/2018 door

De pracht van The Dead Tongues (8.3)

Bijna 2 jaar geleden schreven we over The Dead Tongues. ‘Wildflower Perfume’ klonk wat ons betreft als een mooie mix tussen The Deep Dark Woods en Ryley Walker en vonden we op de briljante plaat Montana. Ook leuk om te weten: Ryan Gustafson, man achter The Dead Tongues, speelt gitaar in de tourband van Hiss Golden Messenger. Interessante kerel trouwens, die Gustafson. Hij woonde ooit in een verbouwde schoolbus, met het idee om door heel Amerika te reizen. Goed plan, maar hij kwam al gauw zonder benzinegeld te zitten. Momenteel woont hij in de bossen van Asheville, in een camper.

Afijn, afgelopen vrijdag verscheen een nieuwe plaat: Unsung Passage. Daarop onder andere het prachtige liedje Pale November Dew.


 

Nieuwe muziek

Hiss Golden Messenger Ryley Walker The Dead Tongues The Deep Dark Woods

Jeffrey Foucault op de radio (7.6)
Gepubliceerd 21/05/2018 door

Jeffrey Foucault op de radio (7.6)

Country / americana is hot. Een naam die we niet altijd tegenkomen in de lijstjes en op festivals is die van Jeffrey Foucault. Jeffrey loopt al een tijdje mee en heeft aardig wat platen op zijn naam staan. De meest recente, Salt as Wolves uit 2015, is een pareltje, wat ons betreft. Past prima in het tijdje met mannen als Jason Isbell.

De afgelopen tijd heeft Jeffrey met veel bevriende muzikanten in de studio gezeten om de opvolger genaamd Blood Brothers op te nemen. Op 22 juni is het zover, maar eerst is het tijd voor een single: War On The Radio.
En als je snel bent kun je zijn Pledge Campagne nog steunen, o.a. in ruil voor handgeschreven lyrics (inclusief koffievlekken) of een gesigneerde test-persing. Of je wacht op de Spotify release natuurlijk, vinden we ook prima.

Nieuwe muziek

Jason Isbell Jeffrey Foucault

Dan Sultan en Camp Cope maken een killer duet van een killer song (7.8)
Gepubliceerd 18/05/2018 door

Dan Sultan en Camp Cope maken een killer duet van een killer song (7.8)

Hier op de redactie gaat er altijd een belletje rinkelen als een biografietje zegt ‘acteur’ of ‘actrice’. En toen zagen we ook nog een foto van Dan Sultan (heel populair in thuisland Australië) met op de achtergrond te grote, onnatuurlijk oranje vlammen en toen wisten we het zo zeker niet meer. Maar we luisterden toch. En we hoorden een gloeiend duet. Zoals dat duet tussen Martha Wainwright en Gary Lightbody. Of tussen Ilse de Lange en Martijn Hagens (zoek die maar eens op). We hoorden namelijk een nieuwe versie van Dan’s prijsnummer Killer. Hij zong het met Georgia Maq van Camp Cope en het is verdraaid goed.

Dan Sultan dacht namelijk; ik doe dat album Killer van mij gewoon nog eens, maar nu met anderen en dan krijg ik wat andere versies en die pleur ik op een EP. Aldus geschiedde. Hij nodigde een nieuwe, goede Australische muzikanten uit in de studio en ze gingen aan de slag. Little did he know dat het titelnummer (en het origineel is al gruwelijk acceptabel) nog beter zou worden met medewerking van Camp Cope en Dave Le’aupepe van Gang of Youths. Maar dat werd het dus wel. Krachtiger. Sterker. Nog beter passend bij de enigszins agressieve tekst die Dan ooit schreef.

I’m just a killer for your love
For the thrill of it I’ll take your heart away

Bassiste Kelly, van Camp Cope, zei later; ‘We approached it as if it were one of our songs. (…) We didn’t have to force anything to make it feel like a song we could all be proud of.’ En dat hoor je.

Nieuwe muziek

Camp Cope Dan Sultan Martha Wainwright Rosemary's Sons Snow Patrol

Basement Revolver galmt eerlijk, baby (8.2)
Gepubliceerd 16/05/2018 door

Basement Revolver galmt eerlijk, baby (8.2)

Uit het Canadese Hamilton (Otario) komt Basement Revolver, een sterk opkomende indie rockband die, volgens eigen zeggen, “slow-burning, introspective tunes” schrijven. Na twee goed ontvangen EP’tjes, volgt het debuutalbum in augustus uit. Single Baby galmt al heerlijk.

Drijvende kracht achter Basement Revolver, dat een contract tekende bij het fijne label Memphis Industries, is frontvrouw Chrisy Hurn. In haar liedjes zoekt ze het verhaal op, vaak puttend uit eigen ervaring.

Zo schreef Chrissy ‘Baby’ op een moment in haar leven dat ze weliswaar heel erg blij was met haar partner en de dingen die gebeurden, maar dat ze toch werd overvallen door ontevredenheid en droefenis. Per e-mail ging ze er dieper op in:

“It’s about feeling confused about what I want in life, and how that affects other people. It is about crying a lot and feeling like I was burdening my partner with those questions. It is also about my tendency to retreat when things get too overwhelming, to spend all day and night in my bed and watching Netflix and eating Doritos.
(…)
So yeah, the chorus on this one pretty much states clearly how I was feeling – “Baby I’m so sorry, I’m trying my best to figure this out, I swear that I’m so happy, this crying won’t fix what’s already broken and dead, just give me some time”.

Eerlijkheid waar je niet omheen kan. Zeker niet in zo’n goed liedje als ‘Baby’.

Nieuwe muziek

Basement Revolver Pixies Yeah Yeah Yeahs

En daar komt Michael McDermott tevoorschijn (7.7)
Gepubliceerd 14/05/2018 door

En daar komt Michael McDermott tevoorschijn (7.7)

Het is altijd fijn om geprezen te worden. En dat is Michael McDermott niet vreemd. Niemand minder dan Stephen King is groot fan en riep ooit:

“Michael McDermott’s music, like Springsteen’s and Van Morrison’s, helped me to find a part of myself that wasn’t lost, as I had feared, but only misplaced. That’s why we love the ones who are really good at it, I think: because they give us back ourselves, all dusted and shined up, and they do it with a smile… Michael McDermott is one of the best songwriters in the world and possibly the greatest undiscovered rock n roll talent of the last 20 years.”

Probeer dan nog maar eens op beide benen te blijven staan. Dat lukte (al leeft hij een turbulent leven, als we het internet mogen geloven). Anyway, na het prachtige Willow Springs (2016) is hij nu terug met Out From Under. Liedjes recht uit het hart en perfect voor liefhebbers van bands als Dawes, Delta Spirit en Deer Tick. Luister maar eens naar de titeltrack:

Nieuwe muziek

Dawes Deer Tick Delta Spirit Michael McDermott

The Catherines zit verdraaid goed en doordacht in elkaar (7.9)
Gepubliceerd 11/05/2018 door

The Catherines zit verdraaid goed en doordacht in elkaar (7.9)

Liedjes met twee titels; daar houden wij wel van. En we vinden het ook tof dat een studio-projectje uit Hamburg zijn songs uitbrengt op Mondo Canapé Records, een redelijk obscuur Spaans label. En ook leuk; al die pop pareltjes worden binnen een avond opgenomen. Zo lang er wijn en sigaretten zijn. Good Golly Goo dus ook. Dat is eigenlijk nauwelijks te geloven want het zit verdraaid goed en doordacht in elkaar. Dit is indie pop zoals het bedoeld is. Denken we. Dit is The Catherines. Dit is Heiko Schneider.

En wat ook opvalt zijn de extreem geestige songtitles van ander werk. Zoals ‘Sorry, But Your Suicide Note Is Really Funny‘ en ‘Is Your BigMouth Girlfriend Really So Charming?‘ (jullie snappen de verwijzingen wel hè) en ‘If You’ll Come Back You’ll Know What’s In The Fridge‘. En wat ook opvalt is dat het allemaal prima klinkt. Een beetje vluchtige jaren ’60-pop met sprankelende gitaren. Waarom hoorden we niet eerder van The Catherines? Of zijn wij de enigen? Kan hoor. Het is namelijk niet dat Good Golly Goo nieuw is. Dit juweeltje stond al in 2017 op Bandcamp. Maar nu is daar dus het album waar ie op mag staan.

Naar eigen zeggen duurde het zo’n drie volle avonden om het album te schrijven en te produceren. En toch was Heiko bang dat de sound overgeproduceerd zou klinken … Dat is de juiste attitude, Heiko! Maar don’t worry. Good Golly Goo – I Never Thought That I Could Love Someone As Much As I Love You klinkt precies goed.

Nieuwe muziek

Teenage Fanclub The Beautiful South The Catherines The Housemartins

Gepubliceerd 10/05/2018 door

Bekijk de nieuwe video van Wye Oak: ‘It Was Not Natural’

Bekijk deze video op YouTube.

Makkelijke voorspelling: The Louder I Call, The Faster It Runs van het Amerikaanse duo Wye Oak komt hoog in onze eindejaarslijstje van favoriete albums. ‘It Was Not Natural’ is een van de prijsnummers (hoe lekker ligt de bas in de mix?!) en kijk nou eens, er is nu ook een videoclip.

Nieuwe muziek