‘The doctor told her she had a fifteen to twenty percent chance. Her response was ‘I’m going to get this mother fucker’.’ De moeder van Nicole Schneit, frontvrouw van Air Waves (New York), vocht tegen kanker en deed dat met succes. En daarom schreef ze een strijdlied met dito muziek. Warrior is er voor iedereen die obstakels overwint. Warrior zegt: ‘Saddle up on your horse, get ready to go.’ Warrior zegt: kom op, we pakken deze moederneuker.
Een peptalk. Gegoten in jaren ’80 synths, omgeven door een spervuur aan koperwerk en hoekige gitaren. Het klinkt daardoor ietwat onheilspellend misschien, maar het werkt. Verdraaid, het werkt. Als een soort mantra. ‘You’re a warrior, you’re a warrior (you’re a warrior, you’re a warrior)’. Het is urgent en we beginnen het te geloven. Wij zijn een strijder. En een beetje angst is daar wel voor nodig.
Maar hoor jij het? Kevin Morby als backing vocal? Wij niet. Hij zingt net iets harder dan fluisterend, maar hij is het wel en dat maakt dit nummer natuurlijk nóg een stukje interessanter. En dat doet ook die prachtige hoes van het gelijknamige (derde) album waar Warrior op staat. Daarop zie je namelijk de vader van Nicole, met zijn racefiets en een gasmasker op, protesterend tijdens Earth Day in 1970.
Op dat nieuwe album heeft Nicole, zoals altijd eigenlijk, heel wat te vertellen. Over homoseksualiteit in het Amerika na 2016, de worsteling tussen identiteit en maatschappij en de voelbare angst in straten en huizen nu de wereld veranderd is. Blijf kalm zegt ze. Begin dus met het liedje Warrior. Want daarna kun je alles veel beter aan.
