Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>

Wat kan gebeuren: een band heeft een van je favoriete liedjes van 2016 gemaakt, maar je schrijft er geen stukje over op Gobsmag. Dat gebeurde bij ‘Edge of Town’ van het Australische Middle Kids. Topliedje, nog altijd. Maar het trio kan meer: opvolger ‘Your Love’ is minstens zo goed (en dus nu eindelijk op Gobsmag).

In het thuisland gaat Middle Kids al lekker met airplay op het fijnste station Triple J, en vanaf maart worden de eerste stappen in Amerika gezet als ze met Cold War Kids een tiental shows gaan doen.

De videoclip bij ‘Your Love’ mag er ook zijn. Er werd aan de band voorgesteld om er een animatie van te maken en onder één voorwaarde gingen ze daar mee akkoord, lezen we bij Vents Magazine:

Thomas Rawle came to us with a proposition to create an epic animation to accompany the song. We said we were into it so long as there were sword-wielding heroes involved. We found his interpretation and animation style super engaging, and also enjoyed watching our 2-dimensional selves play a rock show in a community hall.

Niks meer aan doen.


Nieuwe muziek

“Old School 70’s Rock with Global Flair”. Zo kwam Gutxi Bibang binnen in onze inbox. Geen alledaagse naam, vonden wij. Vernoemd naar iets? Een gerecht misschien? Neen, Gutxi Bibang is de frontman van Gutxi Bibang, een trio uit London. En met System of a Gun stuurden ze ons een kneiter van een gitaarliedje.

Maar wacht eens even, Gutxi Bibang klinkt niet Brits. Correct. “Gutxi Bibang is an unlikely candidate to carry the rock n’ roll torch, a second-generation African from the Basque region of northern Spain. Gutxi with his impeccable style, exudes charisma – not just a reminder of when rock was a socio-cultural force for change in the ‘60s and ‘70s, but a glimpse into the music’s global future.”

En laat Gutxi nou ook nog eens de X-factor hebben. Kijk maar eens naar de video. Daar zouden we zomaar nog veel van kunnen gaan horen in 2017.


Nieuwe muziek

We zijn gek op tips. Een tijdje terug kregen we er eentje die luidde: “luister eens naar Moscow Metro. En omdat we de afzender hoog hebben zitten gaven we er gehoor aan. Sterker nog, we knalden gelijk de hele discography op. Een hele kunst was dat niet, de Ieren van Moscow Metro hebben namelijk pas vier nummers op hun naam staan. En van die vier vinden we Late Night Radio de grootste kneiter.

Waarom? Nou, met name omdat we er een The National vibe bij krijgen.En die intro, The Boss? En een hoop gitaren. Dat zit dus wel snor. Een volledig album is er helaas nog niet, maar we houden je op de hoogte.

Wat ze er zelf over zeggen: “Described as post punk revival/shoe gaze, they take inspiration from every aspect of life including films, writers, art; the band’s influences are diverse, from The National to GBV, Walt Whitman to MBV.”

Extra tip van ons; als je dit tof vindt luister dan ook eens naar Black English.


Nieuwe muziek

Oh, it was a year when everybody died
And it was a year when the adults and children cried
For the loss of their hope, for the loss of their youth
And next year might be better but I don’t see any proof

So if you still have friends
Raise a glass with them
Saying, “Happy New Year, Prince can’t die again”
“No, happy New Year, Prince can’t die again”

Je kunt niet zeggen dat we niet lui zijn, zo tegen het einde van het jaar. Maar deze songtekst zegt eigenlijk alles al. Mac McCaughan (van Superchunk en Portastatic) schreef het afgelopen zaterdag.

Het klinkt als iets van Billy Bragg, Fred Thomas of Daniel Johnston. Prince gaat in ieder geval niet meer dood en, gelukkig, ook volgend jaar is er nieuwe muziek. Dus misschien valt 2017 nog wel mee. Ja, vast wel. Tot dan. Gelukkig nieuwjaar.

Nieuwe muziek

Het jaar is bijna afgelopen, we vertellen je niks nieuws. Rare dagen ook tussen kerst en oud & nieuw. Een periode waar een beschouwend liedje als Wild World van Drew Holcomb & The Neighbors precies de juiste snaar weet te raken:

I don’t know about you, but I like to tell the truth.
But the truth seems to change every Tuesday.
When I watch the news, man, it just gives me the blues.
No one listens, just on a mission to hear their own voice.

It’s a wild world we’re all trying to find our place in it.
It’s a wild world and no one seems to understand it.
But there ain’t no way I’m gonna quit it.
Love is all we got to give away.


Drew Holcomb & The Neighbors is een band uit Memphis en maakt al platen sinds 2005. Niet onverdienstelijk en een aantal liedjes doken op in populaire series. De meeste recente studioplaat komt uit 2015 en is het prachtige Medicine. Wild World is een los liedje, geschreven omdat 2016 voor hem als Amerikaan “a very confusing year” was. Een gevoel dat we hier in Europa best kunnen onderschrijven.

Nieuwe muziek

The Golden Peppers, dat zou een prima naam zijn voor een nieuwe Best Of van Red Hot Chili Peppers.. Of voor ons part een nieuwe smaak van Croky. Het is echter het solo-project van Amerikaan Patrick Hart. En dat project laat zich niet makkelijk vangen in een paar woorden. We gaan het echter toch proberen.

Het liedje If You Don’t Love Me begint als een nieuwe hit afkomstig van het Daptone Label (Charles Bradley, Sharon Jones etc). Al snel komt daar wat 80’s om de hoek in de vorm van Steve Miller Band en een Hammond-orgel. En weer terug naar Daptone met wat te gekke blazers. Onze eerste reactie was eigenlijk: hey, zijn we naar de Top 2000 aan het luisteren? Zou er wat ons betreft zo in kunnen. Of zoals hij het zelf zegt:

When you’re born with a name like Patrick Hart in a town like Nashville, Tennessee your mission is pretty much set. You’re going to spend your life exploring the vast human spectrum of emotion and your medium is probably going to be song. Think of Patrick Hart’s project title The Golden Peppers as The Mothers Of Invention to his Zappa, the E Street Band to his Boss, The Shadows to his Cliff Richard… just without the physical presence of an actual band.


Nieuwe muziek

Een jaar geleden maakte ze haar debuut op Gobsmag: Bryde. Drie liedjes had ze toen uit en we namen het woord veelbelovend in de mond. Inmiddels is ze al twee EP’tjes verder. De nieuwste, handig EP2 getiteld, ligt er sinds begin november. Single ‘Honey’ is te gek.

Het EP’tje laat goed horen dat Bryde (geboren in Wales, woonachtig in Londen) zowel fierce als fragile is. ‘Honey’ is woest (“I’m like that slow dance you never learned/ I’m growing armor under my skin”) en speels (met een lead solo van Bill Ryder-Jones, gitarist van The Coral en in indie-kringen een hoog aangeschreven producer). Afsluiter ‘Transparent‘, met een Ben Howard feel, is daarentegen wellicht een van de breekbaarste liedjes van het jaar (“I can’t save you from yourself.”)

Inmiddels is Bryde al weer in de studie voor nieuw werk, dat in februari moet uitkomen. En dan kan het ineens wel heel hard gaan, want dat ze een groot talent is, moge nu wel duidelijk zijn.


Nieuwe muziek

Dat jij misschien deze dagen met je vingers aan de FM-knop van je radio zit, dat vinden wij helemaal niet erg. Wij zijn dan wel #newmusic, maar hé, niets is nieuw zonder een verleden. Dus luister lekker naar de Top 2000 of Serious Request. Het is er ook de tijd voor. En wellicht, heel misschien, maar we denken eerlijk gezegd van niet, hoor je over een paar jaar Rosie’s Comin´ Home van Saw Black langskomen.

Rosie’s Comin´ Home is niet ingewikkeld. Gewoon een kraakhelder, tokkelend liedje over thuis. En Rosie is comin´ home, dus ‘no more home alone’ en ‘I’ll have someone to talk to other than my dog’. De hond van Saw Black heeft overigens Birdie. Maar dit liedje gaat vooral over het geluk in kleine dingen en Saw is niet bang om zijn behoefte aan een ander te verklaren. Mooi toch, zo rond de Kerst.

Rosie’s Comin´ Home en dat klinkt ons bijzonder geruststellend in de oren. Want we kennen allemaal wel een Rosie. Prettige feestdagen allemaal!


Nieuwe muziek