Jarrah F. Smith komt uit Sydney, Australie en is iemand die constant aan zichzelf aan het werk is. Zo spendeerde hij maanden lang al mediterend en stond hij op een ochtend in de wetenschap wat hij met zijn leven aan moest en hoe. Daar schreef hij een aantal liedjes over, waaronder Chasing Amazement. En dat is een prachtig folk / singer-songwriter liedje geworden. Op de andere liedjes moeten we nog even wachten, want Chasing Amazement is pas het tweede wapenfeit van Jarrah.
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
Americana-liefhebbers opgelet, liedje Conversation With Canada van Steve Pearl Band gaat zeker in de smaak vallen. We horen wat John Prine en op de een of andere manier ook wat Jose Feliciano. Het zal die stem zijn. In ieder geval is het een prachtig verhaal:
As a young man, Steve Pearl moved to the Canadian Rockies in search of meaning of life. He traveled across Canada by train meeting fellow travelers and welcoming faces along his journey. Conversation with Canada is the embodiment of this journey and the natural beauty witnessed on his travels. Listen as he describes this love affair that started many years ago with wild places in the distant mountains.
Een paar maanden geleden schreven we al kort over liedje Gabriella van de Noor Vilnes. Een paar dagen geleden bracht hij met liedje Hey There een nieuwe track uit. En dat liedje klinkt groots, een beetje zoals waar KALEO al jaren vele mensen mee verovert. Maar er zit ook een vleugje Americana in. Kortom, erg lekkere combinatie!
Ja, die pun was intended. Isak Daun komt uit Zweden en maakte met liedje The Watch Winds Down een early Coldplay-achtige track. En we houden van die vibe! De track staat overigens op de gelijknamige EP die vorige week verscheen. Een absolute aanrader wat ons betreft!
We hebben een goede relatie met Zweden. Althans, met de te gekke muzikanten die het land voortbrengt. Daar willen we Fabian Brusk Jahn graag aan toevoegen. De donkere folk (of noem het bluesy americana?) doet ons best wel denken aan bijvoorbeeld Arvid Nero of Bror Gunnar Jansson. De track staat op de onlangs uitgebrachte EP Hisingen Session. Opgenomen en uitgebracht tijdens covid.
Na die eerste fantastische single Sanctury, verscheen vandaag de aankondiging dat 25 juni 2021 het nieuwe Hiss Golden Messenger album Quietly Blowing It zal verschijnen en kregen we daarbij nog een prachtig liedje: If It Comes In The Morning.
In het persbericht vertelt M.C. Taylor dat hij in het voorjaar van 2020 heeft geschreven terwijl het land in de fik stond en hij zich maar bleef afvragen wat er nog meer allemaal zou aan komen. Uiteindelijk werd het een liedje over hoop, al had hij dat zelf eerst nog niet door. “I wasn’t feeling particularly hopeful myself in that moment,” aldus Taylor.
Maar hij begreep al snel dat het belangrijk is om te onthouden dat “whatever happened, most of us were going to be fortunate enough to be given another day in which to enact what I feel are the most important and fundamental parts of being alive: joy, love, peace, the willingness to keep moving forward whether the cards fall in our favor or not.”
Prachtig.
Valse bescheidenheid siert niet. En daarom beweren Florian Pichlbauer, Fridolin Krenn en Leo Mitterer dat hun band, The Kronskies, verder gaat met waar Arctic Monkeys rond 2000 mee begonnen is. Maar dan wel met een eigen sound, zeggen ze. Geen britpop-gedoe, zeggen ze, geen kopie. Gewoon poprock uit Oostenrijk (Graz), geschreven door een concertpianist (Florian).
Wat ons opvalt in het catchy Friends or Foes? Die vette, lekkere bass. En dat is soms al meer dan voldoende.
Hoe kun je je zaterdagochtend beter beginnen met een heerlijke mondharmonica en een liedje dat Neil Young of CSNY ademt? Precies, dat weten we niet. Daarom hierbij February Prorated Rent van Joe Kaplow. De track klinkt misschien wat luchtig op het eerste gehoor, maar gaat over Joe’s ervaringen met gentrification in the Bay Area. En hoe het daar voor muzikanten is.
“In the eight years I’ve lived there, I’ve seen so many artists and musicians move away,” he says. “Hundreds of them. The song also confronts my attachment to the Bay and how I’m the lingerer who’s left living in a garage to make ends meet.”