Matthew and the Arrogant Sea, leuke bandnaam! En dat liedje The Line dan ook nog eens erg fijn is is natuurlijk lekker meegenomen. Breekbaar, Dylan-esque van tijd tot tijd if you will. Maar we horen ook wat Water Liars bijvoorbeeld.
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
Party of the Sun is geen onbekende op Gobsmag. Zo schreven we eerder over liedjes Sea Surrounds en Acapulco en Heart of Gold. Je mag dus wel zeggen dat we fan zijn. Trouwens, Heart of Gold? Horen we Neil Young? Jazeker horen we dat! Horen we dat ook in nieuwste liedje 79. Yes sir! Dus houd je van dingen als Neil Young, Futurebirds en Israel Nash? Zorg dan even dat je dit liedje een kans geeft. Ga je geen spijt van krijgen! En dan kun je over 2 weken meteen door met nieuwste album Goldenwood.
Ah, nu geven we het al weg. De Zweed Simon Alexander stuurde ons liedje Brother. Onze eerste ingeving: Fink (en Matt Corby)! En dat is verdomd positief, zoals trouwe volgens van Gobsmag zullen weten. Fink is namelijk awesome, en Simon Alexander is dat ook. Vooralsnog een standalone single, maar er komt vast snel een plaat jullie en onze kant op.
Dit is mooi nieuws: 28 augustus verschijnt een nieuw album van de Canadees Aidan Knight. Afgelopen vrijdag verscheen met Sixteen Stares het eerste prachtige voorproefje. Het titelloze album is de opvolger van het in 2016 verschenen Each Other en bij de buren lezen we dat er sinds die tijd nogal wat gebeurd is met de getalenteerde en veels te weinig geprezen singer/songwriter: “Knight moved to Berlin and back, quit drinking and welcomed his first child.” Dertien woorden voor een nieuw leven.
In Sixteen Stares gaat Aidan Knight terug naar toen hij 22 jaar was en dolgraag wou slagen als sessiemuzikant. “Two things I saw in L.A. that stick with me: one was the church of Scientology and the other was Mel’s — the diner from George Lucas’s American Graffiti,” vertelt Knight. “The studio musician career never stuck, but if you walk two blocks down from Mel’s, you can see where the song came from.”
En als iedereen dan toch het verleden induikt, doet ondergetekende dat ook even. In 2012 verscheen met Small Reveal een prachtig album van Aidan Knight. Als liefhebber van verhaaltjes in liedjes, is dit album een favoriet. Prijsnummer is de afsluiter, het hartverscheurende Margaret Downe. Een verhaal over een stukgelopen huwelijk, een overleden kind, ambities, nieuwe liefdes en een vreselijke ziekte. De regels aan het einde gaan door merg en been: “There was too much to say between us, and I’d only fuck it up. So I stared up at the ceiling and I hold your little hands. And you knew that I forgave you for making other plans.” Het liedje duurt 5 minuten en 46 secondes, maar je ziet een 12-delige Netflix serie zo voor je. Knap is dat.
Op 12 juni 2020 komt met Mothership het zesde album van Flying Horseman uit. De Belgische rockband, die 10 jaar geleden debuteerde, werkte voor deze plaat samen met Jasper Maekelberg (Bazart, Balthazar, Faces On TV). Volgens het persbericht is Mothership “een bondig, puur album met daarop acht avontuurlijke, kleurrijke songs met een diep hart en een ruime blik.” Afgaande op de vier voorproefjes die online te vinden zijn, begrijpen we dat wel. Alle vier de liedjes zijn spannend, melodieus en verrassend. Persoonlijke favoriet is Flare, dat klinkt als een geslaagde samenwerking tussen Radiohead en Balthazar.
Pierrot stuurde ons singletje New World Order. Een erg goede mix van vintage soul, alternative en indie. En zou het liedje niet van George Michael kunnen zijn? Het lijkt een ietwat funky combinatie, maar het resultaat mag er zijn. Neem dat maar van ons aan.
Pierrot komt overigens uit Engeland, maar groeide op in Argentinie en ging daar naar een Franse school. Niet dat we dat per se direct terughoren in het liedje, maar het is duidelijk dat Pierrot een man van de wereld is. Dat smaakt naar meer! Zeker als we zien dat New World Order de eerste single is.
Geen flauwe grappen op het Gobsmag-kantoor. Geen oude koffie uit vieze mokken. We zitten thuis. En de chaos is groter dan ooit. De gestructureerde rommel daar is vervangen door een laptop op schoot. Gissend naar die briefjes met aantekeningen op het bureau. Want daar staat ongetwijfeld ergens Yune (uit Denemarken) op geschreven en daarom zijn we rijkelijk laat met dit pareltje. Low is het tweede singletje van debuutalbum Agog en is een wandeling in een woestijn, zeggen ze zelf: stappen in het zand, stof om je heen en een oase van geluid.
Zover zouden we niet willen gaan. Er is namelijk enorm veel te gekke muziek, vinden wij. Maar hier past Lonesome Heights zeker tussen met liedje Tranquil Eyes. Horen we een beetje Bowie-vibe? In ieder geval een zeer goede 80’s sound.
En mocht je denken ‘de lyrics zijn best wel zwaar toch’? Klopt!
A song about the time I had a nervous breakdown. It was a long time ago, don’t worry I’m fine now.